May mga gabing hindi ka sinisigawan ng mundo.Pero pakiramdam mo dinudurog ka pa rin nito.Ganito ang gabing iyon.
Nasa dining table kami.
Ako.
Si Sayven.
At si Eli.
Tahimik.
Hindi yung normal na tahimik.Yung tahimik na parang may invisible na pader sa pagitan naming tatlo.
Naririnig ko ang tunog ng kutsara sa plato. Ang pag-ugong ng aircon. Ang mahinang paghinga ni Eli.
Hindi ko marinig ang asawa ko.
Hindi ko maramdaman siya.
“Daddy, are you coming to my robotics finals this Saturday?” tanong ni Eli.
Tumigil ang kamay ni Sayven sa paghawak ng fork.
“I’ll try.”
I’ll try.
Dalawang salitang parang kutsilyo.
“Mommy?” Eli looked at me.
“Yes. I’ll be there,” sagot ko agad.
Napatingin si Sayven sa akin.Hindi ko alam kung galit iyon o pagod.Pero alam kong may bumabagsak na naman sa
