Nagising si Melissa Parker sa mahinang tunog ng alarm at sa bigat ng isang braso na nakapulupot sa kanyang baywang, at bahagya siyang ngumiti habang ibinulong niya, “Nicolas, alas-sais na… malalate ka na naman sa trabaho.”
Bahagyang umungol si Nicolas Parker at mas hinigpitan pa ang yakap, idinikit ang noo sa batok ng asawa bago niya pabulong na sinabi, “Five minutes pa, love… mas mahalaga ka kaysa sa meeting ko.”
Napailing si Melissa habang marahang humarap sa kanya, hinaplos ang pisngi nito at may halong lambing at biro niyang sagot, “Sinabi mo rin ‘yan kahapon, at tingnan mo—umuwi kang gabi na.”
Ngumiti si Nicolas, bahagyang dumilat ang mga mata at tinapik ang ilong ni Melissa habang sinasabi, “Pero umuwi pa rin ako sa’yo, ‘di ba? Ikaw pa rin ang huling nakikita ko.”
Tumayo si Melis
