Mabilis pa na lumipas ang mga araw at nalalapit na rin ang kasal nilang dalawa ni Ethan.
Sabado ngayon at kinakabahan siya habang tinatahak nila ang daan papunta sa may San Felipe.
"Relax, love," ngiting baling sa kan'ya ni Ethan.
"Hindi ko maiwasang kabahan," mapait na ngiting sabi niya rito.
"I am here, hindi kita pababayaan. Kasama mo kaming dalawa ng anak mo," pagpapalakas pa nito sa loob niya.
"Salamat, Ethan," ngiti niya rito.
Mabilis na lumipat ang mga oras at ganap na silang nakarating. Tahimik ang buong paligid. Maingat silang bumaba habang si Ejay ay kalong-kalong ni Ethan.
Nanginginig na kumatok siya sa may gate. Ilang sandali pa ay bumukas iyon at bumungad ang mukha ng ate niya. Mabilis naman na nanlaki ang mga mata nito nang ganap siyang makilala. "Lana?! Ikaw na nga
