Smut Shots (gxg) (oneshots) (COMPLETED)

Passion

I’M A CHEF.

At alam ko ang masarap sa hindi. Pero matapos akong artehan ng isang customer na kasing pangit ng mukha n’ya ang ugali, ewan ko pero parang naapektuhan ang sistema ko at hindi na ako makapagluto ng maayos.

Kung hindi matabang, maalat naman. Madalas, nakakatanggap na ako ng reklamo sa mga parokyano ng restaurant na pinagtatrabahuan ko kaya lagi rin ako sinesermunan ng amo ko.

Bata pa lang, pangarap ko nang makapagtrabaho sa isang hotel o restaurant at dahil mahal ko ang pagluluto, ‘yun ang naisip kong kurso na i-pursue way back in college.

Hindi naging madali ang lahat. Pasma ang inaabot ng mga tulad kong taga-luto dahil sa tagal nang exposure namin sa apoy mabigyan lang ng masarap na putahe ang aming mga customer. At masasabi kong pinaghirapan ko kung anoman ang estado ko ngayon sa aking career.

Sa ilang taon ko bilang chef, wala akong natanggap na reklamo mula sa mga kliyente namin dahil sinisigurado ko na magugustuhan nila ang bawat pagkaing inihahain ko sa kanilang mesa.

Ang pagluluto ay isang sining kung saan hindi lang tiyan ng isang tao ang aming binubusog. Kundi dinadala rin namin sila sa isang hindi malilimutang karanasan sa oras na sumayad sa kanilang dila ang lasa ng aming mga lutuin.

Pero ewan ko ba, nitong nakalipas, parang nawalan ako ng gana sa ginagawa ko. Ni sa hinagap, hindi sumagi sa isip ko na posible akong manawa sa bagay na paborito ko. Kung sa Ingles, passion. Hindi na ako passionate sa ginagawa ko.

“Hoy, girl. Tawag ka raw du’n sa labas.” Napalingon ako sa kaibigan at kapwa ko chef na humahangos pa habang nagsasalita.

“Bakit? May ginagawa ako, ‘di ba? Kita mong niluluto ko pa ‘tong order ng isang customer natin.” Sabi ko matapos kong ibalik ang paningin ko sa putaheng ginigisa ko. Ayoko sa lahat ‘yung iniistorbo sa ginagawa ko.

“Eh, kasi…” Bumuntong-hininga pa s’ya saka bumuelo. “Yung babaeng naghahanap sa ‘yo sa labas, nirereklamo ‘yung niluto mo. At kailangan mo s’yang harapin sa ayaw at sa gusto mo.” Sabi n’ya nang walang hinga-hinga. Napapikit-mata na lang ako saka napamura.

***

EDUKADO akong tao. Pero nakakasawang umintindi ng mga customer na akala mo kung sino.

Sabi nila, lagi raw tama ang mga customer. Pero sa tagal ko na sa larangan nang pagseserbisyo, marami na akong na-engkwentro na mga taong hindi makatwiran kung makapag-reklamo.

Alam ko na masarap ang niluto ko. Tinikman ko ‘yun. Sinigurado ko na pantay-pantay, tama, hindi labis, hindi kulang ang mga rekado at condiments na inilagay ko sa putaheng in-order n’ya. Kaya ano pa ba ang puede n’yang ireklamo?

Hindi ko mapigilang mapaisip habang naglalakad ako papunta sa dining area ng restaurant na pinagtatrabahuan ko para harapin ang nanggagalaiteng customer. Pagod na ako. Maghapon na ako sa kusina. Wag naman sana n’yang sagarin ang pasensya ko at umabot sa punto na maputol ang pisi ko.

“Ma’am, huminahon po muna kayo. Papunta na po ang chef na nagluto ng pagkain n’yo.” Rinig ko na kaagad ang boses ng manager namin habang pinapakalma ang babaeng nagrereklamo.

“Anong papunta? Pwes nasa’n na s’ya? Kanina ko pa s’ya pinatatawag, ‘di ba?” Para s’yang bata kung makapagtantrums, ani ko sa isip.

“Excuse me—” Magsasalita pa sana ako pero kaagad na n’ya ‘yung pinutol ang sasabihin ko. Nang lingunin n’ya ako, sobrang sama nang tingin n’ya sa ‘kin.

Napalunok-laway pa nga ako dahil parang kakainin n’ya ‘ko ng buhay! Pero sandali lang ‘yun dahil binalik ko ang pagiging poker face ko.

“Ikaw ba ang nagluto ng order ko?”

“Ako nga po. Hindi n’yo po ba nagustuhan?”

“Actually…” Ginapangan ako nang kilabot sa katawan nang mapansin ko ang malandi n’yang tingin sa ‘kin. Tapos nagsimula n’yang dilaan ang pang-ibaba n’yang labi na para bang isa akong masarap na putaheng nakahain sa kan’yang harapan.

“Masarap naman ang niluto mo pero mukhang mas masarap ka.”

***

“UMMMM…” Ungol n’ya matapos kong sipsipin ang dila n’ya mula sa ‘ming mainit na halikan. Tapos muli ko s’yang siniil nang malalim na halik saka isinandal sa dining table sa kitchen ng bahay ko.

It’s been six months simula nang magreklamo ang napakagandang babaeng ‘to sa niluto kong putahe at nang puntahan ko s’ya para komprontahin, imbes na magalit sa ‘kin, pagsalitaan ako ng hindi magaganda o insultuhin, kabaliktaran nu’n ang nangyari dahil kaagad n’ya akong nilandi at hiningi ang contact number ko.

Ewan ko pero para akong na-hypnotize sa kariktan n’ya kaya hindi na ako nagpakipot at kaagad na sinulat sa tissue paper ang numero ko saka inabot ‘to sa kan’ya.

Pinalitan pa rin naman namin ang pagkain n’ya dahil totoong hindi ‘yun masarap at nang makabalik na ako sa kusina, nakatanggap ako ng mensahe na niyayaya n’ya akong makipag-date. Sabi ko oo. The rest was history. And now, girlfriend ko na s’ya.

“Darling, please… Stop teasing me.” Napangisi ako sa gitna nang aming halikan dahil alam kong l***g na l***g na s’ya. Kanina, bago kami umabot sa tagpong ‘to, nagmu-movie marathon pa kami.

Pero naubusan kami ng popcorn kaya nag-prisinta akong kumuha. Kaso sumama s’ya at sinimulan akong manyakin along my way to the kitchen at dahil marupok ako forget the popcorn and the movie ang peg ko at agad ko s’yang sinunggaban ng halik sa labi.

“Sampa ka sa table tapos higa ka.” Sabi ko na kaagad naman n’yang sinunod. Pagkahiga n’ya, iniangat n’ya ang balakang n’ya at mabilis ko namang hinila pababa at pahubad sa kan’ya ang suot n’yang pekpek shorts, kasama ang panty n’ya of course.

Tapos by cue, agad n’yang binukaka ang mga hita n’ya at tumambad sa ‘kin ang napakagandang tanawin na hinding-hindi ko pagsasawaang titigan, amuyin, dilaan, kainin at galugarin. Pero bago ko pa s’ya sunggaban ng tuluyan, may pilyang ideya na pumasok sa isip ko.

“Where the f**k are you going?!” Nakatukod sa mesa ang dalawa n’yang siko matapos sabihin ang mga katagang ‘yun. Animo’y nabitin ang hitsura n’ya kaya ‘di ko mapigilang matawa.

“Kukuha ng pagkain sa fridge. By the way, remove your top. Also your b*a. I want you n***d in my dining table. Now.” Ma-otoridad kong saad bagay na kaagad n’yang sinunod.

Nakita ko pang napalunok-laway s’ya bago ko ibinalik sa refrigerator ang tingin ko. Nang buksan ko ‘yun, ginalugad ko ang lahat nang puede kong gamitin sa pinaplano kong paghahanda ng masarap na putahe na ako rin mismo ang kakain.

Nakakita ako ng ilang piraso ng prutas sa bowl, chocolate syrup at vanilla ice cream. Pagkakuha ko ng mga ‘yun, kaagad ko ‘yung nilagay sa kitchen counter at saka binalingan s’ya.

Una kong dinala ang gallon ng vanilla ice cream na pinapapak ko tuwing gabi at nang makakuha ako ng scooper, naglakad na ako papunta sa kanya.

“Higa ka lang.” Sabi ko sabay lapit sa upper body area n’ya. Kitang-kita ko ang paninigas ng dalawa n’yang n****e samantalang wala pa nga akong ginagawa sa kan’ya.

“What’s on your mind, sexy?” Seductive n’yang tanong. Napangisi naman ako bago nag-scoop ng ice cream at inilagay ‘yun sa pagitan ng kan’yang dibdib.

“f**k, so cold.” Anya. Nang maibaba ko sa gilid ng mesa ang gallon ng ice cream, kaagad kong kinuha ang chocolate syrup sa counter at bumalik sa kinahihigaan n’yang mesa.

Tapos, walang pagdadalawang isip kong nilagyan ng syrup ang ice cream na inilagay ko sa kan’ya. Dinamay ko na rin sa paglalagay ng syrup ang dibdib n’ya at collarbone. At pagtapos, mabilis akong naghubad ng pang-itaas na damit pero iniwan ko ang b*a ko.

“You ready my darling?” Tanong ko.

Nang tumango s’ya, hindi na ako nagdalawang-isip na sumampa sa mesa saka pinaibabawan s’ya. Kaagad kong ini-lebel ang mukha ko sa pagitan ng kan’yang dibdib kung sa’n naroroon ang scoop ng vanilla ice cream with chocolate syrup toppings at habang hindi umaalis ang mga tingin ko sa kan’ya. Pagkatapos, sinimulan ko ‘yung dilaan.

Nu’ng una, gusto ko s’yang asarin kaya kinakain ko nang paunti-unti ang naturang ice cream. Pero nang makita ko ang pagka-desperada sa mukha n’ya, ikinalat ko na ‘yun sa dibdib n’ya dahilan para mapaungol s’ya sa lamig.

Tapos sinimulan ko ‘yung dilaan, mula sa kan’yang collarbone, pababa sa kan’yang dibdib, papunta sa pagitan nu’n at pagkatapos ay pinasadahan ko na ng dila ang kanan n’yang dibdib hanggang sa makarating ako sa naninigas n’yang n****e.

“Ummmmm, just like that…. Sweet f**k….” Sabi n’ya. Lalo tuloy akong ginanahan sa ginagawa kong pagpapaligaya sa kan’ya kaya sinimulan ko nang kagat-kagatin ang n****e n’ya. H

Hindi pa ako nakontento, kinapa ko ang botelya ng chocolate syrup na nasa gilid ng mesa saka nilagyan ang malusog n’yang dibdib.

Tapos muli ko ‘yung sinunggaban at pinaglaro ang dila ko sa n****e n’ya para tuluyang simutin ang nilagay ko du’n. Nang masigurado kong malinis na ang kanang dibdib n’ya, sinimulan kong padaus-dusin ang dila ko papunta sa kaliwang dibdib n’ya kung saan halos inulit ko lang ang trato nu’n tulad nang sa kanan. Ungol, sigaw, mura, ‘yun ang sunod-sunod na naririnig ko sa kan’ya.

“Ang tamis mo, Darling. Hindi talaga ako magsasawang gawin kang dessert.” Sabi ko sabay baba sa mesa.

Tuluyan ko nang hinubad ang suot kong b*a at nagtanggal na rin ako ng shorts kasama underwear. Tapos muli kong kinuha ang chocolate syrup at sinabihan s’yang ibukaka ang mga hita n’ya, bagay na sinunod n’ya.

Nang makapuwesto na ako sa gitna nu’n, naglaway ako nang makita ang nakatayong c******s n’ya na para bang nangangailangan ng atensyon at kalinga.

At bago ko tuluyang gawin ang binabalak ko, kaagad kong inilapit ang mukha ko sa p********e n’ya at isinubo sa bibig ko ang c**t n’ya!

Sweet s**t!

Napa-ungol-sigaw naman s’ya sabay hampas sa mesa. Napangisi naman ako saka pinaglaro ang dila ko sa subo-subo kong perlas. l***g na l***g ako at anomang sandali lalabasan na ako sa reaksyon n’ya!

Nang magsawa ako, sinimulan ko nang pihitin ng bahagya ang opening ng hawak kong botelya. Tapos iniluwa ko na ang kan’yang c**t at kaagad ko ‘yung nilagyan ng chocolate syrup!

Nakita ko pa ngang may malapit tumulo sa mesa kaya mabilis ko ‘yung sinalo ng dila ko! Kasunod nu’n, sinimulan ko nang tudyu-tudyin at dilaan ang c**t n’ya!

“Ahhhhhh!!! s**t, sarap!” Daing n’ya.

“You like that, huh? Masarap na, lalo pang sumarap. Matamis na, lalo pang tumamis.” Sabi ko tapos bigla akong may naalala. Yung mixed fruits.

“Wait for a while, sweet girl.” Sabi ko sabay halik sa hita n’ya at pagkatapos ay naglakad na ako papunta sa counter area para kunin ang mangkok na naglalaman ng hiwa-hiwang halo-halong prutas.

Nang makabalik na ako sa pagitan ng hita n’ya, sinimulan ko nang i-coat ng chocolate syrup ang bawat piraso ng prutas na hawak ko mula sa kan’yang c**t. Tapos pinadadausdos ko ‘yun sa kan’yang basang-basang p********e bago ko tuluyang isubo at kainin.

“Ummmmm…” Ungol ko dahil sa labis na sarap!

“You want some?” Alok ko sa kan’ya at nang tumango s’ya, mabilis ko s’yang nilapitan saka sinubuan. Nang makita kong nalunok na n’ya ang kinakain n’ya, ipinasok ko ang dalawang daliri ko sa bibig n’ya para mabasa ‘yun ng laway. At pagkatapos, naglakad ako pabalik sa pagitan ng mga hita n’ya at ibinukaka ‘yun.

Lumuhod na rin ako sa sahig tapos sinimulan ko nang galugarin ng dila at bibig ko ang p********e n’ya. Nang matiyak kong wala nang ni katiting na chocolate syrup na nandu’n, ipinusisyon ko na sa butas n’ya ang dalawang daliri ko.

“Please, gawin mong tatlo.” Pagsusumamo n’ya. At dahil l***g na l***g na ako, walang kiyeme ko nang ipinasok nang sagad ang tatlong daliri ko sa p********e n’ya!

“Oh my gosh!” Napakiwal s’ya dahil sa tinding sensasyong nadarama! At mas lalo pa s’yang hindi napakali nang simulan ko nang hugutin at ipasok ulit ang mga daliri ko!

“Yes, yes, yes. Just like that. Oh, wow… Sarap, ang sarap, ang sarap-sarap!!” Alam kong malapit na s’yang labasan. Kaya naisip kong pabilisin na ‘yun sa pamamagitan nang pagsubo sa kan’yang c******s. Di nagtagal, tuluyan na s’yang sumabog sa bibig ko!

Best dessert ever. And still want more kaya muli ko s’yang kinain!

***

“NANGYAYARI ba talaga ‘yun? Na parang nawawalan na lang tayo ng gana sa mga bagay na dati naman nating ginagawa? ‘Di ba, Darling, writer ka? May times ba na parang ayaw mo na lang magsulat kasi ganito, gan’yan?” Tanong ko sa kan’ya habang yakap-yakap s’ya. Nandito na kami ngayon sa kama at katatapos lang naming mag-shower.

May nangyari pa nga sa ‘min du’n pero ‘di ko na lang idedetalye. And since hindi pa kami inaantok, nagkuwentuhan muna kami tulad nang palagi naming ginagawa.

“Oo. Nangyayari rin sa ‘kin ‘yun. Hindi naman kasi laging gumagana ang utak ko. Hindi palaging meron akong naiisip na mga ideya para maisulat.” Sagot n’ya.

“Ano’ng ginagawa mo sakaling maramdaman mo na parang ayaw mo na munang magsulat?”

“Hinahayaan ko lang. Madalas, lumilipas din naman ‘yung pakiramdam. Pag nakapagpahinga na ako, bumabalik na ulit ‘yung gana ko na magsulat. Sabi ng propesor ko nu’ng college, ang pagsusulat ay isang sumpa. Sulat ka nang sulat, wala namang bumabasa. Pero sabi rin n’ya, kung sa’n kayo may interes, basahin n’yo tapos isulat n’yo. Magsulat lang kami nang magsulat kahit walang nagbabasa.”

“Sapalagay mo ba babalik pa ‘yung gana ko sa pagluluto? Pakiramdam ko kasi, nawala na ‘yung motivation ko sa sarili kaya hindi na masarap ang mga putaheng hinahain ko.” Tanong ko sa kan’ya.

Ang totoo, nag-resign na ako bilang chef at kasalukuyan na lang na inaabala ang sarili sa freelancing. Although masaya naman at meron akong bagong natututuhan, iba pa rin kapag passion mo ang ginagawa mo as your bread and butter. Kahit nakakapagod, hindi mo ramdam na nagtatrabaho ka.

“Palagay ko oo.” Sagot n’ya dahilan para mapukaw ang atensyon ko mula sa paglalagalag sa kung saang lupalop ng planeta.

“Ang pagiging chef, nasa dugo mo na ‘yan. Ang pagluluto, ‘yan ang passion mo. At ang makapagpasaya ng mga tao dahil sa pagkaing niluto mo, ‘yan ang motivation na hinahanap mo para magpatuloy.”

“Kapag nakapagpahinga na ang katawan at isip natin, wag tayong masanay na hinihintay nating maging motivated ulit tayo na gawin ang isang bagay. Dahil minsan, hindi ‘yun kusang dumarating. Ang kailangan nating gawin, kumilos at gumawa. Mas du’n tayo mamo-motivate.”

“Hindi natin maiiwasan na makarinig ng hindi maganda mula sa iba, pero kung hindi ‘yun nakakatulong sa ‘ting sistema, ipasok mo sa kaliwang tenga, ilabas mo naman sa kanan. Digest mo lang ‘yung masustansya. Itae at i-ihi mo ‘yung toxic.” Sabi n’ya dahilan para humalakhak ako ng malakas.

Writer nga s’ya, napaka-bulgar magsalita. Pero in fairness, may punto naman ang mga sinabi n’ya. Masyado kasi akong affected sa mga reklamo sa ‘kin kaya dumalas ang pagpalya ko sa pagluluto.

Pero ang punto rito, hindi ko dapat sinukuan o binitiwan ang bagay na gusto at mahal ko.

Matapos kong ma-realize ang mga bagay na ‘yun, pinikit ko ang mga mata ko at nagpasalamat sa universe dahil biniyayaan n’ya ako ng babaeng makakasama ko hindi lang sa mga kalandian at kalibugan moments namin, kundi makakausap ko pa sa mga gan’tong klase ng pagkakataon.

At para sa ‘kin, sapat nang dahilan ‘yun para masabi kong s’ya na ang the one.