Hindi umalis si Valerie sa tabi ko. Panay parin ang paghagod niya sa likod ko at wala ring tigil ang pagpatak ng luha ko. Gusto kong sabunutan ang sarili ko. Ako lang din naman ang nagpapahirap sa sarili ko tapos ngayon iiyak. Pinunasan ko ang mga luha ko bago humarap kay Valerie.
“May kilala ka bang nag sa-salvage? Ipa-salvage ko boss mo,” sumisinghot na saad ko.
"Ako sana. . . kaso baka ako ang una niyang makatay kapag ginawa ko yun,” patagilid siyang sumandal sa pader, nakaharap sa akin. “Intindihin mo na lang, “aniya. “Baliw yun. Nawawala sa sarili kapag ikaw ang kasama.”
Sumimangot ako. BaLiw nga siya. Sino ba ang matinong tao na handang i-risk ang sitwasyon para lang sa isang mababang babae? Hindi niya iniingat ang image niya as a CEO, as a young successful business man, a rich. .
