Sensual Torture (RED SEDUCTION SERIES #1)

CHAPTER SEVEN

TAMAD na pinaandar ni Mayumi ang kotse bago nag-maniobra pakaliwa. She was still in no mood, yet she had no choice but to ran errands. Matindi pa rin ang pananakit ng buo niyang katawan at ang mga pasa na nagmistulang dekorasyon sa kanyang braso at hita ay siguradong ilang araw ang itatagal bago tuluyang maghilom. With Alistair it was like her first time again. She felt like a restored and destroyed coochie rolled into one.

Thanks to him for making her alive and desirable again. It was hashtag barren no more and revirginized in bold letters. Deserve naman iyon ng dalaga bilang ilang taon siyang naging good girl habang naroroon sa Rosario. Doon siya nanatili n’ung work from home pa ang set up niya. Sinulit niya ang pagbabakasyon doon kasama ang mga magulang at dalawang nakababatang kapatid.

“Best candidate for notflix and chillin’ moments,” she absentmindedly talked to herself.

Mabagal niyang ikinurap-kurap ang mga mata bago muling itinutok ang atensiyon sa unahan. Pagkatapos ay nagpakawala siya ng malalim na buntong-hininga habang bagot na nagpatuloy sa pagmamaneho. Kailangan niyang pumunta sa pharmacy dahil bukod sa mahapdi niyang mga mata ay dapat niya rin mabili ang lintik na after s*x pill. Kung hindi niya lang naiwala ang kanyang smartphone ay one chat away lang sana kay Andilyn o kay Karel at walang hassle niyang maipapasuyo ang pabor. At sa ‘di mabilang na pagkakataon ay muli siyang humikab saka hinawakan ang ngalay niyang panga. Minasahe iyon at iginalaw-galaw, ang isang kamay ay nanatili sa manibela.

As she was massaging her jaw, a particular scene from that intimate moment with Alistair crossed her mind. Dumiin tuloy ang kapit niya sa manibela bago kinagat ang pang-ibabang labi. The man was undeniably hot and sinfully yummy. Kain lahat at walang tapon. He smelled incredibly sexy too. In fact, she could still smell him against her skin; lingering in her being like a sweet, alluring sillage in a room on a torpid morning haze.

“I have to schedule an appointment with my dentist tomorrow,” she giggled like a hormone-driven teen, “grabe na-dislocate pa yata ‘tong panga ko dahil sa bur ng lalaking ‘yon.”

Tanaw na niya sa di-kalayuan ang b****a ng building para tuluyang makalabas nang mula sa kung saan ay may taong biglang tumawid. She was not ready for that! Gahd. In a swift move, she stepped on the breaks and did all her best not to lose her grip on the road. She better not run over an innocent soul as well keeping herself away from a vegetative state.

Yumi shifted the gear as the car swerved two times, making the tires screeched furiously. She managed to sail past the long stretch of parked wheels before the fvcking BMW went wild and grumbled a squeezing thrill against her hands. She took a gorgeous yet a detrimental drift before skidding, close enough to hit the concrete wall and stopped all at once. Mayumi’s breath hitched as soon as the airbag inflates, smacking directly onto her face. Nahilo siya sa mga kaganapan. Pakiramdam niya ay humiwalay ang kaluluwa sa kanyang katawang-lupa dahil sa bilis ng pangyayari.

With trembling hands, she managed to unbuckle the seatbelt though her insides were rattling with terror. Iniisip kasi ng dalaga kung nahagip ba niya ang taong tumawid. No. She’s not a reckless driver. Ni ang ligaw na pusa o asong kalye nga ay hindi niya magawang sagasaan. It was just an unpleasant incident, she convinced herself adamantly. Then she remembered the car was not even hers. Fvck! Sa naisip ay mahigpit niyang nasabunutan ang sarili habang nanatiling nakasubsob ang mukha sa airbag.

Later on, she heard a loud thud in the window. Iniangat niya ang ulo bago inilipat ang tingin sa side mirror. And there she saw a rotund woman clad in a red and gold Chinese-styled dress. She gathered all of her remaining strength and composed herself before crawling out of the auto. Saktong paglabas n’ya ay agad na rumatsada ng talak ang matandang babae.

“Bulag ka ba?!” bungad nito sa eskandalosang boses, “dapat sa’yo tanggalan ng lisensya dahil reckless driver

ka!” The woman’s face was grim as her nostrils flared.

“Look, ma’am… I’m sorry… I didn’t see you beforehand.” Paputol-putol na sagot ni Mayumi sa mababang boses. “Hindi ko po sinasadya.” Nanginginig pa rin ang kanyang mga kamay kaya mariin niyang pinagdaop ang mga iyon.

“Ano’ng hindi mo sinasadya?!” Pinandilatan siya nito ng mga mata at saka nagpatuloy sa malakas na pagyawyaw. “Palagay mo maniniwala ako sa d’yan sa walang kwenta mong palusot? Hina-highblood mo ‘kong punyeta ka!”

Saglit na natigilan ang dalaga at napayuko dahil sa tabil ng dila ng aleng masungit. May mali rin siya sa nangyari pero ano ba ang karapatan nito para mang-alipusta. Kung makasigaw naman kasi ay parang binili na nito ang pagkatao niya. Mayumi heaved a deep sigh as she was looking at the oldie. She used to work under pressure even trained to handle this kind of mammal and such. Thanks to ZXV for molding her to be a combatant in terms of both: mental and emotional stress.

“Look what you did,” itinuro nito ang damit, iyong bahaging nadumihan, “you ruined my dress. This is a Toriei Bluerch for Pete’s sake! Mas mahal pa ito kaysa sa buhay mo.”

Alam ng dalaga ang high-end brand na sinabi nito. Why the fvck not? She owns a massive collection from TB. Ang ilan pa nga sa mga iyon ay limited-edition that costs an arm and a leg at sa abroad lamang mabibili. If only the woman could see her glamorous set of wardrobes magdadalawang-isip itong magyabang sa harapan niya ngayon.

“Pasensya na po,” Mayumi humbly atoned despite the woman’s crudeness. “Nasaktan po ba kayo? Let me take you to the hospital, ma’am.” Bahagya niya itong sinilip at akmang hahawakan sana para masipat kung may galos o sugat kaya. Pero sa gulat niya ay marahas nitong tinabig palayo ang kanyang kamay.

“Don’t touch me!” the old hag lambasted. “Ang lakas ng loob mong hawakan ako pagkatapos mo ‘kong muntik patayin?! You murderer!” Dinuro-duro siya nito habang sinasabi iyon. Such a Karen!

Mayumi stayed quiet for a moment because she was still trying to absorb everything that just happened. This was her first to experience such insult not to mention with a cranky decrepit stranger. Hindi naman niya kasalanan kung bakit tatanga-tanga ito at basta na lang tumawid sa hindi naman daanan ng tao. At pinaratangan siya nitong kriminal kahit pa nga halata naman na hindi ito nasaktan. How she wanted to rampage, too. Nevertheless, she doesn’t want to stoop down on her level. Mientres na patulan ang pag-iinaso ng matanda ay mas pinili na lamang niya ang kumalma. Lucky hubristic swine.

Don’t feed the troll. Don’t feed the troll.

Paulit-ulit niyang sinasambit ang katagang iyon sa kanyang isipan habang patuloy ang matanda sa walang humpay na pagtalak. Piping hiling ng dalaga na sana ay hindi niya makalimutan na edukado pa rin siyang tao at malawak ang pang-unawa. Humanity and empathy even for those who do not deserve it.

“Thank you, officer. Isasama ko sa station ang ingratang ito.” Dinig niyang sabi ng matanda na nakapagpabalik sa huwisyo ni Mayumi. Kipit nito ang smartphone sa tenga habang may hawak pang isang cellphone at panay ang tipa doon. “Aba, oo naman. Hindi ako papayag na hindi ma-detain ang kriminal na ito.”

Tumaas ang kilay ni Mayumi sa narinig. No way she would spend a night in a cell because she doesn’t deserve it. Baliw na ang matanda iyon ang nasa isip niya. Pero paano ba siya makakahingi ng tulong kung wala sa kanya ang pesteng smartphone. She felt hopeless. Makikiusap na lang sana ulit siya nang biglang may dumating.

A slender beauty clothed in a bank uniform suddenly walked in. May kasama itong isang matangkad na lalaki na sa hula niya ay boyfriend nito. Nilampasan siya ng babae bago dumerecho sa ina nito. Ang lalaki naman ay pahapyaw na sumulyap sa kanya bago tahimik na sumunod sa huli.

“What are you doing here, mom? Kanina pa kita hinahanap. Akala ko nakasunod ka sa’kin kanina.”

“Solstice, hija, look what happened to my dress.” Lumingon ang matanda kay Mayumi at madramang humikbi-hikbi. “Muntik na akong atakehin sa puso dahil sa ingratang ‘yan!” Isang beses pa siyang dinuro nito. Sabay naman na lumingon sa kanya si Solstice at ang nobyo nito.

“No. It’s not like that,” mariin na depensa ng dalaga, umiiling. “I was driving slowly and your mom jumped on me. I even offered to take her to the hospital but she refused.”

“Sinungaling! Imposibleng hindi mo ako nakita kanina. Ipakukulong kita!”

“Ma, kumalma ka.” Mahinahon na awat ni Solstice sa ina bago nahihiyang lumingon kay Mayumi.

Pero hindi naawat ng anak ang mahaderang ina nito at itinuloy ang reklamo. Convoy ang ginawa nila hanggang sa makarating sa police station. Tagaktak ang pawis ni Mayumi habang ini-interview ng isang officer hindi dahil sa kaba kundi dahil walang proper ventilation doon. She explained everything and the police believed her story. Ginamit niya rin bilang ebidensya ang kuha sa dashboard camera kaya naman naabswelto siya sa paratang ng matandang adelantada. The old woman left without even apologizing to her. Isang oras din ang itinagal niya roon bago natapos ang interogasyon.

“Ako na ang humihingi ng pasensya sa ginawa ni Mommy,” nahihiyang sabi ni Solstice nang nasa labas na sila. Hinawakan nito ang kamay ni Mayumi.

“I understand. Ang importante maayos na ang lahat..” She gleamed at her.

“Salamat din pala kasi hindi ka na nag-file ng charges laban sa kanya.”

Pumalatak si Mayumi bago sumagot.

“No worries. Abala lang naman ‘yon sa busy nating buhay. You know there’s more to life than bitterness and complains.” She shrugged her well-toned soulders.

Tapos ay bumitaw sa kanya ang babae at inilahad ang kamay. Nagpakilala ito.

“I’m Solstice Chua. I just moved in last week, 25th floor.”

“Mayumi Reedus,” she held her hand, “nice meeting you.”

“Same here.” Solstice beamed, a genuine friendly one.

Ilang saglit pa ay bumalik na ang nobyo nito pero hindi inaasahan ni Mayumi ang taong kasama ng lalaki. Nagtama ang mga mata nila ni Alistair at nginitian niya ito ng matamis.

“Hello again, Gertrude.” He said before tugging her away from there.