Today was a Fairytale

Chapter 47

(BRIGHT POV)

kasulukuyan akong nandto sa hide out nag tra training kasama ko ang dalawa kung kaibigan pumunta ata sila dto para kumain Lang tsk

Habang nag tratraining ako ay nag ring ang phone ko Kaya naman tinigil ko muna ang pag tratraining para tignan Kung Sino Ang tumawag at nakita ko si Mommy na tumatawag Kaya sinagot ko Ito

"Hello son where are you?"

"Hide out mommy why?"

" Umuwi ka may sasabihin kami Ng daddy mo nagpapatawag Ng meeting ang mga Smith natagpuan na daw nila Ang anak nila Kaya umuwi kana"

Ng marinig ko yun nabigla ako nahanap na nila ang anak nila so ibig sabihin Kaya sila nag papatawag ng meeting ay kung hindi ako nagkakamali Ang kasunduan Ng pamilya namin at pamilya nila?

"Oky mommy papunta na po ako"

"Oky son take care hintayin ka namin dto at sabay sabay na Tayo pumunta"

" Oky mommy"

Pagkatapos Ng usapan namin ay nagpaalam na ako sa dalawa na mauuna na ako Kaya tango Lang ang binigay nila saken at pumunta na ako Kung saan naroon ang sasakyan ko

(Fast forward)

Nandto na ako sa mansyon at pinag bihis narin ako ni mom Kaya ngyon ay nagbibihis na ako

Ilang sandali Lang ay natapos narin ako sa pagbibihis at bumaba na at Nakita ko si mommy at daddy na naghihintay sakin sa baba

"Son let's go"

(Few minutes later)

Nandto na kami sa tapat Ng mansyon Ng mga Smith at pinagbuksan Naman kami Ng mga guard pagkatapos ay bumaba na kami sinalubung Naman kami Ng mga maid nila at nagbigay galang sa Amin at dinala kami Kung saan naroon ang mga Smith

At Ng makarating kami ay nasilayan ko Ang isang babae na katabi ni mr/mrs Smith baka Sia Ang anak na tinutukoy silang tatlo Lang Ang nadatnan namin wala Ang dalawa nila anak nasaan?

"Oh hi mare pare nandyan napala kayo"

"Hello mare oum so sia na ba yung anak nio?"at humarap sa Amin yung babae maganda naman pero mukhang ma arte sia at mataray

"Oo mare thank God at nahanap na namin Ang unica iha namin"

"oh Sia iha meet my son bright Smith"

"Hello po tita I'm Elise po hello bright" pabebe nitong saad at na bigla nalang kami ng yakapin Nia ako tsk mukhang may iba dto sa babaeng to

Kaya Naman inalis ko yung kamay nia Hindi Kaya Sia naiilang at Ng maalis ko ay walang expression Ng mukha Ang pinakita ko sa knya

"Oh I'm sorry.. sorry tlga na excite lang ako Kasi kinuwento nila mommy at daddy na pagnahanap nila ako ay ikaw ang mapapangasawa ko"

Huh? What Alam Nia yun kala ko pa Naman makakalimutan na nila Yun sa tagal ba Naman Ng panahon ay naalala pa tsk

Hindi ko nalang sia pinansin ayw ko Kasi sa babae yung dikit ng dikit sa akin at parang katulad lang sia sa University namin Yung mga babae don expect kay Lyn tsk sia lang Naman ata Ang may ayaw sa akin

Ilang sandali pa ay dumating ang dalawang magkapatid na sila kuya kurt and Kian at itong kapatid Naman nila na katabi ko ngayon ay Dali daling pumunta sa gawi nila para yakapin pero Ng makalapit na Sia ay hahagkan na sana nia ay biglang umiwas ang magkapatid

At pumunta sa gawi Ng magulang nila hinagkan ang mommy at daddy nila pero ang nakakapag taka ay bat nila inawasan ang kapatid nila at Hindi manlang nila niyakap ang kapatid nila so weird

At Ng Makita nila ako ay pumunta sila sa gawi namin nitong babae pero imbis na kausapin ay ako Ang kinausap nila at bumati Kaya naman bumati ako pabalik at umupo sila sa bakanteng upuan at nag kwentuhan kami yung kapatid Naman nila nag paalam na doon nalang daw Sia sa magulang namin pero Hindi Namin Sia pinansin

Ilang sandali lang ay nagyaya narin ang mommy nila kuya kurt na kumain it's lunch na Kaya naman naghanda na Ng mga katulong ng pagkain at pagkatapos maghanda at pumunta na kami Ng dinning area para kumain

(Dinning area)

Habang bucy kami sa pagkain ay biglang nag salita si Tito na siang kinagulat ko at muntikan na mabilaukan katabi ko rin yung Elise

"So kailan kasal?"

"Oo nga pare kailan nio balak mga anak?"

Ano balak agad nila akong ipakasal dito sa babaeng Ito tsk ni Hindi ko pa nga Alam Kung ilang taon or anong kwento sa knya tas kababalik Nia Lang at kakasal na agad jusko nahihibang na ba sila

"Dad Hindi po ba mabilis masyado kababalik Lang po Nia so dapat Hindi minamadali"

Lintana ko dahil Hindi ko pa nakikilala Ang babaeng to tas kasal agad tsk

" I agree dad" sabat Naman nila kuya Kian at Kurt thank God kinampihan nila ako

" Ayaw nio non at para mabigyan nio na kami Ng apo"

Huh apo agad tsk no way tinignan ko naman itong katabi ko na nakangiti weird Hindi man Lang ba Sia tutul agad agad seriously

"Mom Dad can I go out I have emergency"

Paalam ko Hindi ko na Kaya Ang mga sinasabi nila kaya mas mabuting umalis nalng ayaw ko ang atmosphere Ng babaeng Yun Hindi ko na hinantay Ang sasabihin nila mommy at daddy tinawag pa nila ako kaso umalis na ako

(Kian pov)

Ng maka alis si bright ay nag paumanhin sila mr/mrs Velazquez sa nagawa Ng anak nila pero tama Lang yung ginawa ni bright Hindi ko din gustong makasal Sia sa babaeng peke dahil parang kapatid na Rin namin si bright Kaya oky Lang Ang ginawa Nia

Nakita ko rin kung paano ngumiti si Elise ng sabihin ni daddy ang kasal kala mo Naman ganon Ang taste ni bright tsk kilala namin sia hindi Sia pumapatol sa maarte

Ilang sandali Lang ay natapos narin kami Ni kuya Kaya nag paalam na rin kami Ni kuya sa kanila dahil Hindi ko na Kaya Ang ka plastican ni elise Kita ko Rin Ang inis sa mukha ni kuya kaya niyaya ko na siang umalis

At pagkatapos namin hagkan ni kuya si mommy at daddy ay umalis na kami ayaw naming yakapin ang peke mas gugustuhin kung yakapin Ang totoo Kung kapatid

(Fast forward)

Hinatid ako Ni kuya dto sa condo ko nagpasundo Kasi ako sa knya kanina tinatamad Rin ako mag maneho ayaw Nia pa kanina kaso pinilit ko Sia Kaya ending sinundo nia ako

Ilang sandali Lang ay nakarating na ako sa room ko si kuya Naman ay pupunta raw ng company may papers daw siang pepermahan Kaya umalis din Sia agad

Nakahiga ako ngyon sa Kama ko at inaalala yung ngyari sa bahay ni lilsis yung si Nikki na suplada napangiti nalang ako sa kasungitan nia pero Ang ganda Nia mahaba ang buhok pandak pointed nose kissable lips Ang sarap halikan huh? Halikan no no I'm kidding

At ilang sandali Lang ay Hindi ko na malayan na naka idlip na pala ako dahil sa mga inalala ko and

"FALLING INTO YOUR SMILE"—PART TWENTY-THREE

Written by: Binibining Manunulat

Kaya naman agad na kaming nagtungo sa aming classroom kung saan nandoon si Professor Sebastian.

CYRUS POV

"Bye!" Huling sambit ni Shantelle sa amin dahil uuwi na sila kaya nginitian ko ito

Nagkaayos na kami ni Shantelle, humingi rin siya ng tawad sakin at nangakong hihingi din ng tawad kay Samantha sa nagawa niya at pati nadin kay Ellie.

"Take care." Ngiting sambit naman ni mommy sa kanila at tuluyan na ngang umalis sila

"Let's go inside, parang bubuhos ang malakas na ulan ngayon." Sambit naman ni daddy saka kami pumasok sa loob ng bahay

"Mommy, kung sakaling hanapin niyo ako, nandoon lang ako sa kwarto." Mahinahong saad ko kay mommy kaya tinanguan nalang niya ako

Umakyat na ako papuntang kwarto ko. Binuksan ko muna ang aking cellphone. Naisipan kung kausapin si Samantha kaso nahihiya lang ako. Dahil sa torpe ko hindi ko nalang tinawagan si Samantha.

/*Ting*/

Biglang tumunog ang phone ko kaya agad ko itong kinuha at binuksan. Pagbukas ko nakita ko ang text ni ate.

Yes may older sister ako, nasa states ito dahil napagdesisyonan niya na doon magtrabaho. 1 year ago, nagpakasal ito at ang naasawa niya ay isang foreigner.

Sabi niya sa akin sa text, kung pwede daw ba kami mag vedio call. Sabi ko why not?

"Hi, Good evening." Malamig kung sambit sakanya habang ikinakaway ang aking kamay

"So how's my little brother?" Malambing na tanong sa akin ni ate

"Little brother? That is so funny. I'm not little anymore sis. Well, I'm fine." Sambit ko sakanya

"Okay. So what about your love life? Or should I say, meron kabang girlfriend?" Pigil tawang sambit ni ate

"What, a love life? Wala, infact that's not important." Pagsisinungaling kong sambit sakanya

"That's not important? Or torpe kalang manligaw. Hahaha, talaga lang huh? So, what about Shantelle? Hindi kaba nanligaw sakanya matagal na rin kayong magkaibigan." Sambit niya

"Sa totoo lang, wala akong nararamdaman sakanya. Tsaka ayokong sirain ang pagkakaibigan namin. And sa sinabi mo'ng torpe ako? That's not true. Meron lang akong hini—" putol kong sambit

"Hinihintay, right? Ayan naman pala eh. Ba't hindi mo ligawan?" Tanong niya sa akin

"Meron lang akong problema sa kaniya. Hindi kami close, then parati kaming nag-aaway." Simangot kung sambit

"Edi, ayusin mo." Sambit naman ni ate

_____________

Siya nga pala si Savinnah Grace Mandeville ang aking older sister. Well, siya lang naman ang partner in crime ko dati, nung bata pa kami. Then, sobrang bait hindi maldita. Sinusuportahan niya ako sa lahat ng bagay na gugustuhin ko pati na sa girlfriend.

Kaming dalawa lang yung anak nina Isabel at Clifford Mandeville. Wala na kaming ibang kapatid kundi kami lang.

Pagkatapos ng tawagan namin ng aking olslder sister ay nagpaalam na ako dahil gabi na sakanila, inaantok na kasi. America yun kaya gabi sa kanila hapon sa amin. Okay, nadin para makapagpahinga na siya.

/*Kring*/

"Hello" malamig kung sambit matapos akong tawagan ni David

[Bro, akala ko pupunta ka kanina sa University. Matagal din kaming naghihintay sayo doon.] Sambit naman ni David

"I'm sorry, dumating kasi sila Tita Veronica at Tito Archie kasama si Shantelle. Kaya, wala na akong time para pumunta diyan." Sambit ko

[Sayang dimo naabutan si Samantha, nandito sila ni Ellie kanina. Balak kasi nilang puntahan si Professor Sebastian, kakausapin daw nila.] Sambit ni David

"Bakit daw nila kakausapin si Professor Sebastian?" Takang tanong ko

[Hindi ko alam eh. Sige, maya nalang muna pinapatawag pa ako ni mommy.] Huling sambit ni David

Naisipan kung tawagan si Samantha. Nakailang tawag din ako pero hindi niya ako sinasagot kaya tinigil ko nalang.

ARCHIE POV

Dumiretsyo na ako ng aking kwarto para magpalit ng damit. Pagpalit ko nakita ko yung I.D kanina nung nakabanggaan kung kaedaran lang ni Shantelle.

Pinulot ko ito at pinagmamasdan. Binasa ko muli yung pangalan at bigla akong napaisip ng makita ko ang apelido nito VALDERAMA.

Parang familiar sa akin ang apelido nato, hindi ko lang maalala kung sino, basta familiar. Napaisip ako ng malalim ng maisip ko yung dati kung kasintahan na si Meriam Valderama.

Nagtataka ako kung kaano-ani niya itong nasa I.D na si Samantha Valderama. Mahirap na man kasi mag overthink kapag hindi ka sigurado. Kailangan na sigurado ako, kaya naman pina imbestigahan ko itong Samantha sa mga tauhan ko.

[Hello boss] sambit ng aking tauhan sa kabilang linya

"May gusto akong ipa-imbestiga sa inyo. Samantha Valderama ang pangalan. Ipapasa ko nalang sa inyo ang litrato." Malamig kung utos

[Sige boss, masusunod]

Huling sambit nito at binabaan ko na ito ng telepono. Nagpatuloy nadin ako sa pagbibihis.

SAMANTHA POV

KINAHAPUNAN, nakauwi na kami ni Ellie sa kaniya-kaniya naming bahay. Pagpasok ko walang sumalubong sa akin sobrang tahimik ng bahay, naalala ko tuloy si mama, at nag-umpisa ng tumulo ang aking luha.

Dumiretsyo ako sa kwarto ni mama at kinuha ko yung kaniyang litrato. Pagkatapos kung kinuha ang kaniyang litrato dumiretsyo ako sa paboritong spot namin ni mama.

Doon sa ilalim ng puno ng narra, doon kami ni mama nagba-bonding dalawa. Naupo ako sa ilalim ng puno habang hinahagkan ang larawan ni mama.

"Mama naman eh, ang daya niyo. Sabi niyo hindi niyo ako iiwan. Pero iniwan niyo padin ako, ang sakit-sakit dahil wala na akong magulang. Kayo ni papa pareho niyo akong iniwan." Sambit ko habang umiiyak

May napansin ako sa kaliwang bahagi na isang buong pamilya, nagseselos ako dahil ako wala na kahit isa. Ang saya-saya nung pamilya na nakita ko, kompletong magulang, samantalang ako ni isa wala nang naiwan.

"Bakit niyo kasi tinago sa akin yung sakit niyo. Ano bang kasalanan ko? Para itago niyo sa akin. Ma, nami-miss ko na kayo yung mga tawa niyo, yung mga ngiti ninyo at higit sa lahat hindi ko na mararamdaman ang inyong pag-aaruga sa akin." Patuloy parin ako sa pag-iyak

Wala pa yung burol ni mama dahil nadoon pa sa morgue ang kaniyang katawan. Madilim nadin ang panahon at tila uulan ng malakas ngayon.

Nagsimula nang pumatak sa akin ang kunting patak ng ulan. Pero ako, nanatili padin sa ilalim ng puno na umiiyak.

Ilang minuto bumuhos na ang sobrang lakas na ulan, ang mga tao sa palagid ay wala na at nagsilungan na sila sa lakas ng ulan. Nagtataka nila akong tiningnan dahil hindi ako sumilong at nagpabasa nalamang ako sa ulan.

Habang umiiyak sa kalagitnaan ng pag-ulan, naramdaman ko na parang hindi ako nababasa. Tumingin ako sa aking likuran at napansin kung may pumayong sa akin. Tsaka binigyan ako ng panyo para punasan ang aking luha.

"Sino ka?" Nagtatakang tanong ko habang umiiyak.