Hawak ang piraso ng iron ore, naramdaman niya ang paglakas ng espirituwal na enerhiya nito. Bilang tugon sa komento ni James, ngumiti ng tusong mag-isa ang may-ari ng stall. Masigasig niyang idinagdag, "Hindi na kailangang sabihin. Ang aking mga paninda ay ang pinakamahusay, at hindi pa ako nandaya ng sinuman. Kung hindi dahil sa isang miyembro ng pamilya na may sakit, hindi ko ito ibebenta ng sampung libo dahil itinuturing ko itong isa sa aking mga kayamanan." Habang nagpatuloy sa kanyang kwento ang may-ari ng stall, nagsimulang mamula ang kanyang mga mata habang tumutulo talaga ang mga luha.
Sa pagmamasid sa hindi kapani-paniwalang kilos ng may-ari ng stall, hindi napigilan ni James na mapamura sa loob. "Kukunin ko ng sampung libo. Ililipat ko agad sa iyo." Walang pag-aalinlangan, kinuh
