CHAPTER 22
LUMALIM na ang halik nito sa ‘kin nang may marinig kaming pagbukas ng pinto sa buong silid, halos pareho kaming napatalon sa gulat.
“Boss... s-sorry po, akala ko ay wala po kayo rito... hahanapin ko lang po sana kayo kay Ma’am Eicin-“ Dinig kong bungad ng tauhan niya. Hindi ko nagawang lumingon doon dahil sa hiya at sa awkwardness ng naabutan nitong posisyon naming dalawa ni Kai kaya naman itong lalaking ‘to na lang na nasa harapan ko ang pinasadahan ko ng sulyap.
“Anong kailangan mo?” Ani Kai sa kaniya, seryosong-seryoso ang tingin maging ang boses. Ito ‘yung usual niyang mood na hindi mo siya pwedeng biruin... at nage-gets ko naman ngayon kung bakit.
“Boss, naghihintay po kasi ‘yung mga bata natin ng impormasyon patungkol kay Gretta Naire kaya-“
Mabilis na dinampot ni Kai
