Today was a Fairytale

Chapter 51

I'm sanya Ferrer im 18 years old lumaki sa pamilyang walang pake puros pasakit Ang binigay saken ngunit Hindi ko sila masagot sapagkat Mahal ko sila kahit na Wala silang pagmamahal sa akin

Karamihan sinasabi nila na walang magulang na Hindi Mahal Ang kanilang anak pero parang Mali sila sapagkat kahit mapahamak ako ay Wala silang pakelaam at sasabihin pa saken na karma ko daw yun tanga tanga daw pero kahit anong masasakit na salita ay Mahal ko parin sila kasi magulang ko parin sila

By the way nandto ako ngyon sa tarabaho ko pinatigil narin nila ako mag aral sapagkat Wala daw akong mararating nagsasayang Lang daw sila Ng oras sa akin Kaya mas ginusto nila na pag trabahohin ako pero Yung mga kapatid ko ay nag aaral ako Lang Ang Hindi

Kung pag aaralin daw nila ako baka maglandi lang daw ako maagang mabuntis Kaya wag nalang daw pero Ang Hindi nila Alam ay Isa akong valedictorian Mula elementary to high school ako paano nila malalaman eh Ni minsan Hindi man Lang sila pumunta sa school

Kahit na pinapatawag sila at sinasabi ko dahil gusto ko din na sila Ang mag sabit Ng medalya sa akin ngunit baka sinasabi nila na baka may ginawa akong katarantaduhan Kaya sila pinapatawag Kaya palagi akong nag dadahilan sa mga guro namin na bucy sila

May secreto din pala ako na Hindi Alam Ng magulang ko Kasi baka sabihin nila na drama drama ko Lang Yun para Hindi daw ako makapag trabaho Kaya mas pinili ko nalng manahimik I have cancer stage 4 Ang sakit Kasi ni minsan sa buhay ko ay Hindi man Lang nila ako kinamusta Kung ayos or oky Lang ba ako

Pero okay na siguro yun at para kapag namatay ako Hindi na masakit sa kanila at ayos Lang na dumating Ang sakit sa akin nato gustuhin ko man silang makasama pero Ito Yung binigay ng dyos sa akin dapat na siguro akong magpasalamat dahil makakapag pahinga na ako

Ang sakit din na PArang kasalanan mo Kung bakit ka nabuhay sa mundong Ito na parang lahat Ng gawin mo ay Mali sa panigin nila PArang wla na akong ginawang Tama para sa kanila

ilang oras at natapos narin ang trabaho ko at umuwi na ako sa bahay dahil mag gagabi narin gusto ko na magpahinga dahil pagod ako ngyong araw at Sana Naman Hindi nila ako saktan or pag salitaan Ng masasakit na salita

Nandto na ako sa tapat Ng bahay namin at nakita ko sila sa sala na masayang nanonood Ng tv sana kasama nila ako pero malabo

Pagkapasok ko ay natigilan sila at ilang sandali Lang ay may tumama sa ulo ko na matigas na bagay Ng tignan ko Ito at sapatos Ng kapatid ko dumugo na agad dahil madali Lang ako magkasugat

"Oh umuwi kapang animal ka lumandi ka nanaman siguro mo apaka walang kwenta mo talagang Bata ka"

Yan Ang bumugad sa akin si ina Ang nagsalita pagod na pagod na akong masabihan Ng walang kwenta puros Yan nalng ang sinasabi nila sa akin

"Hindi PO ako lumandi ma nag overtime po Kasi ako"

" Abay sumasagot kana sa nanay mo" at ginawaran ako Ng malakas na sampal ni papa Kaya tumagilid Ang mukha ko naiiyak nlang ako

"Wala ka talgang modo.. Alam mo pinagsisihan namin Kung bakit ka namin naging anak... Sana namatay ka nalng Wala Kang kwentang nabuhay"

Kasabay Ng pagkasabi non Ng aking Ina ay siang pagbuhos Ng aking luha at Sia ding pagdilim Ng Mata ko pagbagsak ko sa sahig at napagtanto ko na Ngyon Ang araw ng taning Ng buhay ko

Narinig ko nalng ang sigaw nila mama at papa na sabihin na Anong ngyayari pero nagsalita ako na siang kinatigil nila

"Ama't Ina maari po bang sa huling hininga ko ay maari ko po bang hilingin ang pagmamahal nio bilang magulang sa akin maari po bang sa sandali ng buhay ko ay madama ko ang huling pagmamahal na nagmula sainyo"

" Ano bang sinasabi mo"

" Ama't Ina ngyong araw po ang huling taning Ng buhay ko meron po akong cancer stage 4 po naisin ko man sabihin ay wala Rin Naman pong saysay"

" Anak patawarin mo kami Hindi Namin naiparamdam sayo Kung gaano ka namin kamahal Kung paano namin Ito pagsisihan anak patawad"

" Oky Lang po Yun Ina Alam ko po na Ito Ang ikakasaya nio na mawala ang pinakamalaking kasalanan nio pero Mahal ko kayo ama't ina"

" Anak patawad Hindi namin iyon naiis nagmamakaawa ako sayo anak lumaban ka"

" Anong saysay inay ngyong malalana pinilit Kong ilaban pero Wala Ito po Ang kagustuhan Ng panginoon"

Puros iyak nalang Ng pamilya ko Ang naririnig ko at patawad Yan Ang mga sinasabi nila masaya ako na Makita na kahit sandali Ng buhay ko ay naramdaman ko Ang pag mamahal nila

"Ama Ina wag na po kayong umiyak dahil Hindi ko po Yan gugustuhin ama Ina sa susunod na buhay hihilingin ko na Kayo parin Ang magulang ko"

Yan ang huling sinabi ko ng ako'y pumikit na masaya ako sa huling hiling ko ama ina.

(THIRD PERSON POV)

MAKALIPAS ANG DALAWANG ARAW

Ngyon ang libing ng Ina ng dalaga ngyong araw din ay dadating ang magpapanggap

Nasa libingan na ang lahat kasama na don Ang dalaga na naka salamin at naka all black dress nag simula na Ang kunting seremonya at nagsimula ng magbasbas ang pamilya ng namayapang Ina nia pero ang dalaga ay hindi umimik habang binabasbasan pagkatapos Ng basbasan ay ang pagbaba Naman Ng kabaong kasabay non ang paghahagis ng mga bulaklak nagsimula sa mga kaibigan Ng dalaga at ilang mga kaibigan at huling nag hagis Ang dalaga pagkatapos sa bulaklak ay Ang pagpapalipad ng lobo kasabay Ng paglipad ng lobo ay Ang siang pagpatak ng luha ng dalaga pagkatapos non ay nagsi alisan na Ang mga tao Ang tanging natitira nalang ay kaibigan Ng dalaga at Sia pero napag isip Ng mga kaibigan Nia na kailangan Ng space Ng dalaga Kaya iniwan na nila Ito bago umalis ay hinagkan at niyakap Muna nila Ito mag Isa na Ang dalaga sa puntod Ng kanyang Ina tinitigan Nia Lang Ito

Ilang sandali at mag didilim na Rin at parang may dalang ulan ang simoy Ng hangin ilang sandali NGA ay bumuhos Ang malakas na ulan Ang dalaga Naman ay tumayo na

(LYN POV)

Play song dating Tayo.

Ilang awit na ang inalay sayo.

Kasabay ng pag alis ko sa puntod Ng aking minamahal na mommy Ang siang pagbuhos Ng malakas na ulan na para bang nakikiramay sa pag dadalamhati ko

Ilang luha narin ang natayo.

At sa tuwing ako ay umiiyak at Ng hihina ay nandyan na palagi para patahanin ako mga ala-ala natin na puno Ng Saya mommy na kahit kailan ay ala-ala nalamang mga Saya na ating pinagsaluhan aking Ina ikaw ang gumabay sa akin simula non mga pangaral na Hindi ko nakalimutan kailan man

Kailan Kaya muling makakatawang.

Ngyong Wala kana paano na ako mommy Sino na Ang magiging mommy ko sino na Ang mag papatahan sa akin kapag ako ay umiiyak

Ngyon mommy na kailangan Kita ngayong umiiyak at Ng hihina ako mommy plz mommy bumalik kana Hindi ko Kaya na Wala ka

Hindi ko pinipilit walang lungkot na sumisilip.

Mommy plz comeback to me Hindi ko kayang mawala ka Hindi ko Kaya

(THIRD PERSON POV)

kasulukuyan akong nandto sa tapat Ng sementeryo at doon ko pinagmasadan ang isang dalaga na nagpapaulan at umiiyak at PArang Kung ano Ang dumurog sa akin na pinag mamasdan Ang dalagang umiiyak Hindi ko kayang Makita Ang dalagang umiiyak

Hindi ako makatiis Kaya Dali Dali akong pumunta sa knya pero bago ko paman malapitan natumba na ito pero bago pa man Sia matumba ay may sumalo na sa kanyang binata Hindi ko maaninag Ang mukha Ng binata sapagkat madilim na binuhat ng dalaga Ang binata Kaya nag pag pasyahan ko na Rin na umalis

(Few minutes later)

Kasulukuyan akong nandto sa condo ko Hindi muna ako umuwi sa mansyon mas maiging mag isa Muna ako at gusto ko ngyon na simulan Ang pag hahanap Ng impormasyon sa anak Ni Ms Harrison at tska wlaang asawa si Ms Harrison so paano Sia nag kaanak nakakapagtaka

Kasulukuyan akong nasa tapat ng computer ko nagulat ako ng napag alaman Kung ampon lamang ni Ms Harrison Ang kinikilala naming anak Nia pero hindi ko Nakita Kung Sino ang totoong magulang Ng anak anakan should I say Kasi ampon Yun Ang dapat Kung malaman Kung Sino Ang totoong magulang Nia tinignan ko Rin Ang info Ng anak Nia at napag alaman Kung mafia Rin Ito kaso Hindi Alam Ng Ina Nia kailangan ko madaliin ang paghahanap sa totoong magulang Ng anak Ni Ms Harrison malakas Ang kutob ko na bka Alam na Ni Ms Harrison Kung Sino Ang totoong magulang Ng dalaga Kaya pupunta ako bukas sa company Nia para kumuha Ng info

Ilang sandali pa ay Hindi no namalayan na naka idlip na ako dto sa upuan ko and

Everything is black

(HANNALYN SMITH)/mother of three siblings/

Nandto kami Ng asawa ko sa Sala nag kukuwentohan Ng biglang tumawag sa Asawa ko tumayo Ang asawa ko at sinagot Nia Ito ilang sandali Lang ay natapos din Ito at bumalik sia sa akin

"Sino Yun hon"

"Hon Yung private investigator nahanap na daw Ang anak natin" na may bahid Ng tuwa sa kanyang mga Mata gayon din ako sa wakas ay Nakita ka nanamin anak ko

"Tlga hon"

"Yes hon..bukas nalng natin sia puntahan malakas Ang ulan ipapa dna pa Sia Kung Sia nga Ang anak natin hon so don't worry"

" I'm so excited hon sa wakas nahanap nanatin Sia"

" Me too hon"

Ilang sandali din ay napag pasyahan nanaming pumasok ng asawa ko sa kwarto para makapag pahinga para maaga kaming pumunta sa sinasabi nilang anak namin excited na tlga ako sa wakas macocompleto na Ang pamilya ko gustong gusto ko na bumawi sa anak namin

Tska nga pala Wala Yung dalawang dto pagkatapos Ng libing ay umalis na sila nag paalam sila na sa condo Muna sila uuwi nakaka AWA Yung anak ni Ms Harrison unang Kita ko palang sa anak Nia ay PArang angan Ng loob ko at Ang sakit na Makita Siang ganon PArang Ewan ko ba PArang dinudurog Ang puso ko hayyyts Ewan

"Hon let's sleep na goodnight I love you"

" Goodnight too hon I love you too"

Apaka sweet parin Ng asawa ko kahit kailan apaka swerte ko sa knya diko namalayan ay nakatulog na pala ako and

Everything is black