I didn't answer his remarks. Kumain na lang ako habang siya naman ay pinapakain ang kanyang sarili. I am feeling guilty but iyan ang gusto niya. Hayaan ko na lang siyang mahirapan.
After a few more minutes, pumasok ang sasakyan sa matayog na gusali. He parked the car then get out from it. Pinagbuksan niya ako ng pintuan.
Then his emotionless face greeted me.
"Nandito na tayo. Bumaba ka na."
Nasaan kami? Hindi naman niya ako siguro papatayin dito? O ikukulong?
Nang mapansin niya na kinakabahan ako at kinukurot na naman ang sariling kamay, mabilis niya iyong hinawakan.
"Don't worry. I won't hurt you here... Hahanapin ka rin sa'kin ng tatlong 'yon. I don't think you're part of Dalton's group... So you are safe," he tried to assured me. Habang ako naman ay tulala sa pinagsasasabi niya.
