Addison's POV
Paunti-unting bumabalik ang aking malay. Pinilit kong idilat ang mga mata ko kahit na parang sobrang bigat ng mga ito.
When I open my eyes the first thing I notice is the unfamiliar ceiling. Hindi ito ang araw-araw kong nakikita tuwing gigising ako sa umaga. Inilibot ko ang paningin ko at napagtanto ko na hindi ito ang kwarto ko.
Mula dito ay unti-unting nagbalik ang mga alala ng mga nangyari sa akin pagkalabas ko ng ospital. Wala sa sariling napatakip ako ng aking bibig dahil sa gulat at takot. Nahanap nila ako!
No! Huwag kang magpanic Addison. Kailangan mong kumalma. Kailangan mong mag-isip kung paano makakatakas ulit sa kanila.
Ilang beses akong huminga ng malalim at dahan-dahang pinakalma ang aking sarili. Tama! Kailangan kong umisip ng paraan para makaalis dito a
