Chapter 22
I watched the rain outside the coffee shop. I sipped on my coffee before looking at the woman in front of me.
"I told you, Narian. You couldn't back out." mariing sabi ni Ynesa.
"Bakit hindi? Hindi ko na kayang makipaglaro. Hindi ko na kaya..." dahil nahuhulog nako.
"May nararamdaman kana ba kaya ka sumusuko?" tanong niya.
Gulat akong napatingin sa kaniya. Hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan siya pero hindi ko ito ipapaalam sa kaniya bahala siyang mag-isip.
"Ynesa, I'm sorry. But, I'm not the person who could change him. Akala ko kaya ko. But, I couldn't. Hindi dahil sa may gusto nako sa kaniya, kundi hindi na kaya ng konsensya ko."
True. This past few days, walang Castielle na nagparamdam sakin. Si Staven ang lagi kong nakakasalamuha, sa ospital man at sa bahay. At k
