Ang bilis lumipas ng oras kapag masaya ka at ang bagal naman nito kapag malungkot ka. Totoo pala ang kasabahihang iyon, dahil ngayon na ang oras ng aking pag-alis patungo sa ibang bansa. Ang aking asawa ay naka-upo sa tabi ng kanyang ina nasa tabi naman ng sasakyang nag-aantay sa akin ang dalawang lalaki na kapatid ni Maria kasama ko ang ilan sa aking mga piling tauhan.
" Aalis na po ako, nanay Laura ..tatay Isko..Maria ikaw na ang bahala dito. "
Paalam ko sa mga kasamahan ko sa bahay na maiiwan .Lumapit ako sa aking asawa, niyakap ko ang aking mahal at hi alikan sa noo.
" Mag-ingat kayo ng mga baby bean ko huh?, mahal na mahal kita sweetheart okay?."
Pagpasok ko sa loob ng sasakyan ay napabuntong hininga na lamang ako. Ayaw ko makita ng malungkot na ,ukha ng aking asawa kaya ipinik
