Thirty Two

1468 Words

Rainbow Sinubukan kong tawagan si Erich sa mobile phone, pero ring lang ito ng ring. Nakailang attempt na ako ng tawag pero wala pa din. Sinubukan ko din tawagan si Manix, ngunit ring din lang ng rin ang mobile phone nito. "Hay! Ano kayong nangyari sa mga iyon?" alala kong sambit. Hindi ako mapakali. Those two mean a lot to me. They are the good souls who helped me get through my challenging times, especially when I stopped seeing my family and friends. I stood up from the bed and checked my clothes from last night. Manghihiram na lang ako ng t-shirt kay Tort, tapos susuutin ko na lang itong pantalon ko ulit. Pero pano ung undies ko?  I sighed at the thought of not wearing undies in my pants.  Titiisin ko na lang kesa wala akong masuot. Naisip ko. "Choo! Choo!" Narinig ko ang boses

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD