AOI’S POV
Habang sakay ng kanyang pinakamagarang sasakyan, hindi ko mapigilang hindi kabahan.
Hindi dahil sa takot o galit pa ako sa aking dating kaibigan at sa dati kong nobyo, sadyang hindi pa talaga ako handa upang makita sila. May mga taong katulad ko rin naman, handang magpatawad hindi pa man nakakahingi ng patawad ang mga taong nanakit sa akin. Hindi lang naman basta sakit ang kanilang ginawa sa akin, pinagtaksilan nila ako. Niloko, trinaydor, iniputan sa ulo. Lahat ng tiwala ay ibinigay ko sa kanila pero habang ako ay nangangarap para sa aming hinaharap ni Zyran ay gumagawa naman pala sila ng milagro ng ahas kong kaibigan na si Louisa.
Pero kahit papaano ay nagpapasalamat ako sa ginawa nila, dahil nalaman ko ang kanilang tunay na kulay. Higit pa roon, kahit papaano ay may isang
