Jea Raine Serrano’s POV
“Hmmm” bahagya akong nasaktan nang dahan-dahan kong igalaw ang katawan. Bigla bumalik sa akin ang mga pangyayari bago ako tuluyang makatulog kagabi. May nangyari na sa amin ni Rafael. Kaya sobrang sakit lalo na ng pang-ibabang parte ng katawan ko.
Nakapikit pa ako at ayokong imulat ang mata. Kinapa ko ang tabi ko at wala na akong kasama. Napilitan akong minulat na rin ang mata at tumambad sa akin ang madilim na paligid na tanging liwanag lang sa lampshade ang nagbibigay.
Bigla ay para akong nalungkot. I expect my husband beside me kapag nagising na ako. Sobrang disappointed ako ngayon. Akala ko matutuwa ito na malaman na malinis pa rin ako nang naangkin nito. Hindi pala. Mas matimbang pa rin ang galit nito sa akin kaya siguro hindi ako kayang harapin matapos nit
