Halos hindi ako tumigil sa kakaiyak dahil sa nangyari Kay Mayaki. Ano ba Naman yan sinisisi ko talaga Ang Sarili ko, dahil sa kapabayaan ko kaya nasa critical na condition ngayon Ang Kapatid ko.
"Hindi ko mapapatawad Ang Sarili ko kung may mangyayaring masama sa Kapatid ko" humihikbing wika ko.
Hinawakan Naman agad ni Akio ang kamay ko, nag aalala itong tumingin Sakin.
" Wife, wag mong sisihin Ang Sarili mo it's not your fault kung bakit umatake Ang sakit niya"
" Hindi, kasalanan ko talaga Ang lahat ng ito Akio kung sana Hindi ko Sila iniwan ni nanay edi sana Hindi siya nag kaganiyan Kasi maaalagaan ko siya" umiiyak ko paring sambit.
Litong Lito ako at di ko alam kung ano Ang gagawin ko. Parang nililipad Ang utak ko Wala akong matinong naiisip kundi puro pagsisisi lamang.
" Astra!"
