Maipaglalaban Kaya?

Kabanata 5

??????'? ????? ?? ????

Steven Winston here, 18 yrs. old. Rance Knight Smith is my friend and a best bud, as well. We own big companies and hotel suits. I do flirt girls and I admit I am a certified cassanova. Well,that's how I enjoy my life by playing and flirting with girls.

Nakaharap ako ngayon sa malaking salamin.I'm just preparing myself for my first day in Smith Academy.

"Handsome as always" puri ko sa aking sarili matapos mag-ayos.

I grabbed my phone in the bedside table.

Dialing 'Smith'

Putcha! Bakit hindi sinasagot?Ano na kayang ginagawa ng taong iyon?

Dinial ko ulit at pagkatapos....

"What the hell! You're disturbing my sleep, Winston"

Abat! Gago talago oh! Ako,pormang porma na rito samantalang siya natutulog pa!

"Smith! Akala ko ba sabay tayong papasok? Walanjo oh! Anong oras na eh tulog ka pa?"

Napakamot na ako sa aking ulo.

"You go first,susunod na lang ako" he said.

Magsasalita na sana ulit ako ng babaan niya ako ng telepono.Gago talaga oh.

Well,I shouldn't be mad for now because you know, I wanted to be look good as always.

Tiningnan ko ulit ang aking sarili sa salamin bago bumaba sa aking condo. I get in inside my black Ferrari and then drove fast.

Here I come Smith Academy.

See yah girls!!

?????'? ????? ?? ????

I know you knew me well because my Bessy, Elisha already introduces me to you.

Hindi ko na kailangan magpakilala dahil hindi naman ako ang bida. Okay?

Naglalakad ako ngayon sa may pathway ng school not minding the people around me. Alam niyo naman sigurong madaldal ako kaya paninindigan ko na ito.

May ikukwento ako sa inyo. Heto na!Sisimulan ko na.

Long time ago there was princess named--Psshh..Hindi ko pala kayang magenglish. Nakakadugo ng ilong.

Ito na lang para direct to the point.

Napapansin ko kasi na parang may problema si Elisha at isa pa may nakikita rin ako sa mga mata niya. At iyon ay may gusto ang Bessy kong si Elisha kay Greek God ng Smith Academy na si Rance Knight Smith. Kitang-kita ko iyon sa mga mata niya kaya maniwala kayo. Iyon na iyon!

The end hahaha.

Itinuloy ko na ang paglalakad.

Napatigil ako nang biglang umingay ang paligid. I bet my crush, Rance is here.

"Oh my God!He's very hot!"

"Grave ang gwapo bakla!"

"He's definitely handsome"

"Transferee ba siya?"

Ohh!Hindi pala si Krasss.Gusto ko sanang makitili at makitsismis na rin kaso malalate na ako.Hindi ko rin makita kung sino iyong transferee kasi napapalibutan na nila .

Ayokong mangamoy 'no kaya mamaya na lang.

Pero sino kaya iyon?

Gwapo raw eh kaya malamang curious ako.

Period!

??????'? ????? ?? ????

Kanina pa ako nag-iisip kung paano ko isasauli ang mga gamit ni Rance. At isa pa gusto ko ring humingi ng tawad gaya ng sinabi sa akin ni Nanay. Wala namang masama kung lalapit ako sa kanya,hinda ba? Pero ang tanong, papaano?

Tumayo ako sa aking kinauupuan at nagmasid sa labas ng classroom. Medyo marami na rin palang mga estudyante. May napapansin rin akong kumpulan ng mga babae. Hindi na kailangang alamin iyon dahil malamang si Rance na naman iyon.

"Good morning,Bessy!" si Shara. Ang taas talaga ng enerhiya ng kaibigan kong 'to.

"Good morning" bati ko rin sa kanya. Inilagay niya ang kanyang bag sa katabing upuan at saka umupo.

Umupo na rin ako. "What's with the long face?May problema ka ba?"

Hindi ako sumagot. "Si Rance, ano?"

Ayaw ko mang aminin pero kusa na lang akong napatango. Wala namang problema kung sasabihin ko sa kanya total kaibigan ko naman siya. At isa pa nakwento ko na rin kay Shara ang mga nangyari sa akin simula noong umabsent ako at iyong pagtulong sa akin ni Rance dahil sa nilagnat ako. Nakatanggap pa ako ng sapak mula sa kanya dahil para ko raw siyang hindi kaibigan. Sa huli,ay kantyaw ang inabot ko dahil ang swerte ko raw kasi isang Rance Smith ang nag-alaga sa akin. Nakajackpot daw ako ng isang bilyon.

" Iyan! May pa please leave me alone ka pa, tingnan mo anong nangyari?"

Nakinig lang ako kay Shara.Nakwento ko rin pala sa kanya iyong huling sinabi ko kay Rance.Sinabihan niya rin ako ng "ang sama at ang tanga ko raw "na buong-buo ko namang tinanggap. Tama siya, nakasakit ako ng tao!

Hinawakan niya ang aking kamay. "Sa tingin ko....may gusto ka kay Rance"

"Ano?"

"Oo,may gusto ka sa kanya at huwag ka ng magkaila dahil kilala kita.Don't worry crush ko lang naman si Rance..." Itinaas niya ang isang kamay. "Promise hindi ko siya aagawin sa iyo"

Hindi na lang ako umimik.May gusto ba ako sa kanya?Hindi ko alam.

"Teka!Ano ba iyang pinoproblema mo?"aniya.

Mabuti naman at natanong na niya. Napabuntong hininga ako at hinawakan ang paper bag na may lamang mga gamit na ipinahiram sa akin ni Rance. Ipinakita ko ito sa kanya.

"Iyan?"

Tumango ako. "Ano namang problema riyan?"

"Eh..hindi ko alam kung paano ko siya lalapitan para maisauli ito"

Nginitian at inakbayan ako ni Shara. "Susss..simple lang iyan.Lapitan mo na--- ngayon"

Ngumuso si Shara.Napatingin naman ako roon.At nakita ko ang lalaking siyang nagpapabilis ng pintig ng puso ko.Nandito na pala siya.Bakit hindi ko napansin?

Nakasandal si Rance sa upuan habang ang mga mata ay nakatingin sa labas ng bintana.

"Lapitan mo na,Elisha" bulong ni Shara sa akin.

Ibinaling ko ang mata sa paligid.Mabuti't kaunti lang ang classmates ko.Pero nagdadalawang isip pa rin ako.

"Oh!Ano na?" pinanlakihan ako ng mata ni Shara. Sarap dukutin.

"Parang hindi ko kaya,Shara...ikaw na lang,please" pagmamakaawa ko sa kanya.

Pero umiling lang siya.Ngumiti siya ng nakakaloko at saka-------

"Go,bessy"

Sabi ko na nga ba eh,may masamang balak ang babaeng iyon dahil sa mga ngiti nito.Wala na akong magawa dahil tinulak lang naman ako ni Shara papunta kay Rance.

Binelatan pa ako.Humanda lang iyon sa akin.

Napaangat ang tingin ni Rance sa akin.Ito na Elisha.

"Ahmmm..." Namamawis na ang aking kamay.Hindi rin ako mapakali lalo na't nakatitig siya sa akin.

"Ano..kasi...eh"

Tiningnan ko si Shara para manghingi sana ng tulong pero maski anino niya ay wala.Wala na rin ang iba kong mga kaklase.Kaming dalawa nalang ni Rance.Saan kaya sila pumunta? Iwanan ba naman kami.

Humugot ako ng malalim na hininga bago humarap kay Rance.Kaya mo ito Elisha.

"Rance,gusto ko lang isauli itong mga gamit mo.Maraming salamat pala at sorry pala sa mga sinabi ko" saad ko at saka inabot ang hawak-hawak kong paper bag.

Salamat naman at hindi ako nagkandautal-utal.

Very good,Elisha!puri ko sa aking sarili.

Naghintay ako ng ilang minuto pero ramdam ko pa rin ang bigat ng hawak ko.Napaangat ako ng tingin at nagtama ang aming mga mata.

Pilit ko pa ring itinataas ang paper bag nagbabakasakaling hindi niya ito naintindihan.

Para akong tinusok ng maraming karayom dahil sa sunod niyang ginawa.

Tiningnan niya lang ito saglit at prenteng umalis pagkatapos.

Nakanganga akong sinusundan ng tingin ang pigura niyang papalabas na sa pintuan.

Hindi ko namalayan na tumulo na pala ang mga luha ko.

Bakit hindi niya tinanggap?

Wala namang masama kung ibabalik ko ito,ah?