Lakad.
Liko.
Lakad.
Liko.
Silip.
Lakad.
Liko.
Lakad.
Liko.
Isang oras na sa loob ng delivery room si Gwen pero hanggang ngayon, wala pa ring lumalabas para ibalita sa akin ang kalagayan ng asawa ko. Wala man lang nagsasabi kung nanganak na ba siya, kung natahi na ba, kung babae o lalaki ba ang anak ko, kung kumpleto ba ang mga kamay niya at paa, kung... kung...
Damn it!
Kanina ko pa gustong sumugod sa loob. Kanina ko pa gustong umiyak. Mamamatay na yata ako sa nerbiyos. Aatakehin na ata ako sa puso.
Pero wala akong magagawa kundi ang maghintay. Wala akong magagawa kundi ang ipagdasal na sana ay walang naging problema sa Ceasarian operation ng asawa ko at sana ay okay lang din ang anak namin. It doesn't matter kung babae o lalaki man ang anak namin. Basta ligtas sila at malusog,
