Chapter 36
1132 Words
"Maging sweet ka din kasi!" Reklamo ni Triton. Nandito na naman kami sa rooftop, nagpa-plano ng next move.
"Nakikisama naman ako ng mabuti ah." Sabat ko.
"Nakikisama 'e minumura mo nga ako sa harap niya. You have to be clingy, act like a normal girl."
"What the fvck?! Are you ordering me?!" Asik ko. Huwag niya akong utos-utosan.
"I'm not! You just have to be calm and sweet to me. Hindi yung kakakita mo pa lang sakin parang minumura mo na ako."
"Wow! Nagsalita ang magaling, puro ka nga panglalait sakin. Bago mo ko diktahan, pag-aralan mo muna pano maging ideal man."
"I am an ideal man. I have good looks, a gentleman, nice personality. I can also be smart if I wanted to. A boyfriend material and also good at pick-up lines." Pagmamayabang niya habang naka-pose na parang tangang statue.
"Boyfriend material my a*s. Ang korni mo nga magpick-up line eh." Saad ko habang natatawa. Pinagsasabi nitong punyetang 'to.
"Anong korni?! Pakinggan mo 'to!" Mayabang na sigaw niya. Ay bat kailangan sumigaw?
"Okay, I'll just control myself from killing you." I said.
"You're nine out of ten, 'cause I'm the one for you." He said and winked. Mukha siyang napuwinh na palaka.
"Pfft! Yun na yun? Meron din ako." I said, laughing. Ang korni talaga, I swear!
"Anong tawag sa pakpak na nag u-turn?" Tanong ko.
"Ano?" Seryosong sagot niya.
"Pak-u." Sagot ko habang tawang-tawa.
He sighed, "Kita mo na."
"Okay naman ah? Oh, ikaw naman."
"Ang sakit ng likod ko." Saad niya. Eh? Banat ba yan? Pero deserve na masakit likod niya.
"Bakit?" Tanong ko.
"Araw araw ba namang mahulog sayo." Natigilan ako sa sagot niya. Dude, that was smooth.
"Oh s**t! Ang angas ko, tulala ka pa diyan." Pagmamayabang niya.
"Hindi, nagpipigil lang akong hambalusin ka." Palusot ko. Can't deny that was a good one. But! Hindi ako papatalo.
"Okay, your turn." He said.
I stared at him for a seconds and pulled his chair closer. Medyo nabigla pa ang gago at lumaki ang mata.
Palipat-lipat ang tingin ko sa mata at labi niya. I smiled and reached my hand, caressing his hair down to his cheeks. Napalunok siya dahil sa ginawa ko but he stayed silent.
I leaned closer, still looking at his lips. Why the fvck did he closed his eyes? Is he really expecting me to kiss him?!
Nagpigil ako ng tawa but I can't resist it and burst into laughter.
"Dude, what the heck?!" Tawang-tawang sabi ko.
He opened his eyes and glared at me. Oh my God! Why is he mad?
Walang pasabing padabog na tumakbo siya paalis ng rooftop. Gago, ang sakit na ng tiyang ko kakatawa.
"Hoy! Shuta ka pare, are you really expecting me to kiss you?" I asked.
"I'm not! Are you having fun playing with a person's feelings?!" Asik niya habang pababa ng hagdan.
"What are you talking about? We were just playing, bakit ka galit? Do you want me to really kiss you?!" Natatawang tanong ko. Hindi pa din ako makaget-over sa mukha niya kanina. May papikit-pikit pa ang gago.
I stopped when he suddenly stopped walking and faced me. Luh? Inaano siya?
"Dude, come on. We have to talk about the next move. Huwag na tayong magsayang ng oras." Saad ko. Nakatingin lang sakin ang loko at walang pasabing bumalik sa kinauupuan namin kanina.
"Bakit naman galit na galit ka diyan?!" Natatawang tanong ko. He's breathing heavily na parang pinapakalma ang sarili.
"Do you think this is a joke?" Seryosong tanong niya.
"No, ikaw nga yung nag-iinarte diyan." Sagot ko.
"Because you're not cooperating!" Sigaw niya. Tumaas ang isang kilay ko.
"Wow! Ikaw na nga 'tong tinutulungan. Ikaw pa to'ng galit?!" Galit na sigaw ko. Napatayo pa ko dahil sa inis. Tanginang yan.
Kinuha ko ang bag ko at naglakad paalis. Wala akong ganang tumulong sa ganyang tao.
"I'm sorry!" He apologized and grabbed my wrist to stop me. I took a deep sigh and faced him.
"You should be thankful instead, sa kabila ng ginawa mo sakin. I chose to help you kasi nakakaawa ka. Now, I know why that girl rejected you. Dahil diyan sa ugali mo. Di mo yan kinaangas, boy! Gumawa ka ng plano mag-isa mo, tangina ka!" Sigaw ko. Natulala siya dahil sa mga nasabi ko. I don't care kung na-offend man siya. Well, deserve niya yun.
"Aqua!" He shouted before I left the rooftop. Siya ang may kailangan sakin, bakit ako magpapakahirap para sa kanya?
I calmed myself before starting the engine of my motor. I was about to go off nang biglang nag-ring ang phone ko. Tangina.
I reached through my pocket to grab my phone. Papatayin ko na sana nang makitang si Kale ang tumatawag.
"Are you busy?" Bungad niya.
"Not really, bakit?" Sagot ko.
"Can you make me favor?"
Ano na naman trip nito?
"What is it?"
"Alam kong biglaan ito pero I wanted to help Jae eh."
"Ano nga kasi?! Tangina, nangangawit na ko dito." Asik ko.
"Nag-iinuman kami nang marinig naming kailangan nila ng banda. Rush daw at lalakihin ang fee kasi nag-cancel bigla yung kinuha and timing na kakakwento lang ni Jae na sobrang kailangan niya ng pera and we really want to help him. Alam mo namang ikaw lang ang vocalist namin. G ka ba, dude?" Mahabang paliwanag niya.
"Nasaan ba kayo? Tangina, naka-uniform pa ko eh."
"Nandito lang sa The Bar, sunduin ba kita?"
"Tangina mo, may paa ako. Bihis lang ako, didiretso agad ako diyan." Sabi ko at agad na pinatay ang tawag.
I need to cool off and release the nega vibes in my body.
"Hi mom! Hi dad!" Bati ko sa dalawa nang pumasok ako ng bahay. They're having a tea while reading as always.
"Walk slowly, baka madapa ka!" Rinig kong sigaw ni mom bago ako pumasok ng kwarto. Now I have to decide what to wear.
I looked through my closet na puro dark colors ang laman. I wore a black and white varsity jacket with a white shirt beneath. Denim jeans, white sneakers and body bag. I finished it up with a white cap. Ready to go.
"Aha! Where are you going at bakit nagmamadali ka?" Dad asked habang si Mom naman nasa tabi niya at nakataas ang kilay.
"Oh yeah, shoot. I forgot, may pupuntahan lang akong gig with Kale and our friends." Sagot ko. Nasanay kasi akong hindi na magpaalam tuwing may lakad kasi wala naman sila.
"Oh, tumutogtog na ulit kayo?" Mom asked.
"Biglaan lng mom, Jae needs funds kasi and this is our only way to help him."
"Okay honey, have fun!"
"Be careful on driving!"
Paalala nila bago ako tuluyang umalis.
A few minutes later, I arrived at the place where Kale said. Hindi naman ganun kalayo kaya mabilis ko lang narating.
- Writer
