Today was a Fairytale

Chapter 70

I wake up in a dark room without a door or anything and I'm just alone there I'm hoping that it was a black out again but I felt something weird.

I want to scream or called my mom but I'm too scared what will happen next I just sit down and wait for someone came into a room.

"Where's my mom?" I asked through my mind

I tried to speak and shout their names but I don't have voice and courage to do that.

I heard my auntie's voice and... I heard my dad and my mom, I heard them i heard them all.

"Why they don't know that I am here?"

Can't see anything until there's a light came into a room it's a tv because I could see them I see my dad there and my mother.

I just watch them everyday and waiting that they will came to rescue me.

"M-mom, I'm here" I say in a whisper voice finally there's a voice came into my mouth after that I cried.

I tried too walk and find where's the door is but still can't find the door in this room even windows are not here

I don't know how long I've been here and you know what's the weird here?

I’m just watching my auntie she seems so scared at me.

"Ate! ate si carrie!" sigaw ni tita annabelle na nakatitig saakin at agad ding umalis sa kwarto.

I figured it out someone controlling my body I don't have idea what is happening there but I want to be with my family.

I want to go back there but how?

"I want to go back, I want to be with my family" I say this for many times then I didn't realize that I had fallen asleep

I know I was dreaming pero bakit parang may kakaiba rito?

Nasa gubat ako at nakita kong unti unti nag didilim ang paligid tumakbo ako nang tumakbo papalayo sa dilim lumingon ako pero walang tao wala ni miski isang dahilan para matakot ako pero I don't know why i felt scared that time basta ang alam ko lang ayoko ayoko sa dilim.

I'm mumbling while running "ayoko, ayoko kailangan kong maka alis dito"

I wake up and there's a girl staring at me.

Sobrang lapit nang mukha niya sakin hindi ako makagalaw ni hindi ako maka sigaw manlang.

She smiled at me at tinitigan ko lang siya.

after a seconds nawala rin siya sa paningin ko pero di pa rin ako maka galaw sa higaan ko nakatulala lang ako sa kisame na kung saan andon siya kanina lang.

"Nak, ligo kana birthday mo na." Sabi sakin ni mama nandirito na pala si mama sa kwarto ng hindi ko namamalayan.

Nilingon ko agad siya at tinungo ang cr para makapag ayos na at makapag handa na para sa birthday ko.

Kinuha ko ang mga damit ko at pumuntang cr habang naliligo napaisip ako "5 years old ako simula nung nakulong ako sa madilim na kwarto ibigsabihin-".

"Carrie, di kapa ba tapos diyan?" sigaw sakin ni mama mula sa ikalawang palapag na kwarto.

"Patapos na ma wait" Dali dali nakong nag banlaw at nag bihis kasi kanina pa pala ako sa cr.

I celebrate my birthday at di pa rin mawala sa isip ko yon babaeng nakita ko kanina.

Fast forward.

I'm 6 years old my name is Carrie kindergarten I got bullied and my mom decide to transfer me in a different school.

Still in a new school I don't have friends and I'm still scared from people I met or will came into my life.

I came into a room and I just waiting for my teacher and the boy was came and sit next to me. " hi, bagong transfer ka? " he asked then smile at me.

Tumango lang ako to say it as a "yes".

He became my boybestfriend at siya lang yon kinakausap ko lagi sa room namin.

I heard a humour about myself always.

"Akala ko pipi yon sabi nang isa kong classmate

akala ko din gag*" they're looking at me and whispering I still heard them but I used to ignore them.

3pm ng hapon nang makarating ako sa bahay namin at agad akong dumiretso ng kwarto para matulog.

Pero hindi ako makatulog I feel like someone is staring at me kaya lumingon ako sa pintuan nakita ko yon tatlong multo sa pintuan.

Isang batang lalaki, babaeng naka pang kasal, at isang lalaki na naka barong I think pamilya sila naka tingin sila na parang may ginawa akong masama o may galit sila kaya't tinitigan ko lang din sila.

Bigla naman tumawag ang nanay ko sa cellphone para mag tanong kung nasa bahay na daw ba ako pag ka baba ko ng cellphone ay nilingon ko ang pintuan ulit.

"Wala na sila" Bulong ko sa sarili ko sabay bukas ng tv maya maya pa ay may narinig ako.

"Carrie" Bulong ng pinsan ko binalewala ko lamang ito dahil ako lang naman ang mag isa sa bahay namin.

9 am na ng umaga.. Ito ang unang araw ng pag punta ko sa bahay ng kaibigan ko para mag practice kami..

Nag mamadali akong maligo at nag ayos, kasama narin ang guitara na dadalhin ko sa practice.

*kumuha ng isang pirasong tinapay at kinain ito habang papalabas ng bahay*

Agad namang sinagot ni gian ang tawa..

"Hey bro! Nasan kana?" *sabi ng kaibigan niya.

"papunta na ako Jan." *sagot naman ni gian

Sa call.

Habang kausap ni gian sa tawag ang kaibigan niya, hindi niya namalayan na meron siyang makaka banggang babae..

"omygosh!." *Nahulog ang mga librong ng babae at agad nitongpinulot ang mga librong iyon.

Agad na tumulong si gian sa pagkuha ng librong nahulog..

Habang pinupulot ang librong nahulog, biglang nagkatitigan si gian at ang babae..

" I'm sorry hindi ko nakita. " *sabi ni Gian sa babae."

"Ahm! It's okay!." sagot ng babae sabay ngiti at naka yuko ng kunti at nag lakad paalis.

" Ahm! Btw..... .", Hindi natuloy ang sinabi ni gian nang nag madaling umalis ang babae.

Habang paalis ang babae, tinignan ito ni Gian at napangiti.

Maya maya ay nakarating na si gian sa bahay ng kaibigan niya.

Pat kapasok palang ni gian ay may dumating rin na isang babae.

"Ah hi! I'm sorry binalikan ko kasi yung naiwan kong libro." Sabi ng babae.. biglang napatingin si gian sa likod niya.

Nabigla siya ng makita niya ang babaeng nakabangga niya kanina.. napatintin din ang babae sakanya..

" I-ikaw yung babae kanina diba? ." Tanong ni gian sa kanya na halatang masaya ang kanyang reaction ng makita ulit ang babaeng iyon.

" Mag kakilala ba kayo?." Tanong ng kaibigan ni gian na si mark.

Napatingin naman si gian kay mark at nag paliwanag..

" h-hindi bro." Sagot niya na nauutal at nahihiya sa babae. " Nabangga ko kasi siya kanina." Sagot ni gian.

"Ahh ganun ba! ." Sabi ni mark. " Pumasok na kayo dito, para kayong body guard jan sa pintuan."

Agad na pumasok si gian at ang babae sa loob at tsaka naupo sa sofa ng medyo mag kalapit.

" Ahh bro! Siya si cindy dela fuentes, siya ang singer natin." Agad na inabot ni gian ang kamay niya para makipag shakehands. "Nice to meet you!" * Sabi ni

" Cindy! Ito naman ang kaibigan kong si Gian gomez, siya ang guitarist natin." Sabi ni mark.

"Nice to meet you din! ." Mahinhing sabi ni cindy.

Pag katapos ipakilala ni mark ang dalawa sa isa't isa, agad itong tumayo at naupo sa harap ng kanyang mga drums.

"Come on guys, let's start practicing." Sabi ni mark at nag pinapalo palo na nag tatlong maliit na drums.

Agad namang tumayo ang mga kasama nito lalo na sina gian at cindy..

Pagkaupo nila sa kanilang pwesto ay unang nag patugtog ng instrumento ang isa nilang kaibigan na si tristan..

at sila ay nag simula nang magtugtogan.. nakailang beses silang ulit.hanggang sa maging tama ang lahat at maging malinaw..

" Finally! Natapos din." Sabi ni tristan.

"Syempre naman." Sabi ni mark.. nang bigla nitong.mapansin ang dalawa na nagmamasiran sa isa't isa.

Pumagitna si mark sa dalawa at inakbayan...

" Hey! Hahah halatang nagkakahiyaan kayo sa isa't isa ah? ." Natatawang sabi ni mark sa dalawa.

"Ha?" Napatingin kay mark.

"May naisip ako."sabi ni mark. " Para naman wala na kayong hiya sa isa't isa hahaha ." Sabi ni mark sabay tawa at pati narin si tristan.

Biglang tumayo sa kinauupuan si cindy at nag paalam na sa mga kasama nito.

" By the way guys! I need to go now." Sabi ni cindy at kinuha ang sling bag nito.

"Why?." Tipid na tanong ni gian.

"Ah..ano kasi.. may gagawin pa ako sa bahay." Nauutal na salita na parang nahihiya habang nagsasabi kay gian.

Agad na umalis si cindy..

Pagkalabas ni cindy ay biglang lumapit si mark kay gian.

" Tol! Parang may napapansin akong love love. " Pabulong ni mark kay gian sabay tawa na agad namang napatingin si gian kay mark dahil sa sinabi nito.

" Ewan ko sayo tok, ang dami mong alam." Sagot nito sa kaibigan pero palihim itong napangiti habang papalabas ng bahay ng kanyang kaibigan.

Maya maya ay nakauwi na si gian sa bahay niya agad na pumasok sa kwarto at napahiga.

" Pumayag kaya si cindy kapag hiningi ko number niya o alukin kumain sa labas?." Habang nakahiga at napapaisip.

Habang iniisip iyon, hindi niya namalayan na makatulog sa kakaisip..

( Kinabukasan )

Nakapikit pa ito habang inaabot ang cellphone sa tabe ng lamp niya.

Bigla siyang napa upo sa higaan ng makita ang oras sa kanyang cellphone..

" Late na pala ako." Tumayo sa kinahihigaan.

Biglang may tumawag sa phone niya.

Agad naman niya itong sinagot...

" Hello?." Sagot nito.

Nabigla si siya sa sumagot sa tawag dahil sa napakagandang boses nito.

" Hello gian! Ahm.. pinapatanong kasi ni mark kung nasaan kana." Natahimik siya dahil hindi niya maisip na si cindy ang tumawag sakanya. "Gian?hello?."

" Ah! A..i..i'm sorry! Papunta na ako jan. " Nauutal niyang sagot sa tawag.

"Sige!." Tipid na sagot ni cindy sa tawag at binaba ang tawag.

Biglang napangiti si gian dahil nakuha niya ang number ni cindy at nakausap niya ito sa tawag..

"Papunta na raw dito si gian." Sabi ni cindy kay mark.

Habang si mark ay nagpipigil nang itatawa.

Maya maya ay dumating na si gian sa bahay ng kanyang kaibigan.

" I'm sorry kung late ako. " Sabi ni gian at nilabas agad ang daang guitara.

Lumapit sakanya si mark at bumulong..

"Bro! Ayus ba?." Natatawnag bulong ni mark.

"Ha? Anong ayus? Wait! What?ikaw nag utos kay cindy na tumawag sakin gamit number niya nuh?." Nabigla siya sa tanong ng kaibigan.

Ngunit natawa lang si mark at tumango..

"Ikaw na bahala sa sunod na step kay cindy." Pabulong ulit nito kay gian sabay tawa..

Napangiti nalang si gian at kinikilig ng palihim.

Agad niyan tinignan ang phone niya at sinave ang number ni Cindy.

Pagkalabas niya ng bahay ng kaibigan ay nakita niya si Cindy sa labas na naka tayo at nag aantay ng nasasakyan pauwi..

"ahm... Pano ba to? Parang ang torpe torpe ko kay Cindy, hindi naman ako ganto dati." *sabi ni gian sa sarili niya ng bigla siyang na pansin ni Cindy at humarap sakanya. "ba-"

Napahinto si gian sa pag sa salita ng mag isa bang makita niya si Cindy na ngumingiti at naka tingin sakanya..

"a-ahm... Ka-kanina kapa ba naka tingin sakin?" * nauutal niyang salita at nahihiya sa harap ni Cindy.

"Ahhh medyo." *sabay ngiti ulit.

" Hahaha!" *natawa si gian dahil sa ginawa niya.

Lumapit sakanya si Cindy..

"Bakit hindi kapa u uuwi?." tanong sakanya ni Cindy pag lapit niya.

"ahmm! Tinulungan ko pa kasi yung kaibigan ko mag ligput sa bahay niya." *sabi ni gian. "ikaw ba?."

Tumingin sakanya si Cindy.

"papauwi na kaso wala pang dumadaan na taxi." * sabi ni Cindy.

"ahh! Sa-sabay kana lang sakin mag lakad, malayo ba bahay niyo?." * sabi ni gian sabay tingin kay Cindy.

Napapaisip siya kung papayag ba si Cindy sa alok niya..

"sure?." sagot ni Cindy na naka ngiti at naka tingin sakanya.

Napangiti naman si gian sa sagot ni Cindy.

Nagsimulang maglakad ang dalawa habang nagkekwentuhan..

Biglang pumasok sa isip ni gian ang sinabi ng kanyang kaibigan..

"Ahm Cindy?." * sabay tingin kay Cindy at Napahinto sa pag lalakad ang dalawa.

"why gian?." tanong ni Cindy.

"Ahm pwede ba kitang akukin ang mag dinner right now?." * nahihiyang tanong ni gian.

" of course." naka gifting sagot ni Cindy.

"really?." tipid na tanong ni gian.

"yeah!." sabi ni Cindy at napayakap sakanya si gian ng hindi sinasadya.

Biglang na pansin ni gian ang pag yakap niya kay Cindy at dahan dahan itong umalis sa pagkakayakap.

Maya maya ay dinala ni gian sa isang coffee shop si Cindy.

Nakaupo ang dalawa sa harap ng bintana, habang nag ka kape at umuulan.

" ahm Cindy." binaba ang hawak na coffee at tumingin kay Cindy.

Napatingin din sakanya si Cindy.

"ahm! Can I always invite you to go to the coffee shop and join me in singing and playing the guitar outside our house?." sabi niya kay Cindy.

Natahimik si Cindy sa sinabi ni gian.

"okay lang ka-" natigil ito sa sinabi ni Cindy. "yeah of course." sabay ngiting sabi ni Cindy.

Pag ka tapos ng unang araw na I alok niya sa coffee shop si Cindy..

Araw - araw niya na itong kasama at dinadaka sa coffee shop at araw-araw na sinasamahan ni Cindy si gian na kumanta sa labas ng ka ilang bahay..

Patuloy ang palihim niyong pagmamahal kay Cindy na dinadaab niya sa isang coffee at guitara..

Masayang naglalakad ang dalawa papunta sa bahay ni gian.

Maya't maya ay nakarating na sila.

"dating gawi?." naka gifting sabi ni gian at napangiti namang tumango si Cindy... At nag simulang kantahin ang kantang ito.

( take me to your heart)

Pag katapos nang kanta ay agad niyang sinabi ang kanyang sasabihin kay Cindy.

"Cindy!." seryoso niyang sabi at napa tingin naman si Cindy sakanya.

"I don't know kung anong isasagit mo or magiging reaction mo but..

" but what?. "seryosong tanong ni Cindy.

" Can you take me to your heart?. " lakas loob nitong sinabi kay Cindy habang pikit balewalain ang hiya sakanya.

Bigla niyang hinalikan si gian sa pisngi.

" y-yes. " nauutal niyang sagot kay gian habang namumula ang mga pisngi.

Biglang hinalikan ni gian sa noo si Cindy at ngumiti ang dalawa sa isa't isa..

At patuloy parin sa pag kanta ang dalawa, dahil ito ang dahilan kung bakit sila nag ka kilala.