Master Casanova

Chapter 9 - Strangers

Chapter 9

I cried silently at the back of the gymnasium kung saan walang makakakita sakin. I feel so broken and tired from what happened today.

It still hurts. Why would Staven call me w***e? Ganoon na ba kadaling kalimutan lanat ng pinagsamahan namin? Wouldn't he believe what I have just said? Na walang nangyari samin kasi mahal ko siya?

Or is he making reasons just to end it with me?

I was about to go when I saw a pair of shoes in front of me. Nang tingalain ko ito nakita ko kaagad ang seryosong mukha ni Castielle.

Nanlaki ang mata ko. Paano niya nalamang narito ako?

"P-Paano mo nalam—"

"Stand up," he demanded using his cold and angry tone.

Dahil sa kabang naramdaman ay sumunod ako sa kaniya. The way he stare at me feels like I did something wrong in his eyes.

"Why did you left me there? Ayaw mo bang marinig ang sagot ng mahal mo?" he asked mockingly.

Napaawang ang bibig ko. "Hinanap mo ba ko para lang sabihin 'yan? Para ipamukha sakin na tama ka?"

I thought he would smirked or flash his mocking smile but he didn't. He just stare at me intensely that I could faint pero naiinis ako sa kaniya.

"Ano? Masaya kana? He really did cheated on me. Hindi niya ko mahal so here I am broke and f*****g dumb!"

Kumunot ang noo niya, "Why the f**k would I be happy?" mariin niyang tanong.

"You want me to cheat, right? You made that f*****g proposition para magawa ang gusto mong gawin. Pinahirapan mo ko para sumuko ako nang may mapatunayan ka!"

I shouldn't be mad—not to him pero hindi ko maiwasang ibunton sa kaniya lahat ng sakit at galit na nararamdaman ko ngayon.

He laughed sarcastically, "So kasalanan ko pa? I only want you to realized how stupid of you to be loyal from that fucker!" asik niya. Galit na.

"Walang nag-utos sayo na gawin 'yun!"

"Hindi ba pwedeng nagmagandang loob lang dahil nakakaawa ka!?"

Natigilan ako sa sinabi ni Castielle. Nakakaawa? Pakiramdam ko mas tumaas ang level ng galit na nararamdaman ko ngayon.

"Mag-t-thank you na ba 'ko dahil naaawa ka sakin? Because of pity halos gawin mo kong alila at gusto mo pang maka-make out—or even so! Higit pa ro'n!"

Kitang-kita ko ang nag-aalab niyang mata tila nagpipigil. Well, I am f*****g mad too!

He was about to say something but he was trying t stop himself. Tila may gustong sabihin pero mukhang ayaw sabihin. But then he spoke.

"Do you think gano'n kana ka-special para pagtuonan ko ng pansin!?" asik niya tila napigtas na ang pasensya.

Nanlaki ang mata ko. "Wala akong sinasabi!"

Mataman niya akong tinignan, "Look, Miss. Natuwa lang ako sa'yo but you're not special kaya wag kang maarte. You're lucky enough na napansin kita." mariin niyang sinabi bago niya ako layasan.

Ang kapaaaaaal!

Halos ihagis ko sa kaniya ang isang pares ng sapatos ko dahil sa inis. I frustratedly sighed while watching him walk away.

Fuck you, Castielle! f**k you!

Sino bang nagsabi na pansinin niya 'ko!!??

Para akong wala sa sarili habang pauwi ako. Nasa Japan ngayon si Papa kaya ako lang ang tao sa bahay, except kay Tuning. Gusto ko sanang ayain si Erene lumabas dahil pakiramdam ko sasabog nako—but I will only see that f**k boy. He's everywhere!

I dropped by in a convenience store near our house to buy drinks. I'm so f*****g depressed and I don't have someone to talk to that I just wanted to cry all night and get wasted.

Damn me for not having a lot of friends. While I was picking something to drink pinagtitinginan ako ng mga tao—specifically some students.

Ano bang paki nila? Is it a crime to buy liquor now? Para namang hindi sila umiinom, ah? I bought a vodka—apple flavor.

Mas lalo akong nainis ng tanungin pa ako ng cashier kung ilang taon na'ko. Hiningan pa ako ng I.D!

"For goodness sake! I'm 19!"

"Sorry, Miss. Naninigurado lang..." anito at ibinigay na ang binili ko.

I can't believe it. Kulang pa ba ang tangkad ko para magmukhang 19? Hindi naman ako pandak, ah? Kulang lang ng height konte at kulang lang rin sa taba.

Oo maraming kulang sakin kaya siguro ako iniwan ni Staven.

"Hindi ba ko sapat?" halos pumiyok kong tanong sa sarili ko habang nakatingin sa salamin.

Ilang shots ang nainom ko. Sobrang pait kaya nagtimpla ako ng pineapple juice—I've searched pa para dito! Isa itong chaser para mawala kaagad ang paet ng vodka.

I was just crying while looking at the mirror. I looked f*****g crazy and stupid.

"Did he even love me? Bakit niya to ginagawa sakin!?" iyak ko. "It f*****g hurts!"

I am so drunk. So f*****g drunk that I can't help but cru because of frustration. Hindi naman ako manginginom pero pakiramdam ko ito talaga ang kailangan ko.

Staven used to be so...so in love with me. Anong nangyari? Bakit? Simula nung nagkaroon ako ng koneksyon kay Castielle nagkadaletsye-letsye na ang buhay ko.

"At ang Castielle na'yun! Who do he think he was!? Hindi porket halos sambahin siya ng mga kababaehan, pwede niya nakong paglaruan! Ang kapal ng mukha niya!" I hissed and drink another shot. Nag-init muli ang lalamunan ko.

I really don't know why I hate him that much. Ipinagtanggol niya ko and I should be grateful. But, there is just something that made me feel irritated with him.

"Nakakainis ka dahil tama ka! People f*****g cheat! Pero mas nakakainis kasi nagi-guilty ako!!"

Yes, I feel so guilty! Ipinagtanggol na nga ako aawayin ko pa. He's the first guy to do that for me!

I put out my phone and open my f*******:, dahil 'yun ang pakiramdam kong gawin.

Erene popped in my chatbox.

Erene:

Omgzz I just heard that Staven and Castielle had a fight! ?

Damn girl! Haba ng hair mo!?

Kinukuyog kana ng mga kababaehan ng Master Casanova!! ??

Ako:

Wla aknhg pkialam hyop siya! Manlokfjrkloko! Cheakjdeter!

Erene:

What?? Are u drunk?

Omgzz, Amaproud of u dear couz!

Ako:

The fck boi told him wat reallyy hppend

Erene:

Still why did they fight oveeer uuu?

Ako:

Stven called me a whoooore. f**k boi punched hm

Erene:

He did!!?? Omgzzz!! So romantic naman!!

U know what? I'll sleep there, leave ur room open, kay? Dito pa ko sa Prive with Ivan.

Ako:

Kk. See yu

And oh wen u see f**k

boi tell him sor

Erene:

Sor? Tell him what??

Hello? Dear couz, still there?

Yuhooo??

No Master Casanova in the houseeeeeee.

Oh!! I saw him and I was about to talk to him about you when he just walk passed at me! Galiiiit siyaaaaa!!

Did u pissed him off??

You.Fell.Asleep ?‍♀️ why ddnt I think of that! Anyway, coming home.

- -

Sumakit ang ulo ko pagkagising. Naramdaman ko ang mabigat na braso ni Erene na nakapulopot sakin. She's still wearing her party dress.

Kumirot ang sentido ko ng bumangon ako. Dumiretsyo ako sa banyo at ginawa na ang morning routine ko kahit sumasakit ang ulo ko.

Pagkagising ni Erene ay kaagad siyang nagpakwento, of course I told her what happened. She's the only person I could tell my thoughts.

"So balik kana sa morning class mo?" tanong ni Erene habang kumakain kami.

Hindi ko na kumpleto ang araw ko sa clinic dahil napikon na talaga si Castielle—partida tatlong araw palang. But, I guess okay narin 'yun.

"Aasikasuhin ko palang ngayon." sagot ko at isinuot ang bagong glasses ko. Sinira kasi ni Ynesa ang luma.

Nakabihis na'ko papuntang school. Probably I will live normally na dahil paniguradong wala ng lalapit na f**k boy sakin.

I wore my usual attire. Statement shirt, faded jeans, sneakers and my jansport bag.

"Don't tell me isusuot mo ang glasses na'yan? Tsyaka can you at least be fashionable? Mainit ka sa mga mata ng mga kababaehan ngayon, Nari! Nako!"

Kumunot ang noo ko. "Ano naman ang ginawa ko?"

"Hindi ka pa ba aware na sikat na sikat ang lalakeng naka-one night stand mo sana? Edi syempre dahil may sinuntok siya, nakarating sa lahat ng kababehan sa T.U. Syempre tinanong nila kung bakit, edi syempre sagot ng mga nakakita dahil sa—"

"Erene, ikaw na talaga ang dakilang tsismosa sa balat ng lupa!"

She chuckled, "Kasalanan ko ba kung marami akong koneksyon. Like, kagabi! Gosh, dear couz! All of my friends were surprised dahil bad mood talaga si Castielle kagabi. He was the assigned DJ!! Yan tuloy super dull ng Prive kagabi!"

Natigilan ako at napalunok. Hindi ko alam kung bakit biglang kumalabog ang puso ko. Bakit naman siya magiging bad mood? Siguro naman hindi ko 'yun kasalanan. Ika nga niya diba? Hindi ako special!

"Maybe may nangyari lang kaya siya bad mood. Sure naman akong labas ako diyan."

Erene rolled her eyes while sipping on her water. Nang maibaba niya ang baso ay nagsalita na.

"Pero hindi 'yan ang iniisip ng mga tao! Ang akala nila bad mood ang kanilang master dahil sa isang nagngangalang Narian Angelien Esquilon. So better ready yourself and prepare for battle."

I know this is very clichè. But, if their glaring eyes is some kind of a lazer? Bumulagta na ako sa daan, nasa gate palang ako ng Thaguro.

Masama ang titig ng mga babae sakin at hindi halatang pinag-uusapan nila ako, ha? Magbubulongan kaagad talaga sila, ano? Typical stupid students.

Some of them ay sinuri pa ako tila naghahanap ng maipipintas. Ang iba namang babae ay nakangiti sakin na parang magkaibigan kami or magkakilala.

Tama rin pala si Erene. Inayusan niya ako ngayong araw para presentable naman daw ako sa mga titig sakin ngayon. And what do you know? Tama siya. Damn.

Tumungo ako at tinahak ang daan papunta sa building ni Castielle. Yes. Sa building niya ang punta ko. Hindi ko nga lang alam kung nandito na siya pero nakapagdesisyon nakong humingi ng sorry sa kaniya.

Yun naman talaga ang dapat kong ipasabi kay Erene kagabi kaso sa tagal kong pinag-isipan kagabi ay nakatulog ako. My pride and ego vs my conscience were fighting last night.

Pagkarating kong building nila ay hindi parin ako nakaligtas sa mga babae.

"Sa tingin mo pupuntahan niya si Castielle?"

"I can't take it!! She can't have my bebe!!"

"Mas lalong hindi ako papayag! Ako ang babe ni master!"

"Ilusyonada karin, ano? Ako ang darling ni Casty!!"

"I'm his honey!!"

Halos mapairap ako. Pakiramdam ko bumalik nanaman sakin ang inis ko kay Castielle dahil sa mga narinig. Ang dami niya ng babae! Jusko! Parang gusto ko nalang bumack-out.

"Oh, hello there, Narnia..."

Nilingon ko ang nagsalita. I thought it was Castielle pero hindi. Because it was a tall guy at gwapo and base on his looks para siyang kapwa f**k boy ni Castielle Ongcuanco.

"You're Queen Susan, the Gentle, right?" halakhak na tanong ng isa pa.

Dalawa silang magkasama. The other guy is also tall at kapareho ni Castielle ay may earing din ito at singkit ang mata. I know this guy, ito ang kasama ni Castielle sa NBS noon!

Magkakasama silang naghahanap ng Narnia book! No wonder they knew Narnia tsyaka mukhang sila ang close friends ni Castielle.

"Do you know where's Castielle?" tanong ko. Pakapalan na ng mukha.

Ngumiti ang singkit at nilahad ang kamay niya sakin. "Cyril Dee. Kamag-anak ni Enchong Dee." pilyong pakilala nito sabay kindat sakin.

I smiled at him at tinanggap ang kamay niya. I looked at the other guy and he also smiled and reached my hand.

"Yves Cordoval," sagot niya and the way he held my hand feels hot. I really didn't know why. Maybe because of his eyes and its making me chill.

Ngumiti rin ako sa kaniya. "Castielle's busy with his girls. Do you want me to call him?" tanong niya.

Napaawang ang bibig ko. He's with his girls? I smirked but I don't know why I felt hurt a bit.

I was about to say no when I heard some laughs kaya kaming tatlo ay napalingon kung saan nanggaling ang mga malalanding tawa.

Lumabas si Castielle sa isang kwarto akbay akbay ang dalawang babae at mayron pang nakasunod na tatlo. Kinakausap niya ang mga ito at nakikipagtawanan.

"Oh, there he is!" ani Cyril sabay turo rito. "Bro! Narnia's here!"

Pakiramdam ko nanlamig ako sa kinatatayuan ko. Nang magtama ang mata namin Castielle ay parang napaso ako. His brooding eyes looked at me intently and coldly.

But then even though he have heard his friend and saw me, hindi niya kami pinansin at nagpatuloy sa pakikipagkwentuhan sa mga babae niya hanggang sa malapit na sila samin.

"Oh, hey dude. Nandito lang pala kayo." bati ni Castielle sa mga kaibigan ngunit hindi man lang ako dinapuan ng tingin.

Her girls looked at me at tinaasan pa ako ng kilay and other girls glared at me ang iba naman ay lumapit sa dalawang kaibigan niya.

"Bro, Susan's here." Cyril said at inakbayan ako.

I looked at Castielle and he didn't even looked at me. Nakatingin lang siya ng mariin kay Cyril.

Umigting ang kaniyang panga. "Who?"

"Queen Susan the Gentle, bro." ani Yves. "Yung pilit mong pinapares sa batang si Casp—"

"Ahh...the character in the Narnia movie. Hmmm. What's with that anyway?" normal niyang tanong sa kaibigan.

"It's your favori—"

"Never mind. I'm not interested with Narnia anymore..." aniya at tumingin sa mga babae niya, hindi parin ako tinitignan.

"Let's go, girls. Let's have fun." nakangiting aya niya sa mga babae niya bago umalis.

Napaawang ang bibig ko. So now he's acting like he don't know me?

I smirked and then bit my lips. I don't f*****g understand why I'm hurt. Mag-so-sorry na sana ako, eh. Dibale nalang. Mukhang wala rin naman siyang pakialam.

I heaved a deep sighed before walking back in our building. So were back to strangers ha?