Friends with Benefits

CHAPTER 5

Time seems to have flown by in a blur, and the bustling life of being a student marches on relentlessly. With the school intramural just around the corner, everyone is buzzing with activity, diligently preparing for the eventful day.

"Okay, let's have a ten minutes break!" Umalingawngaw ang malakas na boses ng trainer namin.

Mabilis naman kaming nagkahiwalay-hiwalay.

Maririnig sa paligid ang reklamo ng bawat isa.

Everyone has been groaning about how sore they feel after practicing our dance routine since this morning. The aches are real! Our classes was cancelled para matuon ang atensyon ng lahat sa mga practises at iba pang preparations.

"Feeling ko matatanggal na ang mga binti at braso ko, Bes," reklamo ni Irene nang makalapit sa akin.

Tumango ako sa kan ya dahil yon din ang nararamdaman ko. Kung hindi lang talaga dahil sa dagdag na grades, hindi talaga ako sasali.

I'm really not into dancing pero too bad dahil

'yon lang ang kaya kong gawin. May mga sports naman pero kung ayaw ko sa pagsayaw mas ayaw ko naman sa sports.

Umupo kami sa bleachers habang umiinom ng tubig at nagpupunas ng pawis. Pinanood din namin ang ibang departments sa kanilang practise bilang pampalipas oras na rin.

"Anyway, have you seen my brother?"

Napalingon ako kay Irene habang umiinom ng tubig. Busy siya sa pagkalikot sa phone niya.

"Bakit? Hindi ko pa siya nakikita sa araw na 'to."

Sumimangot siya at padabog na ibinaba ang kaniyang phone.

"Nauna siyang umalis kaninang umaga kasi maaga raw ang practise nila at hindi ko pa siya nakikita since pagdating ko rito. I texted him na puntahan tayo if he's free, kailangan kong tiga biling cold water or softdrink."

Natawa ako sa sinabi niya. Isaiah texted me last night, ininform niya nga ako na may practise sila ng maaga. He might not be much into studying, but his passion really shines when it comes to basketball.

"It's already ten in the morning, imposibleng hanggang ngayon hindi pa rin sila tapos. I'm sure nakikipaglandian lang 'yon sa kung sino."

Napanguso ako. Hindi imposibleng mangyari ang sinabi niya dahil madalas a ganoon nga ang nagyayari.

I grabbed my phone and was about to text him nang bigla na lang akong sagin ni Irene kaya nagtataka ko siyang nilingon. Nangingislap ang mga mata niya habang nasa harap ang tingin.

"Your crush is here!" Pabulong niyang tili.

Namilog ang mga mata ko at kaagad na sinundan ng tingin ang tinitignan niya. And there I saw Harry, walking so casually towards his classmates. He's really handsome, and I couldn't help but be amazed by him.

"Hoy, Ri, 'yong laway mo tumutulo na."

Humahagikhik na sabi ni Irene kaya kaagad ko siyang sinamaan ng tingin.

Binalik ko ang tingin kay Harry at muling namilog ang mga mata ko nang magtagpo ang mga mata namin! Nang ngumiti siya ay pakiramdam ko literal na natunaw ang mga binti ko! God, he's really handsome! Isaiah's handsome -no, calling him just "handsome" feels almost like a sin. "Hot" is definitely the more fitting word. He has this rough, masculine edge, the very definition of a bad boy. Harry, on the other hand, is also handsome, but in a gentle, more innocent way.

Halos mag hyperventilate na nga ako nang magpaalam si Harry sa isa niyang kaklase saka naglakad papunta sa direksyon namin!

"Lalapit siya sa atin, Best!" Sinisiko pa ako ni Irene pero hindi ko na magawang alisin ang tingin ko kay Harry!

Kagagaling lang namin sa practise. What if mukha akong isdang nawala sa tubig ngayon?

I'm sure I don't smell bad pero pawisan ako at nakakahiya pa rin 'yon. Hindi ko tuloy alam kung matutuwa ba ako na palapit siya sa amin o hindi dahil siguradong ang haggard ko ngayon.

"Hi, Irene." Nakangiti niyang bati kay Irene nang makarating siya sa amin.

"Hi, Harry!" Masiglang bati naman ng kaibigan ko.

Napalunok ako kaagad nang dumako ang tingin ni Harry sa akin. Nakangiti pa rin siya at ang assuming ko na siguro talaga kung sasabihin kong parang mas lumawak yata ang pagkakangiti niya nang magkatinginan kami!

"Hi, Riri."

Harry might not be the handsomest guy in this school, but he's definitely my crush. His sweet smile alone was enough to make my knees go weak. Tapos isama pa ang natural na malambing niyang boses.

"H-hi, Harry." Marin kong kinagat ang aking labi nang biglang nanginig ang boses ko.

Nakahinga lang ako na maluwaa dahil mukha naman hindi niva 'yon napansin.

"May practise kayo?" Tanong niya habang nakatingin pa rin sa akin at nakangiti.

Ang sarap talaga sa feeling nang mapansin ni crush.

I was about to answer him kung hindi lang dahil sa boses ng bagong dating.

"Irene."

Mabilis akong napalingon at bumungad kaagad sa akin an seryosong pagmumukha ni Isaiah.

He was still in his jersey uniform, and his hair was wet from sweat, his skin glistening with it. I can even see drops of sweat gliding down the side of his face. But damn! I can still catch the scent of his perfume! Ang bango pa rin talagang lalaking 'to kahit naliligo na sa pawis.

"Kuya, you're here!"

Inabot ni Isaiah ang isang nagyeyelo pang mineral water kay Irene habang gatorade naman ang inabot niya sa kin na mabilis ko rin namang tinanggap.

"Done with your practise?" tanong niya sabay kuha sa face towel kong hawak at siya na mismo at nagpunas ng pawis sa bandang leg ko.

Kumuha siya ng isa pang face towel at si Irene naman ang sunod na pinunasan.

"Break lang, kuya, babalik pa kami mamaya." Si Irene ang sumagot.

Tumango lang si Isaiah saka itinali ang buhok ng kapatid habang bumalik ito sa pag inom ng tubig.

Nakarinig ako ng pagtikhim kaya agad na namilog ang aking mga mata. Saka ko lang naalala na narito panga pala si Harry! Mabilis akong bumaling sa kan'ya. Nakangiti pa rin naman siya sa amin.

"I guess I should go now. I still need to help my classmates with the preparations. I just wanted to drop by and say hi to you guys."

"Oh, bye, Harry! Good luck sa preparations n'yo."

Masiglang sabi ni Irene na pasimple akong siniko.

"U-uh, bye, Harry."

Ngumiti siya at nagulat ako nang umangat ang kamay niya. He gently patted my head at kung

'di lang dahil sa biglaang pagpulupot ng braso ni

Isaiah sa baywang ko ay baka tuluyan ng naging jelly ang mga binti ko!

"Bye, Riri." Nakangiting sabi ni Harry.

Narinig ko ang pagpalatak ni Isaiah sa tabi ko pero hindi ko na siya pinagtunan ng pansin.

"It's Arielle." Malamig ang boses niyang sabi kaya bahagya ko siyang siniko.

Ngumiti lang ulit si Harry. "I know. Riri is just a cute nickname I gave her." Sabi ni Harry bago muling nagpaalam at umalis na.

"Cute my arse. It's f*****g lame."

Mabilis kong binalingan si Isaiah at kinurot ang kaniyang gilid kaya masama niya akong tinignan.

"Ang epal mo!"

Lalong nalukot ang gwapo niyang mukha dahil sa sinabi ko.

"What? I'm just telling the truth! The f**k is Riri?

Fucking lame."

Muli ko sana siyang kukurtin dahil sa inis pero mabilis naman siyang nakailag habang nakasimangot pa rin.

"Kuya, don't be a KJ nga! You're aware naman na crush ni Ria si Harry and as her friend dapat marunong kang sumuporta!" Pangaral ni Irene sa kapatid niya na sinang-ayunan ko naman.

"Riri is just so lame. Your name's already beautiful, so why go for a lame nickname? And why does he need to give you a nickname anyway? Since when did you two become close?" Sunod-sunod na tanong ni Isaiah habang busangot pa rin ang mukha.

Kinuha ko ang extra kong face towel sa bag at binato sa kan' ya.

"Wipe your sweat, Isaiah." Pairap kong sabi.

Mahirap na at baka matuyuan pa ng pawis ang lalaking 'to.

Ngumisi siya, "Wipe me."

"Yuck!"

Humalakhak siya at nang-aasar pang dinidikit ang katawan sa kin.

"Stop it! Ang baho mo!"

Lalo lang siyang natawa dahil alam na alam naman niyang hindi siya mabaho! In fact, ang bango bango nga niya! Kahit yata pawis ng lalaking 'to ay mabango! Kainis!

"Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, Aria.

Since when did you become close with him?"

"Nito lang din! Bakit mo ba kasi tinatanong?"

Irene and I are always in the library because we need to review our lessons and often do our homework there. The library has also become our resting place since reading has become one of our new hobbies. Since Harry's an achiever, it's no surprise to always find him there too, and that's how we became kind of close.

"Tigil mo nga 'yan, kuya! Dapat nga tulungan mo pa si Ria maging close sa crush niya."

Sunod sunod naman akong tumango bilang pag sang-ayon.

"Tss, what do you like about that guy? I don't see anything interesting about him." Umirap pa siya na parang baba kaya muli ko siyang inambahan ng kurot pero mabilis niya namang nahuli ang kamay ko.

"That's because you're a guy! Kung baba ka maintindihan mo kung bakit ko siya crush, duhh."

Ngumisi siya sa akin at nakakainis lang dahil kahit naaasar ako sa kan'ya, hindi ko pa rin maipagkailang ang gwapo niya talaga. Gwapong gwapo kahit anong expression meron sa mukha niya, lalo na kapag ganitong pilyo ang ngiti niya.

"I doubt that, baby, because if I were a girl, my type would definitely be someone like me someone you can tell is good in bed with just one glance." Kumindat pa siya sa akin kasabay ng pagkagat sa kaniyang ibabang labi.

Naiskandalo naman bigla si Irene dahil sa sinabi ng kan'yang kapatid at ibinato rito ang kaniyang face towel na sumapol sa mismong mukha ng humahalakhak na si Isaiah.

"God, kuya! You're disgusting!" Bigla itong nag marcha paalis, "Restroom muna ako!"

Napailing na lang ako at hinampas sa dibdib si Isaiah. Napasimangot ako nang mapansing nasa kan' ya na ang atensyon ng halos lahat ng babaeng narito. Kainis, gustong gusto niya talagang nasa kan ya ang atensyon ng lahat along lalo na ng mga babae.

Umupo na lang lit ako sa bleachers at ininom ang gatorade na dala niya. Lumapit naman siya sa 'kin at hindi na ako nagreklamo nang ayusin niya ang pagkakatali ng buhok ko.

"May practise pa kayo?" tanong ko. Hindi pa kasi siya nakapagbihis.

"Yeah."

Tumango ako at muling uminom ng gatorade

Maraming nakatingin sa amin at kadalasan sa mga babae ay masama ang tingin sa akin, ang iba nga'y iniirapan pa ako. Medyo nasanay na rin ako dahil normal na talaga 'to kung ang kaibigan mo ay si Isaiah Alexander Jimenez.

Lagpas ten minutes na yata ang naging break namin dahil ang iba naming mga kasama ay hindi pa mahagilap kaya hindi rin kami makapagsimula lit. Bumalik na rin si Irene at kasalukuyang nakikipag-usap sa iba naming kaklase. Gusto ko nga rin sanang sumali kaya lang I was left with no choice but to stay seated, with Isaiah beside me, clinging to my arm and resting his head on my shoulder.

Umalis din naman siya nang mag-text ang ka-team mate niya na magsisimula na ulit ang practise nila. Ilang sandali lang din ay tinawag na kami ng trainer mamin para makapag-simula na ulit.

Natapos ang practise namin eksaktong alas dose ng tanghali kaya after makaligo ay sabay na kaming nagpunta ni Irene sa cafeteria para kumain ng lunch. Isaiah texted me to let me know that he won't be joining us for lunch because he's going to hang out with his guy friends.

"After this library tayo ha, total walang practise mamaya kaya mas mabuting makapag-research na tayo for our research paper." Sabi ni Irene habang kumakain kami.

"How about our group mates? Hindi ba natin sila it-inform?" Tanong ko.

Pagkasimula pa lang kasing second semester ay na inform na kami about sa gagawin naming research paper a magsisilbing final exam namin sa isa naming major. And I totally agree with her, two weeks kaming walang klase dahil sa intramural at may mga vacant time naman kaya pwedeng isingit ang research. Mas okay 'yon para hindi na kami magkandaugaga kapag time na talaga para gumawa.

"Should we inform them?" Balik niyang tanong sa 'kin.

"I think mas better kung 'wag muna. Ilang reparation lang naman ang gagawin natin kaya mas mabuti sigurong hayaan na lang muna natin silang mag focus sa preparation for the intramural." Sagot ko.

Tumango naman siya. Kaya after kumain ay dumiretso kami kaagad sa library. Naghanap lang kami ng ilang studies na medyo related sa gagawin namin at nag notes na rin.

"Irene, are you okay?" Tanong ko nang mapansin kanina pa siya panakanakang natitil sa pagsusulat at pumipikit ng marin.

"What's wrong?"

Lumapit na ako sa kan' ya dahil sa pag aalala.

Namumutla siya at nagbubutil na rin ang pawis sa noo niya.

"Looks like my dysmenorrhea's decided to make its grand entrance again." Ang ngiti niya ay nauuwi lang sa ngiwi.

Napabuntong hininga ako at kaagad na kinuha ang aking phone para i text ang family driver nila. Malala kung magka-dysmenorrhea si Irene kaya mas makakabuti sa kan' yang umuwi na lang muna sa bahay nila para makapagpahinga siya ng kumportable.

"But we still have practise later, Best."

"It's okay, I'll just inform them. Sa ngayon ay mas mabuting ipahinga mo muna 'yan." Sagot ko habang dinadampot ang mga gamit namin.

Nagpumilit na rin akong dalhin ang kan yang mga gamit kahit pa pilit niya rin itong inaagaw.

Halata namang hirap a rin siyang maglakad dahil sa sakit.

"Are you guys okay?"

Sabay kaming napalingon nang marinig namin ang boses na 'yon at bumungad sa amin si Harry na bakas ang pag-aalala sa mukha. At kung hindi lang dahil sa maya't mayang pag aray ni Irene ay baka natulala na lang ako kay Harry.

Mukha namang nahalata niyang hindi mayos ang lagay ng kaibigan ko kaya nag presenta na siyang buhatin ito hanggang parking. Gosh! Lalo ko lang yata siyang naging crush dahil sobrang bait niya talaga!

"Bes, sorry," naluluhang sabi ni Irene nang maisakay na siya ni Harry sa kanilang sasakyan.

"Hindi mo kailangang mag sorry, ano ba. I will inform your brother later pero mas mabuting i text mo rin siya dahil baka mag aalala 'yon."

"S-sige, sumabay kana lang kay kuya pag uwi, Bes.

I heaved a deep sigh as I watched their car drive away. I'm a bit worried about her, but I'm sure she'll recover quickly once she's resting at home.

Iti-text ko na sana si Isaiah to inform him about her sister kaso naiwan ko pala sa library ang phone ko.

"How about you, Riri, are you okay?"

Mabilis akong napalingon kay Harry at hindi ko napigilan ang pag awang ng labi ko nang mapagtanto kong ang lapit pala namin sa isa't isa! Amoy na amoy ko ang pabango niya!

"A-ah! Oo!" Tumukhim ako para pakalmahin ang sarili. Masyado talaga akong tense kapag kausap siya! "I mean, yes, I'm fine, Harry."

He chuckled at pakiramdam ko umakyat a lahat ng dugo ko sa aking mukha! Siguro turn off na siya sa 'kin kasi laging ganito ang kilos ko kapag nariyan siya! But can you blame me?! Ikaw kaya makipag-usap sa crush mo tapos hindi ka pa ready!

"Shall we go back to the library, Riri?"

Kinagat ko ang aking labi para magpigil ng kilig saka nakangiting tumango sa kan'ya kaya sabay kaming naglakad pabalik ng library.

"So what were you two doing kanina?" Tanong niya habang naglalakad kami.

Halos mag-hyperventilate na naman ako dahil kasabay ko siyang naglalakad at paminsan minsa' y nagkakadikit pa ang aming mga braso! I can definitely feel the spark!

"Uh, iyong ano, research lang namin."

"Research? Ang sipag n'yo naman."

"A-ah, inu-unti unti lang namin para ano, mas mapagaan ang trabaho kapag ano, sisimulan na talaga namin."

My inner self's screaming at me! Bakit ba hindi ako makapagsalita ng tuwid kapag kausap siya?!

"Aria?"

Napahinto ako sa paglalakad at napalingon. As I glanced up, I caught sight of Isaiah standing merely a few inches away, surrounded by his friends. His eyes met mine, his brow furrowed in a frown. The moment he noticed Harry by my side, his frown only deepened, an unmistakable shade of disapproval colouring his expression.

Malalaki ang hakbang na lumapit siya sa akin.

"Irene texted me. Sinabi niyang sabay tayong dalawa umuwi." Seryoso ang boses niyang sabi.

"Uuwi ka na, Riri?"

Mabilis kong nilingon si Harry at matamis na nginitian. Ang pangit din talagang tumiming nitong si Isaiah eh. Pero ayos lang, at least nakasama ko si Harry kahit sandali.

"A-ah, 0o—"

"Let's go, Aria," Isaiad said cutting me off.

Sasamaan ko na sana siya ng tingin nang bigla niya na lang hinablot ang kamay ko saka hinila.

"Isaiah. wait!"

Pumiglas ako mula sa pagkakahawak niya at nilingon si Harry. Narinig ko pa ang pagpalatak ni Isaiah pero hindi ko na siya pinansin.

"It's okay, Riri. May kailangan din naman akong daanan." Nakangiti niyang sabi kaya bahagya akong nakaramdam ng lungkot but I still smiled sweetly at him.

"Let's just see each other again and uh, can I treat you to lunch tomorrow?"

Namilog an mga mata ko sa kilig pero muntik nang mapasimangot dahil hinablot na naman ng makiulit na si Isaha ang kamay ko.

"No, she'll be eating lunch with me tomorrow." Matigas niyang sabi at nang linguin ko siya ay masama na ang tingin niya kay Harry.

"Isaiah—"

"She'll only eat with me and my sister, so back off. And stop calling her by that lame nickname."

Umawang ang labi ko nang idagdag niya 'yon.

Aapila pa nga sana ako kaso mabilis niya na akong nahila at halos makaladkad na dahil sa laki at bilis ng mga hakbang niya! What the hell's wrong with this jerk?! He was so rude! Why did he do that?! Why did he have to snap at Harry like that?! And seriously, he didn't even bother saying goodbye to his friends! At bakit kailangan niyang sirain ang moment ko with my crush?!

Nakarating kami sa library at padabog niyang dinampot ang mga gamit na naiwan ko.

Madilim pa rin ang mukha niya at hindi man lang binalingan ng pansin ang mga babaeng nagpapapansin sa kan'ya kanina.

Kating kati na akong pagsabihan siya sa inaasal niya kaso ayoko namang dito kami mag away sa maraming tao kaya pinagbigyan ko siyang kaladkarin ako hanggang sa kotse niya.

"What the hell was that, Isaiah?!"

Hindi siya sumagot at padabog lang na isinara ang pinto ng kotse.

"Don't start with me, Ri." Madin niyang sabi.

"My God! Ikaw nga 'tong bigla na lang nag aalburoto riyan—"

"I was f*****g looking for you everywhere earlier after I got my sister's message! She said you were at the library, so I rushed there, but you weren't. Then I tried your classroom and even the gym where your classmates were practicing, but I couldn't find you anywhere, not even a trace of your shadow! I was texting and calling your phone, but you never responded. And then, 1find you here, f*****g smiling and flirting with that boy!" he said frustratedly.

Umawang ang labi ko at napakurap ng ilang beses. Bigla akong nakaramdam ng guilt ng mag sink in sa akin ang sinabi niya. Masyado yata akong nag enjoy na kasama si Harry kaya hindi pumasok sa isip ko na baka hinahanap ako ni Isaiah. I'm so damn guilty. Alam ko kung gaano siya ka protective sa akin at kung hindi lang dahil sa kakaiba naming relason ay isipin ko ng kapatid ang turing niya sa 'kin.

"I'm sorry. Hindi ko naisip na baka hinahanap mo

'ko. I'm sorry, Isaiah, hindi na ako uulit." Nakayuko kong sabi.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya at kasunod no'n ay naramdaman ko ang pag abot niya sa akin. Hinila niya ako hanggang sa napasandal na ako sa kan yang dibdib.

"I'm sorry for being a jerk too." He whispered.

1 smiled and buried my face on his chest inhaling his scent. lang sandali kaming nasa ganoong ayos.

Nakahilig ako sa dibdib niya habang hinahaplos niya naman ang aking likod.

"But you still need to be punished."

Mas naibaon ko ang aking mukha sa kan'yang dibdib nang maramdaman ko ang pagbaba ng mainit niyang kamay sa naka-expose kong legs.

"What do you want me to do, Isaiah?" Mahina kong bulong.

I was prepared kung ano man ang gusto niyang gawin ko.

I gulped when he grabbed my hand and guided it towards his crotch. Dama ko ang p*********i niyang unti unting nabubuhay.

"Pleasure me, Ri."

Friends with Benefits

Copyright © theunholymary

All rights reserved. 2024