“Babalik kaagad ako...” nakangiti niyang saad sa babaeng hindi niya masiyadong maaninag ang mukha.
“Huwag kang magpapagabi masiyado. Kumain ka rin, okay?” The girl has this sweet and lovely voice. He wants to see the girl’s face but it’s like there’s a mirage between the two of them.
When he left the hut, there’s something that he felt. It was a weird feeling but he continued to walk. Isang lingon pa ang ginawa niya sa gawi ng babae bago kumaway. The girl waved back.
The setting was unfamiliar, at sa isang iglap lang ay nagbago na naman ang lugar. Nasa gilid siya ng kalsada. May kausap siyang babae. Kahit hindi niya makita ang mukha nito, alam niyang hindi ito ang babaeng iniwan niya sa kubo kanina. Hindi ito ang boses na gusto niyang marinig, dahil ang boses ng babae kanina sa kubo,
