Dali-daling nag-retouch si Maki paglabas ng cubicle. Mabuti na lang at handy ang kaalaman niya sa paglalagay ng make up kaya hindi masyadong halata na namumugto ang mga mata niya. It was bad enough that her heart was broken and her world fell apart. Na parang siya na lang ang naniniwala na may pag-asa pa para sa kanila ni Benedikt.
Tinungga niya ang tubig sa baon na tumbler para kalmahin ang sarili at saka bumalik sa tabi ni Robert na nakikinig sa talumpati ng mayor nila na wine-welcome ang lahat ng mga tao doon.
Nilingon siya nito. “Okay ka na? Sabi kasi ni Kristine masama daw ang pakiramdam mo. Gusto mo bang dalhin ka muna sa clinic?”
Umiling siya. “Hindi na. O-Okay lang ako.” Huminga siya ng malalim. “Pang-ilan daw tayo sa magpe-present?”
“Pagkatapos ni Mayor, tayo na ang susunod.
