A LOVE FROM NINE THOUSAND MILES - AGE GAP SERIES 1 (SPG/R18+)

Chapter 60 - I’m Hers

Sage’s POV

“I love you, honey. Thank you for trusting me and for wholeheartedly giving yourself to me,” I whispered softly, my voice filled with gratitude and love. Alam kong ang pinagsaluhan namin ni Margaux ay mas lalo pang nagpalalim sa koneksiyong mayroon kami at mas nagpatibay sa pagmamahal namin para sa isa’t isa.

Buong pagsuyo kong hinaplos ang kaniyang pisngi at ginawaran ng magaang halik ang kaniyang noo upang maipadama sa kaniya kung gaano ko siya kamahal. Unti-unting siyang nagmulat ng kaniyang mga mata. At sa hindi na mabilang na pagkakataon simula nang dumating siya sa buhay ko ay napuno na naman ng galak ang puso ko nang makita ko siyang masayang ngumiti.

Hinaplos din niya ang aking pisngi at damang-dama ko roon ang nag-uumapaw na pagmamahal. “Maraming salamat din, daddy. Masaya akong sa ‘yo ko ibinigay ang sarili ko. Mahal na mahal kita,” puno ng emosyong saad niya habang unti-unting naglandas ang kaniyang mga luha na labis kong ikinabahala. Ayaw kong nakikita siyang umiiyak.

“Hey, honey. Why are you crying? May masakit pa ba sa ‘yo? Do you want me to take you to the hospital? May nasabi o nagawa ba akong hindi mo nagustuhan?” nag-aalala kong tanong habang pinapahid ang kaniyang mga luha. “Please tell me, hon.”

Napanatag lang ang loob ko nang dahan-dahan siyang umiling. “No. I’m alright, daddy. M—Masayang-masaya lang ako dahil ramdam kong sa akin ka nang talaga. Sana lang hindi ka magbago at mahalin mo pa rin ako pagkatapos nito. S—Sana hindi mo ako m—makalimutan o ipagpalit sa ibang b—babae kapag nasa New York ka na ulit. Sana huwag mo akong iwanan, dad,” nanginginig ang boses niyang saad habang nagpatuloy sa pagdaloy ang kaniyang mga luha. Ramdam ko ang takot sa bawat salitang binitawan niya.

“Hush, hon. Don’t say things like that. Mahal na mahal kita at ipinapangako kong hindi mangyayari ang mga kinatatakutan mo. You are and will always be the only woman in my life. My heart beats just for you. I belong to no one else but you, honey,” I reassured her, my words filled with sincerity and devotion. “Ikaw lang ang gusto kong makasama habang-buhay, hon. I can’t imagine life without you in it. I love you very much and I want to grow old with you. Hinding-hindi ako magbabago. Ngayong tuluyan ka nang naging akin ay gagawin ko ang lahat upang mapanatili ka sa buhay ko. I will never trade you and your love for the world. Mawala na sa akin ang lahat, huwag lang ikaw,” dugtong ko, niyakap ko siya nang mahigpit bago ako tumagilid pahiga sa kama. Inabot ko ang comforter at itinabon ko iyon sa hubad naming katawan. “You know what, hon? Mas natatakot ako na baka ikaw ang magbago sa oras na bumalik na ako sa New York. You are only eighteen, samantalang ako ay mas matanda sa ‘yo ng halos labinsiyam na taon. You are still very young, marami pang mangyayari sa buhay mo. I’m sure you’ll cross paths with many people along the way. Pero isa lang ang hihilingin ko. Sana huwag mo akong kalimutan kahit na nasa malayo ako. Huwag mo akong ipagpalit sa iba. Hindi ko kakayanin, hon. Baka ikamatay ko iyon.” I couldn’t hold back my tears when I realized how afraid I was of losing her, feeling a sharp pain in my chest as if stabbed by a knife. Her gentle touch as she caressed my face to dry my tears only intensified my emotions.

“Dad, huwag kang umiyak. You know how much I love you. Please know that nobody can ever take your place in my heart and in my life,” she whispered tenderly, reaffirming her unwavering commitment and love. “Sa ‘yong-sa ‘yo lang ako, dad. Pangako.” She may be young, but I know she doesn’t think like most teenagers her age do. Mas mature siyang mag-isip kahit kompara sa ibang mas matanda pa sa kaniya.

“Maraming salamat sa pagmamahal mo, hon. Alam kong marami ka pang pangarap at hindi ako magiging hadlang sa pag-abot mo sa mga pangarap mo. I will be beside you every step of the way as you reach for the stars. I will be your number one fan. Sasamahan kita sa pag-abot mo sa lahat ng gusto mong maabot.”

“T—Thank you, daddy.”

“No, honey. I should be the one thanking you… for loving me. At susuklian ko ang pagmamahal mo sa abot ng makakaya ko. I will be your anchor, so you’ll stay grounded and strong. I will be your compass to guide you so that you won’t get lost. Most of all, I will be your friend and lover who will be with you in your ups and downs, who will cheer for you in your winning moments, who will encourage you when you are on the verge of giving up, and who will love you in times when you feel you don’t deserve to be loved,” puno ng damdaming deklara ko. I knew she needed assurance, especially with the kind of relationship that we have now. Kung pwede nga lang na sabihin ko sa kaniya ang pinakamalaking assurance na iyon ngayon ay gagawin ko. But I knew we both needed to take our time, lalong-lalo na siya. I didn’t want to shock or scare her away. I knew she was anxious because many people do not believe in long-distance relationships. But my woman and I will prove them all wrong. Patutunayan naming hindi lahat ng long-distance relationships ay nauuwi lang sa wala.

Muling naglandas ang masaganang luha sa kaniyang magkabilang pisngi nang marinig niya ang mga sinabi ko. Humagulgol siya ng iyak sa aking dibdib habang mahigpit na nakayakap sa akin. “D—Daddy, I don’t know what I did to d—deserve someone like you. A—Alam kong hindi ako p—perpektong tao. I—I have a lot of flaws. But despite all these, i—ibinigay ka pa rin ng Panginoon sa akin. I promise I will do e—everything to keep our relationship strong d—despite the distance,” pahayag niya sa pagitan ng paghikbi.

“No, hon. I will do my best to deserve you because you are already more than deserving of me. You are exceptional and worthy of my love and respect,” masuyo kong saad habang yakap ko siya nang mahigpit hanggang sa tuluyan na siyang kumalma.

“Don’t think too much, hon. You’d only be stressing yourself out over nothing. I know how tired you are right now, so go ahead and rest. I will clean you up in a bit. Hmmm? Babantayan kita hanggang sa makatulog ka.” Hinalikan ko siya sa mga labi at sabay naming ipinikit ang aming mga mata upang ipahinga ang pagod naming mga katawan.

Paglipas lang ng ilang minuto ay naramdaman kong tuluyan na siyang nakatulog. Maingat kong tinanggal ang kamay niya mula sa pagkakayakap sa akin. I went into the bathroom to grab a towel to use for gently cleaning her up. When I returned, she was still soundly sleeping. Habang pinupunasan ko ang kaniyang mukha ay paminsan-minsan akong natitigilan. Her face was so mesmerizing that I just can’t take my eyes off her. Napakakinis ng kaniyang mga pisngi na pinaresan ng magagandang mga kilay at pilik-mata. Hindi ako nakatiis, yumuko ako upang dampian ng magaang halik ang kaniyang mga labi bago nagpatuloy sa pagpunas ng kaniyang katawan hanggang sa narating ko ang malulusog niyang dibdib. Tayong-tayo ang mga iyon at tila nag-aanyayang haplusin na s’ya ngang ginawa ko. Napakislot siya kaya napatigil ako sa ginagawang paghaplos. I continued to clean her up until I reached the intimate area between her thighs. I couldn’t help but caress her gently there. Pero bago pa ako muling matukso at baka kung saan-saan na naman makarating ang aking mga kamay ay mabilis ko nang tinapos ang aking ginagawa.

Bumalik ako sa banyo at mabilisang naligo. Tinuyo ko lang ang katawan ko at hubo’t hubad na bumalik sa kama upang tabihan siya. Pinaunan ko siya sa aking bisig bago niyakap ang hubad niyang katawan. As I lovingly looked at the woman in my arms, I felt like my heart would explode with overflowing emotions. It was the first time I had ever felt something like this in my life. I felt content and satisfied, as if I couldn’t ask for anything more. My beloved woman, my lover, my Margaux, completes me. Hanggang sa hindi ko na namalayan, hinila na rin ako ng antok at pagod.

Nagising ako mula sa mahimbing na pagtulog nang makaramdam ako ng init at mapagtantong nanggagaling iyon sa katawang yakap-yakap ko. Inaapoy ng lagnat si Margaux. I panicked, especially when I saw that she was shivering. I carefully removed her arms from around me and went into the bathroom. I quickly washed the towel I had used earlier and then returned to bed. Umupo ako sa kaniyang tabi at dahan-dahan kong pinunasan ang kaniyang mukha. Sobrang init niya at ramdam ko iyon sa towel na hawak ko. Nakailang balik ako sa loob ng bathroom upang muling basain ng malamig na tubig ang towel at paulit-ulit na pinunasan ang buong katawan niya. Nang medyo kumalma na ang kaniyang panginginig ay kinuha ko ang dress shirt kong nasa gilid ng kama at maingat iyong isinuot sa kaniya. Inayos kong muli ang comforter bago tumayo at hubo’t hubad pa ring lumabas ng kuwarto upang kunin ang cellphone ko sa ibabaw ng coffee table. I saw that it was almost one o’clock in the morning. I immediately dialed one of my bodyguards’ phone number which he promptly answered.