The next day, I don't want to go in school. But Tita is already scolding at me. "Why? Wala ka namang sakit!" She shouted on me. "Ikaw Iris, tigil-tigilan mo kami sa kaartehan mo. Pumasok ka doon!" I don't really want to go. I am expecting the worst thing that might happen to me on this day. Pero wala. Nakakapagtaka—but I feel very relieve. "I heard you are hanging out with the sophomores beh? Talaga ba?" Except for the bullies. They always come for me. Pero hindi na kasing lala ng dati. "Nasaan na? It's been a week, nasaan na ang mga nilandi mo?" Tama siya. It's been already a week. Isang linggo na since nakasama ko sila. Mabuti naman. Pero lumalala ulit ang pangbu-bully sa'kin. Hindi ko na lang sila sinagot at umalis. Nagtawanan lang sila, pero buti ay hindi na ako pisikal na

