Sleepy
"Sigurado ka bang kaya mong magmaneho?" nag-aalala kong tanong kay Rojan.
We just reached the basement where his extravagant car was parked. Hindi na niya ito pinakuha sa valet.
Medyo mataas pa rin ang lagnat niya. Maybe he still needs to rest overnight. Alam kong hindi rin siya kumportable sa pwesto niya kanina sa couch. Mabuti na lang at pinagpawisan siya kahit papaano kanina. Kailangan niya ring maglinis ng katawan pagkauwi para mas guminhawa ang pakiramdam niya.
"I can still drive..." he assured me.
Pinatunog niya ang kanyang sasakyan. At umikot patungo sa driver's seat.
Kinagat ko ang aking ibabang labi. Hindi ko mapigilan ang sarili ko na mag-alala para sa kanya. Not just because I felt guilty, but also because I wanted to take care of him.
"Thank you for taking care of
