Chapter 33

3377 Words

Smile Pagkabalik ni Rojan ay sinulyapan niya ang inuupuan ni Primo kanina. He must be wondering why Primo wasn't here already when the food on the plate was still almost full. Kaunti lang ang nakain nito no'ng napagdesisyunan kong sirain ang kanyang umagahan kapalit ng paninira niya sa katauhan ni Rojan. Well, I just couldn't help it. Pinipigilan kong lumabas ang katarayan ko pero hindi ko kaya. I couldn't just let him continue bad mouthing Rojan when I knew better. Someone also had to open his eyes from being blinded by jealousy, so that he could see better reasons. "Tapos na kayong mag-usap ni Tito Vini?" interesado kong tanong sa kanya nang makaayos na siya sa pagkakaupo. He glanced at me and nodded. "We will leave tomorrow morning." Napakunot ang noo ko. "Bukas?" nagtataka kong sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD