CHAPTER 22

897 Words

ELIANA "Eliana, pinapangako ko naman na hindi ka nila aapihin ulit. Nandito ako, hindi kita pababayaan." "Alam mo bang miss na miss ko na ang mga kaibigan ko rito?" Tuluyan nang gumaralgal ang boses ko dahilan upang mas lalo siyang mag-alala. Ngunit hindi pa rin ako nagpatinag, hindi ko siya pinansin at nagpatuloy sa pagsasalita kasabay ng mga luhang kanina pa gusto kumawala. "Lucas, hindi madali para sa akin na makita sila, kaya nga ako tumakas 'diba? Kaya nga ako sumama sa ’yo kasi ayoko rito, sawang-sawa na ako rito." Suddenly, I can feel his hands around me. He wrapped his arms on me. "I'm sorry." Not until he hugged me while stroking my hair. At this moment, Lucas gave me comfort and tenderness for me to relax and open my mind. "I'm very sorry, Eliana. This is my fault. I think

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD