Today was a Fairytale

Chapter 63

Hera PoV

Malapit na lumubog ang araw, ngunit hindi parin nakakauwe si Mr. Gusvero.

Naiisipan ko munang pumunta sa living room ng narinig ko ang busina ng sasakyan ni Mr. Gusvero kaya dali dali akong pumunta at binuksan ang pinto, bumungad sakin ang damit nyang may mantsa.

"Mr. Gusvero ano pong ng yare sa inyo?i worriedly ask. He just look at me at tuluyan ng umakyat sa taas ng paika-ika.

Sinundan ko si Mr. Gusvero at nakita konamm na pumasok sya sa kwarto nya, dahan dahan akong pumasok at nakita ko si Mr. Gusvero na nakatalikod.

He's cursing. Napadaing rin sya sapo sapo ang kaniyang tagiliran.

"Mr. Gusvero" i whisper

Pinakialaman nya ang drawer ng study table nya at may kinuhang emergency kit. Hinubad nya ang suot nya at kumuha ng panlinis ng sugat nya.

"f**k" He cursed kaya namn nag mamadali akong lumapit sa kanya at lumuhod sa harapan nya at inagaw ang kaniyang panlinis ng sugat.

Napatingin naman sya sa akin. Hinawakan ko ang kaniyang suot at itinaas uli. I look at his wound. Parang saksak ang kanyang sugat, sinimulan konamang linisin ang sugat nya napapadaing nalamang sya.

Natapos konang linisin ang sugat ni Mr. Gusvero napatayo ako at binigyan ng daan si Mr. Gusvero para makatayo.

Hinubad nya ang kaniyang suot at napaiwas namn ako ng tingin. Pumasok si Mr. Gusvero sa kaniyang closet.

Pinulot ko ang damit na hinubad ni Mr. Gusvero at pumunta sa cr upang labhan ito. Pag katapos ay ini hanger ko na ito. Paglabas ko sa cr nakita ko si Mr. Gusvero sa dulo ng higaan nya at may kausap ito sa telepono.

Hindi ko maitindihan ang kanyang sinasabi dahil ibang lengwahe ang kaniyang gamit.

"Kumain napo ba kau Mr. Gusvero" magalang na tanong ko

"Still not" he said

"Sandali lng po Mr. Gusvero" magalang na sabi ako at lumabas sa kwarto nya.

Pumunta ako sa kusina at kumuha ng pagkaing niluto ko, at inilagay ito sa tray at umakyat na.

Iniligay ko ito sa tabi nya ang pagkaing niluto ko. Nag simula namn syabg kumain.

"You cook this?"he ask at tumango namn ako.

"I'm full again"he mumbled

Kinuha ko ang pinag kainan nya at linisin un. Pumunta ako sa kusina upang hugasan ito.

Pag katapos kong mag hugas ay pinuntahan ko sya sa kwarto nya at nakitq ko syang nakadapa. He's groaning. Napaka tanga namn nitong si Mr. Gusvero. Bakit nya nakadapa ehh kitang may sugay siya hays.

Lumapit ako sa kanya at nakita kosyang nakapikit na ang mga mata, napadaing namn ito.

"Mr. Gusvero wake up"mahinang sabi ko

"Mr. Gusvero" mahina ko uling sabi ngunit hindi parin sya magising.

"Keijo" tinampal tampal kona ang mukha nya ngunit ayaw nya talagang magising

"AERON!" Sigaw ko at sinampal sya napabangon naman si Mr. Gusvero at nala sabunot sa kanyang buhok.

"Ouch, it's hurts" napangiwi naman sya at hinawakan ang parte ng pisnge nya kung saan ko ito sinampal.

"Damn! that dream" he cursed

Dream??

Nanlaki ang mga mata ko ng napagtanto ko kung ano ang ginawa ko..

"Mr. Gusvero pasensya na po" saad ko ay di nag dalawang hawakan ang kayang pisnge.

"Does it hurt?"i whiper habang hinahaplos ang kaniyang pisnge.

"What if it hurt? What would you do?" He ask

"Yes it hurt" he mumbled

"Ikaw naman kase, kitang may sugat ka tas dadapa ka napadaing namn ayan tulog nasampal kita " napakunot kong saad, napaiwas namn sya ng tingin.

"Pasensya po ulit Mr. Gusvero" paghingi ko ng tawad. Nakatagilid namn si Mr. Gusvero kaya malaya kong nakikita ang kaniyang mukha. Ang tangos ng mga ilong ni Mr. Gusvero.

"Just my nightmare" he said

"Nightmare?" I curiously ask.

" Why i felt like this? He sarcastically said

"Nightmare always drowning me. Why im shock" he said in sarcastically again.

"Mr. Gusvero-" naawaang saad ko

"I don't need your pity. I'm not pathetic" he said coldly at bumaling nauli sa akin.

Napa irap namn ako

"Mr. Gusver-" he cut me

"I'm okay" he said. Ni hindi panga ako tapos mag salita.

"Mr. Gusvero hi-" he cut me again

"I'm fine" he said, gusto ko ng batukan tong kumag natoh

"Keijo" matigas na sabi ko

"I'm perfectly fine" matigas rin nasabi nya.

"AERON!" Naka kunot noong sabi ko. Napahinto namn sya, wala nako paki kung magalit sya. The hell i care.

"Hindi panga ako tapos mag salita ehh" galit na saad ko, nagulat naman sya at nag iba ang expression ng kanyang mukha.

"I miss someone, someone who called me Aeron" he whisper.

Someone? Maybe his lover? Pero bat parang masakit isipin un.

Napabuntong hininga namn sya humarap sa akin.

"Trust me Hera i'm fine, it's nothing" he said. Fine and nothing pla huh

"Okay, sabi mo ehh" kibit balikat na sabi ko at mabilis kung sinundot ang kaniyang tagiliran

"Damn ouch, why did you do that" naka kunot nyang sabi. Naiinis

"Sabi mo fine and nothing" i mock him and i laugh. Lumambot namn ag expression na kaniyang mukha.

"Sige napo Mr. Gusvero, matulog napo kayo" nakangiting sabi ko at humiga naman sya.

"Why im like this. Why im letting her to ordered me"he mumble ngunit diko maintindihan

Ilang minuto na ang lumapisa ngunit hindi parin makatulog si Mr. Gusvero.

"I can't sleep" sabi nya habang nakatingin sa kisame ng kwarto nya.

Napatayo namn ako sa pag kakaupo ko sa sahig at lumapit kay Mr. Gusvero at umupo sa kama nya.

"Mr. Gusvero hindi po talaga kayo makakatulog kong hindi kayo pipikit" sabi ko na nakatihayang si Mr. Gusvero pero tinalikuran nya lng ako.

Sinilip ko Mr. Gusvero at nakitang nakapikit na sya pero hindi pa malalalim ang kaniyang pag hinga.

Hinaplos ko ang buhok ni Mr. Gusvero at nakita konamn na nagulat sya.

"What are you doing?" He ask

"Caressing your hair" nakangiti kong sabi. He just look at me and close his eyes again.

Hanggang sa namalayan konalang na malalim na ang paghinga ni Mr. Gusvero at tsaka namn ako dinalaw ng antok.

~and everything went black

Sa lawak ng ating kalawakan sa iilang pursiyento pa lamang ang nasasaksihan maniniwala ka ba sa mga bagay na sabi-sabi lamang?

Mga bagay na ngayon palang matatagpuan at mga kuwentong wala pa'ng nakakaalam sa mundong ibabaw ay nakadepende sa kanilang ginagalawan.

"Mila, hurry up ma le-late na tayo sa flight!" sigaw ng kaniyang kasama.

"Susunod na!" Tugon nito sa kasama

ito na ang pinaka hihintay ni mila ang masaksihan ang escavation ng isang matagal ng nakabaon sa ilalim ng kalupaan na hindi niya akalain ay nag e-exist pala sa mundo. Ang dragon na may walong ulo, matagal niya na itong napapanaginipan at madalas na lumilitaw sa kaniyang panaginip hindi naman malaman ng dalaga kung ano ang dahilan ng pag litaw nito gabi-gabi.

"Welcome aboard CB AIRLINES flight #0101. Your flight attendants are getting ready for take off!"

-----------

pinagmamasdan ng dalaga ang mga ulap, madaling araw palang ngunit kahit gaano pa ka-dilim ay lumalabas parin ang ganda ng langit

"Nabasa mo na ba ang update sa site mila?" Tanong ng kaniyang kasama.

"Hindi pa bakit? Nahanap na ba?"

"Wala raw laman ang templo at saan nakahimlay ang legendary orochi"

"A-ano?" sigaw nito sapat para upang marinig ng mga pasahero sa loob ng salipawpaw.

hinimas-himas niya ang batok dahil sa inis at frustration

" paano naman mawawala iyon do'n? " inis na tanong ni mila sa kasama.

nag kibit balikat na lamang ito at nag patuloy sa pag babasa

"ayon pa sa ibang pananaliksik ay naka bukas daw ang himlayan ni----"

naputol ang pag babahagi ng impormasyon ng kaniyang kasama ng biglang umalog ang sinasakyan nilang salipawpaw.

nag panic ang mga pasahero dahil tila may kung anong tumama sa eroplano

"calm dowm ma'am, sir huwag po tayong mag panic iche-check po namin ang sanhi ng pag yanig ng eroplano panatilihin po nating kalmado ang ating mga saril---"

sa pangalawang na pag galaw ay bumaba ang lipad ng eroplano na nasundan ng kalabog

dito ay nag si iyakan na ang mga pasahero at inanunsyo ang pag bagsak ng eroplano

blanko lang ang utak ng dalaga at hindi lubos maisip na mamatay siya ng maaga

iyakan at takot ang namutawi sa loob ng salipawpaw, panay sigaw naman ang kaniyang kasama at si mila ay tulala sa labas ng bintana nakikita niya ang dahang-dahan na pag bagsak ng eroplano.

"Hindi..a-ayoko pang m-matay.." wika niya habang humagugol na.

sa pangatlong pag yanig ay nabutas ang ding-ding ng eroplano mga bagahe at iilang mga tao ay nilipad papalabas dahil sa malakas na pressure kasama na si mila ro'n

tiyak na iyon na ang katapusan ng isang tao lalo na sa gano'ng sitwasyon pinagmamasdan ni mila ang papalayong salipawpaw at dahang-dahan siyang nahulog sa panahong iyon ay tinanggap na ng dalaga ang kaniyang katapusan dahan dahan niyang ipinikit ang kaniyang mga talukap at hinintay ang kaniyang pag bagsak.

Sa madilim na gabi at sa samyo ng malamig na hangin naroon ang isang nilalang sa kaniyang panaginip. Mahahabang pakpak at mamalaking mga brado akap-akap siya at nakakulong sa bisig ng isang nilalang na sa tanang buhay niya'y ngayon niya lang makikita.

Binuksan niya ang kaniyang mga mata wala siyang makita dahil sa nanlalabo pa ito isa ba iyong panaginip? tanong sa sarili bakit nasa isang higaan siya at... at sino ang lalaking nakikita niya na? May pakpak ito at walang pang itaas na damit, napaka laki rin ng likod nito

"S-sino ka? n-nasaan a-ako?" bungad niya.

"Gising kana pala..mila." Isang tinig ng lalaki na pagka malumanay ngunit malalim ang boses napaka lamig tipong ito ang mag bibigay sa'yo ng chills sa katawan.

Lumapit ito at dahan dahang lumitaw ang itsura nito

"ahhhh! halimaw ka!" sigaw ng dalaga sabay atras.

"ganiyan ka ba mag pasalamat sa sumagip ng iyong buhay binibini? Hahaha" halakhak nito upang maging sanhi ng pag labas ng biloy niya.

hindi umimik ang dalaga bagkus ay tumayo ito at nag lakad tungo sa veranda isa siyang mananaliksik at ang mga uri ng mitolohiya ay obligasyon nilang patunayan at ang lalaking sumagip sa kaniya kamakailan lang ay walang iba kundi si Orochi ang dragon na may walong ulo na sumisimbolo sa tubig, hangin, mundo, lason, apoy, kidlat,liwanag at dilim.

"totoo ka nga at hindi basta mitolohiya lang." manghang saad ng dalaga.

"At ang propisiya ay nag simula na." wika nito habang nasa likod ng dalaga.

------------

"Ahhhhh!" Iri ni mila habang hawak-hawak ang isang tela upang mapagkunan niya ng lakas.

"umiri ka pa mahal malapit nang lumabas ang anak natin" saad ng kaniyang asawa.

ngumiti si mila ng marinig niya ang iyak ng kaniyang sanggol "mila lalaki ang anak natin" bakas ang saya sa tono ng kaniyang boses habang nasa bisig ang niya ang kaniyang anak

nang lumindol ng pagkalakas agad na pumaibabaw ang lalaki sa kaniyang asawa at prinotektahan ito gamit ang kaniyang nag lalakihang pakpak "hindi maari narito na sila!" Sigaw nito.

agad niyang binuhat ang kaniyang asawa at lumipad papalayo sa lugar na iyon, naramdaman ng hari ang chi ng kaniyang anak at ang pag silang ng bata ay isang pagkakamali.

"Hindi dapat mabuhay ang batang iyan!" sabi ng isang napakalaking boses na tila rinig ng buong mundo sabay kidlat patungo sa kung saan sila mila

agad namang iniwasan ito ng kaniyang asawa't sumigaw ng

"Hindi mo mapapaslang ang aking anak habang ako'y nabubuhay deus!!" sigaw nito at lumipad ng pagkalayo-layo itinago niya ang kaniyang asawa't anak upang hindi ito masaktan at mapaslang.

"m-mahal.. a-ang ating anak ang g-gusto kong pangalan niya a-ay Hudas." Ngumiti ang lalaki at sabay sabing "babalik lang ako, tutuldukan kona ang propisiyang ito." sabay siil ng halik sa kaniyang asawa't anak.

Madugong labanan ang naganap sa pagitan ni zeus at orochi, si zeus ang tagapag lagda ng propisiya at nakita niyang lumabag at binago ni orochi ang nakasaad dito.

"Isa itong kalapastanganan orochi at alam mo kung ano ang kapalit!" Sabay dalagundong ng isang kidlat na pagkaliwanag at bumagsak sa lupa sobrang liwanag nito at may dalang gintong espada.

"Arcanghel." Wala ng sinayang na oras si orochi at sumugod agad sa arcanghel sila'y nag laban.

Umiitim na ang kalangitan at patuloy sa paglalaban ang dalawa kombate sa kombate kapangyarihan sa kapangyarihan at ispiritwal sa ispiritwal.

"Ahhh!" Sigaw ni mila di kalayuan.

"Ang anak ko!" patuloy pa nito.

Agad na lumipad tungo sa kinaroonan ng mag ina niya di orochi na kapos na sa pag hinga dahil sa kanilang kombate ng arcanghel

nakita niyang may nilalang na hawak-hawak ang kaniyang mag iina at walang pag alinlangan na pinatay ito ni orochi, kalong kalong ang asawa na wala ng buhay at ang anak nitong umiiyak

itinarak ni orochi ang kaniyang kalahati na lamang na espada sa lupa at agad na humati ito sa dalawa batid niyang hindi niya kaya ang arcanghel na'yon dahil isa itong mataas na uri ng anghel kung kaya'y pinili niyang ikulong ang sa sarili sa kailaliman ng lupa kasama ang kaniyang mag ina at iyon ang simula ng kuwento ni Hudas.

Dahil ang propisiyang nakasaad ay 'Ang anak ng isang Orochi ay dapat paslangin dahil ito ang magiging sanhi ng pagka g**o ng mundo ng mortal at ang koneksyon sa mga anghel na nasa itaas, mamatay ito kasama ang kaniyang ina na siyang makasalanan dahil nag luwal ng isang Hudas."