Nilakasan ko ang pagkatok sa pinto. Bahala na kung may maabala man akong ibang tao. Kailangan ko kasi talaga ngayon makausap ang kaibigan ko.
“Quinn! Alam kong nandyan ka sa loob. Kausapin mo ‘ko!” pagtawag ko pa. Hindi kasi siya sumasagot sa mga text at tawag ko kaya talagang pinuntahan ko na siya sa tinitirhan niya.
Ilang beses pa akong kumatok at sumigaw bago ako napagbuksan ng pinto. At katulad ng inaasahan ko, nakasibangot si Quinn nang makita ako. Tuloy ay hindi ko na ginawa pa ang balak kong pagsalubong sa kanya ng yakap.
“Good to see you!” pagbati ko nang nakangiti. “Kailangan ko ng tulong mo,” sinabi ko na agad ang kailangan ko bago pa niya ‘ko pagsaraduhan ng pinto.
“Beh, alam mo ba ‘kung anong oras na?” tanong niya habang nakakunot ang noo. Halos hirap siyang imulat ang kan
