CHAPTER 47
AMBER
Maaga akong nagising kinabukasan. Nagtaka ako nang wala na si Paolo sa tabi ko pero nasagot din naman kaagad ang katanungang iyon nang makababa ako at tinungo ang kusina. There he was, wearing the same apron he wore yesterday. Abala na naman siya sa kaniyang ginagawa.
I still couldn't believe that he changed a lot. Hindi na siya iyong Paolo noon na masama at malamig kung makatingin sa akin. Iyong Paolo na sinasaktan ang damdamin ko at iyong Paolo na nagbigay ng masalimoot na nakaraan sa akin.
But still, siya pa rin iyong Paolo na gusto kong magdusa. I live my life with him that full of regrets. Nagsisisi ako na sanaʼy hindi na lang ako nagpakita sa kaniya noon at sabihing nabuntis ako. I'd rather live alone and raised my daughter alone. Pero masyado akong tanga't uto-u
