CHAPTER 59
AMBER
I couldn't explain how I hated him. Sa sobrang galit ko, gusto ko siyang magdusa hanggang sa mamatay na lang siya. I want him gone. But seeing him in pain, I felt something inside of me that I couldn't even explain.
Nang makita ko siyang umiiyak, sumisikip ang dibdib ko at tila ba may nakabara sa lalamunan ko. I'm not heartless. Hindi ako katulad nilang mag ina na walang puso, lalong lalo na si Adeline.
Nang hindi ko pa alam ang totoo, gusto kong iparanas din sa kaniya ang naranasan. Pero nang malaman ko ang lahat, I couldn't blame him. Ginagawa niya 'yon para maging proud si Adeline sa kaniya but still, nakagawa siya nang mga pagkakamali na hanggang ngayon ay hirap na hirap pa rin akong kalimutan.
“T-Thank you," he says. Nakasakay na kami ngayon sa kaniyang kotse, ak
