ISKO VASQUES #boyxboy

Kabanata 13

ISKO POV

Halos kalahating oras na byahe bago kami makarating dito sa resort sa Antipolo. Hanggang ngayon hindi parin siya makapaniwala sa nakikita niya, kita naman sa kanya habang nililibot ang tingin sa paligid. Maraming tao ngayon since may event na gaganapin dito.

Mabuti nalang nabigyan ako ng ticket mula sa Modeling Agency na pinasukan ko noong nakaraan matapos ng pictorial. Tig-isa kami ni Romeo ng ticket pero nagsabi na siya na hindi pupunta kaya naisipan ko na si Allen nalang ayain. Tutal naman nasa wastong gulang na siya at kahit papaano kailangan din niyang magliwaliw pagkatapos ng lahat ng ginawa nila sa school. Kaya nandito kami ngayon.

“Woah, ang lawak pala dito Dad. Ang cozy ng lugar. Sa magazine ko lang 'to nakikita.” sambit niya sabay park niya ng sasakyan. Kinuha ko na ang phone ko na pinaggamit pang road navigate at saka ako bumaba ng kotse.

“Ngayon ka lang ba nakapunta sa mga event tulad nito?” tanong ko sa kanya— haist, dapat pala hindi na ako nagtanong. Tutal hindi naman siya ganoon kalakas uminom ng alak. Bumaba siya ng kotse at saka may kinuha sa back seat.

“Nakapasok na ako sa mga Bar na tulad ng ganito— pero mas malawak dito, at maraming tao pero hindi ganoon ka-crowded.“ wika niya.

Tama naman siya, tama lang ang dami ng tao dito at madalas na nakikita namin— mga classy ang dating. Lumingon siya sa akin na para bang nagtataka, “Dad sa totoo lang nagtataka ako kung paano ka nakakuha ng entrance ticket dito. Private Event 'to.”

“Sabihin nalang natin na may mabait akong kaibigan.” matapos ko sabihin iyon, inabot na niya sa akin ang susi. Umakbay ako sa kanya at saka ginulo ang buhok, “Kilala mo siya. Wag mo nang alamin kung sino, baka abusuhin mo pagpunta dito. Wala din akong planong maging tambayan mo 'to.” paliwanag ko.

“Oo na Dad, panalo ka na.” sambit niya sabay nguso. nginitian ko nalang siya, nabigla nalang ako nang halikan niya ako sa labi at saka siya naglakad na para bang walang nangyari.

Mukang nabigla siya haha.

Nailing nalang ako. Kung hindi ako makapagtimpi, baka kalimutan kong anak ko siya at papakin ko siya ng halik, kailangan kong kontrolin ang sarili ko.

Inabot ko na sa receptionist ang ticket bago kami makapasok sa loob. Mabuti at hindi nasita si Allen, sa tangkad niya— hindi talaga mapagkakaila na menorde edad siya. Kahit papaano nakahinga na ako ng maayos.

Gaya ng inaasahan ko, maraming tao dito. Hindi lang basta basta manginginom ang nandito, kadalasan classy tignan at maayos kumilos ayon sa envirolment ng lugar. Kahit maingay, at magulo, maganda ang ambiance— Kahit papaano hindi ako nagsisi na dinala ko siya dito kaysa sa ibang bar.

Pagtingin ko kay Allen, ang lapad ng ngiti niya. Nang makaupo na kami sa Bar Lounge, lumapit ako sa kanya't, “Ano sa tingin mo sa lugar dito? Ayos ba?” bulong ko sa kanya.

Bumulong siya sa akin, “Yup. Thanks Dad.” nangiti nalang ako sa sinabi niya. Pambihira, simpleng thank you lang niya, ang gaan sa loob. Hindi tipikal na relasyon pero masarap sa pakiramdam. Kailangan ko na ngayon ng pampainit, medyo lumalamig na dito sa event hall.

Agad akong sumenyas sa bartender ng beer, “Drinks? Siguro naman kaya mo nang makipagsabayan sa akin?” tanong ko kay Allen.

Lumapit siya sa akin, “Kung hindi mo naitatanong Dad ako lang ang may mataas na tolerance sa alak laban sa mga katropa ko sa kanto.” pagyayabang niya. Kailan pa siya naging hambog?

“Bakit bumagsak ka kaagad, ilang beer palang naiinom mo noong nakaraan.”

“Ack..”

Ngumisi ako sa kanya, “Subukan natin kung hanggang saan ang alcohol tolerance mo.” matapos ko sabihin iyon, inilapag na ng bartender ang whiskey at agad kong kinuha ang baso ko, ganoon din siya habang nakabubgisngis.

“Cheers!”

Maaga pa ng makarating kami dito kaysa sa nakasaad na event time ng live performance ng mga banda. Nakaset-up na lahat, kasama na ang entablado at mga instrumento, ganoon din sa mga pailaw at pakulo nila. Habang nag-iintay sa mga ganap, sumasabay sa saliw ng tugtog ang mga kabataan sa gitna ng malaki't nagliliwanag na disco ball. Masayang umiindak, nag-eenjoy.

Hindi ko na namalayan, napasarap ang kwentuhan naming dalawa. Tungkol sa school at sa mga classmate niya. Natutuwa lang ako, naging open na siya sa akin. Mas nagiging komportable siya sa akin kumpara noon, o marahil nagbago ang pakikitungo ko sa kanya?

Basta masaya siya, masaya na ako.

Nakailang baso na rin kami ng wiskey, nakakaramdam na ako ng konting hilo. Inaaya ako ni Allen na tumayo at makisayaw doon sa gitna pero ayaw niya, pinilit ko— hindi nagpatinag. Umiiral parin ang pagkatatay ko sa kanya kaysa makisabay sa mga bata doon sa dancefloor kung sumayaw parang kiti-kiti. Haist.

“Sige na, pumunta kana doon. Makipagkilala ka. Sa edad kong 'yan noon, ineenjoy ko pa ang buhay ko.” wika ko. Kumunot nag noo niya sa akin habang nakanguso.

“Pasaway ka din pala dati Dad. Buti nalang hindi ako mana sayo. Goodboy ako eh hehehe” mariin niyang sambit sabay inom ng whiskey.

“Sa ating dalawa, ikaw na ang Goodboy, saludo na ako sayo.” nagsalute pa ako sa kanya. Binungisngisan lang niya ako, “Pasaway ka talagang bata ka.”

Lumapit siya sa akin at saka bumulong, “Dad trylang, pakiss nga ako sa lips.” gusto pangyumakap sa akin, naglambing. Mukang lasing na 'to si Allen, Umuwi na kaya kami? pero sayang— hindi pa nagsisimula event.

Natigilan nalang si Allen nang may lumapit na mga babae sa kanya, “Hello, uhmmm..” bungad ng babae sa kanya. Kung titignan, maganda naman siya— singkitin at balingkinitan. Hindi ko maintindihan kung mahiyain siya o pakipot lang.

“Yes Miss?” masayang sambit ni Allen at saka siya umayos ng upo.

“P-pwede ko po ba mahingi ang number mo? Pinapahingi sa akin ng isa kong kasama, type ka daw niya— kung pwedeng...” ngayon sobrang pula na ng muka ng babae at saka niya tinawag ang mga kasama niyang nakaupo hindi kalayuan. “Besh truth nalang huhuhu.” saad niya sa mga kaibigan niyang nagtatawanan. Marami din sila ah, puro mga babae.

“Wag kang KJ!” sigaw ng isa niyang kasama.

“Sorry po talaga.” wika ng babae kay Allen.

Napakamot nalang siya ng buhok, “Pasensya na, hindi ako nagbibigay ng number.” sambit niya. Uminom ulit siya ng beer, saka siya kinausap ulit ng babae.

“Ganito nalang, can we have a small talk with you? Gusto ka po talaga ma—makilala— ng mga friends ko. Hindi nila ako titigilan hanggat hindi ka nila nakakausap.” nauutal niyang sambit. Tinignan ako ni Allen, hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at sumenyas ako na samahan niya mga babaeng nakaupo doon.

Ngumiti si Allen sa mga babae “Hmm, 'Kay. Sure.” matapos noon, sumunod na siya doon at nakiupo sa table nila.

“Kkyyaaahh!” tiliian ng nga babae nang makaupo na si Allen malapit sa kanila.

Bigla aklng nainis sa sarili ko, hindi ko alam kung bakit. Kung titignan, may pagkachickboy din ang anak ko, ngayon ko lang napansin.

Bakit ko nga pala siya hinayaan doon? O hayaan ko nalang siyang mag enjoy? Kung gusto naman niya bumalik dito babalik 'yon— Argh! Kailan pa ako naging ganito?

Maayos na sana, nakasubaybay lang ako sa kanya. Hinayaan ko na siya doon tutal nag i-enjoy naman si Allen. Pero napansin ko ang isa sa mga babae may hawak na baso ng juice at may nilagay na capsul. Tumayo na ako sa inuupuan ko at saka lumapit sa kanila. Napansin ko si Allen na tumatangi sa inaalik nilang alak.

Kumaway siya sa harap ng inaalok nilang alak, “S-sorry, hindi ako pwedeng magkipaginom sa inyo—”

May napansin akong nilagay nila sa baso, “Awwww. Ganoon ba? Ito, inom ka nalang ng juice.”

Pagkalapit ko, hinila ko ang kamay niya patayo, “Lets go.” seryoso kong sambit kay Allen.

“Dad—” seryoso akong tuningin kay Allen, kahit papaano tumahimik naman siya.

“D-dad mo siya?” tanong ng babaeng nag-aya sa kanya.

“Wait— Hey! who are you to hold my friend like that?” sambit ng isa pang babae mukang lasing na lasing na. Siniko na siya ng babaeng lumapit sa pwesto namin kanina.

“Sorry ladies, you missed your chance. This handsome guy... is already belong to me.” bago ko tapusin ang sinabi ko, hinalikan ko siya sa labi. Halos lumuwa ang mata nila sa ginawa ko kay Allen, ni isa walang sumagot.

Ngumisi ako sa kanila bago ko dalhin si Allen palayo sa mga kutong lupa na iyon.

Nabigla nalang ako nang sikuhin ako sa bewan ni Allen, medyo masakit iyon. “Dad naman—” ngayon, kita sa kanya ang sobrang pamumula. Nahiya siya sa mga babaeng 'yon?

Umayo ako ng sarili, “Last na iyon, sa susunod wag ka nang makikipagusap kung kani kanino. May nilagay sila sa drinks na gustong pinapainom sayo, at kung hindi ako nagkakamali— party drugs iyon nakita ko. Ilang beses ko na nakita ang tablet na iyon at— Allen.” napansin ko nalang siyang nakayuko sa akin.

“Sorry Dad, hindi na po mauulit.” bulong niya sa hangin. Kahit maingay sa paligid, pansin ko parin ang pagkatamlay niya sa nangyari.

Pambihira, ayoko makita ng ganito si Allen.

Hinawakan ko siya sa balikat at saka inalalayang umupo, “Mukang hindi mo na kayang tumayo ng maayos. Uwi naba tayo?” tanong ko sa kanya. Tumingala siya sa akin at saka umiling,

“No Dad, kaya ko pa. Nakailang drinks palang tayo. And beside magsisimula palang ang event, sayang naman kung hindi natin mapapanood— hik!” lasing na nga siya. Pero ang tingin niya sa akin, mukang interesado talaga siyang manood ng live band. Nginitian ko siya at saka ginulo ang buhok niya.

Nagabot na ako sa bartender ng bayad at, “Fine, last na iyong ininom natin after that, manood na tayo ng live band—” matapos noon, nakarinig na kami ng malakas na tugtog kasabay ng pag-aanunyo ng isang DJ.

* * *

Nagsimula na ang event. Lahat nagpunta palibot sa stage at saka nakisabay sa saliw ng musika ng nga baguhan at beteranong banda na tumutugtog ngayon. Grcnt, Th Bnd, Spngcl at iba pa. Hinayaan ko muna si Allen na magpahinga sa bar lounge.

Ilang saglit pa ang lumipas, siya na mismo ang nag-aya na pumunta kami sa gitna ng crowd at nakisabay sa mga bandang tumutugtog. Maingay ang maraming nagsasayaw na ilaw sa paligid, nakakamiss ang ganitong tagpo noong bata pa ako— ngayon hindi ko akalaing makakasama ko nang magdisco at manood ng banda ang anak ko.

Malapit na ang huling pyesa ng tugtog ng isa sa paborito kong banda ngayon. Huming pyesa para sa huling peroformance nila ngayong gabi. Nagsimula na ang tugtog kasabay ng unti-unting pag-apaw ng emosyon sa paligid. Lahat natahimik habang tumutugtog sila.

Dami pang gustong sabihin

Ngunit ‘wag na lang muna

Hintayin na lang ang hanging

Tangayin ang salita

‘Wag mo akong sisihin

Mahirap ang tumaya

Dagat ay sisisirin

Kahit walang mapala

‘Pag nilahad ang damdamin

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Aminin ang mga lihim

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Pahiwatig

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Pahiwatig

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Sa lakas ng tugtog sa paligid, narinig ko si Allen na bumulong, “Dad, salamat.” lumingon ako sa kanya at nagtanong,

“Para saan?” tanong ko sa kanya.

Yumuko siya sa akin, rinig ko ang paghikbi niya, “Sa pagtangap sa akin. Na hindi ako natulad sa iba na tinakwil ng sarili nilang ama.” matapos non, nnagsimulana siyang humagulgol. Agad ko siyang niyakap at saka hinaplos sa likod, “Hanggang ngayon natatakot parin po ako, na baka hindi ka seryoso, o bigla kang magbago ang isip mo—”

Lalong humigpit ang yakap ko sa kanya, “Shhh, wag ka umiyak. Hindi kana bata. Walang iyakin sa lahi natin.” biro ko sa kanya. Gusto kong pagaanin ang usapan namin, mabuti nalang at hindi agaw pansin ang paghikbi niya. Mas malakas pa ang tugtog kaysa sa usapan naming dalawa. Pinunasan ko ang pisngi niya at saka ko siya hinarap sa akin, pinilit kong ngumiti— pero nahahawa ako kay Allen. “Kahit ano namang mangyari, anak parin kita. Kung anong relasyon natin ngayon— wala kaso sa akin. Gusto ko lang makasama, makilala ka pa. At ang mahalaga sa akin ngayon, masaya ka.” sambit ko sa kanya habang hinahawi ang luha sa pisngi niya. Hinalikan niya ang kamay ko na nakakapit sa pisngi niya at saka hunagulgol. Hindi ko na magawang magbiro— lalong bumibigat ang pagitan naming dalawa habang binibigkas ang tugtog na iyon sa harapan naming nag-ama.

‘Pag nilahad ang damdamin

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Aminin ang mga lihim

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Pahiwatig

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Pahiwatig

Sana ‘di magbago ang pagtingin

Mas mabuti siguro na magtake ako ng risk para ipagpatuloy ang relasyon naming dalawa. Gusto kong ilaban kung anong meron sa aming dalawa ni Allen. Ayoko na dumating ang araw— pagsisihan ko ang lahat ng meron ako ngayon na sinayang ko.

Iibig lang kapag handa na

Hindi na lang, kung trip trip lang naman

Iibig lang kapag handa na

Hindi na…

Matapos ang tugtog na iyon, ang pag-agos ng emosyon naming dalawa. Walang halong libog, tanging bigat ng nararamdaman ko lang ang nag-udyok sakin para sabayan ang malakas na liwanag ang pagtagpo ng labi naming dalawa.

Sana hindi na matapos ang gabing ito.

* * *

NOTE: Song used, Pagtingin by Ben&Ben