Tatlong buwan nang nawala si Maya, at mula noon nag iba na ang pakikitungo ni Axues. "Leave me alo-----ne." sigaw nito ni Axues na nasa silid niya. "Anak, please wag naman sana ganito." Pag susumamo nang kanyang ina. "Anak, itigil muna to. Wala na tayong maggagawa. Wala na si Maya. Kaya sumuko kana, para naman matahimik na rin ang kanyang kaluluwa." Ani ng nito nang kanyang ama. Na sa garalgal na rin ang boses nito. Batid din nilang mga magulang na nasasaktan ang kanilang anak. Sa pagkamatay ni Maya. Dahan-dahan lumapit ang kanyang ina, at hinaplos ang braso nito ng kanilang anak. "Please hijo, patahimikin muna ang kanyang kaluluwa." "No! No------o!" Sigaw nito ni Axues. "Ayaw ko Ma, batid ko pang buhay pa si Maya, kaya di ako mawawalan ng pag-asang buhay pa siya." Umiiyak na

