MNML 07 : Kuwaderno

4002 Words
"Makikita ko na ang langit kay Pedro..." Habang lumilingkis ang dila ni Lush sa u***g ni Peter. Sinimulan nang hubarin ng nakababata ang kaniyang shorts. Boxer brief lang ang suot niya kaya makikita na rin ang hulma ng kaniyang kahabaan. Bumaba pa ang halik ni Lush at niromansa ang abs ni Peter. Pinalibot niya ang kaniyang dila sa katigasan ng tiyan nito. Namumutok ang bawat bitak at nang-aakit naman ang magandang hugis na V line. "Ah... s**t, sarap niyan. Lush, subo mo ako..." "Hindi ako sumusubo." Payak niyang tugon. Sa pagkakataong ito ay gusto niyang siya ang mangingibabaw "Dali na, hindi naman uuwi sila Papa at Kuya Pancho. May business trip daw bukas kaya umalis agad." Humahalingling pa rin si Peter habang nakahiga na sa lamesa at nakapatong na si Lush sa kaniya. "Nagsinungaling lang akong hinihintay sila..." Dagdag nito. "Gago ka talaga!" Sinuntok pa nang mahina ni Lush ang tiyan nito bago hablutin pababa ang boxer brief. "Hindi ako sumusubo, pero namiminger ako." Ngumising parang aso si Lush matapos niyang sabihin ang mga katagang iyon. Sinimulang dilaan ang kaniyang gitnang daliri at kaniyang palasingsingan. Hindi nila inaalis ang titig sa bawat isa—maiinit, mapusok, puno ng l***g. Kanina pa nakatindig ang katigasang h***d ni Peter. Bahagya namang naakit doon si Lush pero muli na naman niya kasing nilalabanan ang sarili. Ayaw niyang sumubo, una ay hindi niya pa ganoon katanggap ang pagbabagos sa sarili, pangalawa ay hindi niya alam paano ginagawa iyon. Para hindi manlumo ang kapatid ay hinawakan niya na lang ang kalamanan ni Peter. Bahagya niyang sinalsal ang b***t nitong basa na sa paunang t***d at kakaunting pawis. Walang bulbol ang kapatid at maganda ang pagkaka-shave ng lalaki. Angat na angat ang kalakihan ni Peter dahil buong-buo itong nakikita ni Lush. Napalunok pa ang lalaki dahil sa pagkatakam at pagkainit ng nararamdaman, hirap na hirap siyang labanan ang sarili. Dumako na ang daliri ni Lush sa butas ng kapatid. Una ay minasahe niya muna ito at nilaro. Sinundan niya iyon ng pagpasok at paggalaw. Liyad na liyad naman si Peter sa ginagawa ng nakatatanda. Tuhog na tuhog ang kaniyang rurok kahit daliri pa lang ang pinapasok ni Lush. "Tang ina! b***t na ba 'yan?! Gago tumatama agad!" Tirik na tirik ng mga mata ni Peter. Muling inindayog ni Peter ang sarili nang muling simundot at lumingkis ang daliri ni Lush. Maya maya pa ay nagulat na lang si Lush nang itinapon ng kapatid ang gatas sa katawan at sandata nito. Hindi naman na nagdalawang isip si Lush. Marahas niyang hinugot ang daliri dahilan para muling tumirik ang mata ni Peter. Mula pusod ay muling naglakbay ang dila ni Lush paakyat. "Food p**n addict." Pang-aasar ni Lush nang makarating sa mukha ng isa pang binata. "Finger f**k addict." Bawi ni Peter. "Subo mo na ako, may gatas 'yon para hindi ka mandiri o masuya." Dagdag nito. "Ito ba?" Hinawakan nang mahigpit ni Lush ang ulo ng alaga ni Peter. Muli na namang naakit ang lalaki, gusto niyang hinaharas siya ng kapatid. "Sige." Pagsang-ayon nito. Bumaba si Lush at tumapat sa mando ni Peter. Akmang isusubo na niya nang sampalin niya ito at hawakan ng mahigpit. "Oh f**k, isa pa..." Sarap na sarap si Peter sa ginawa ng kapatid. Lihim na gusto niyang minamaltrato siya o sinasaktan habang nagtatalik. "Mukhang mas magugustuhan mo 'to." Sigurado si Lush sa kaniyang kataga. "Tuwad!" Sigaw niya. Mabilis pa sa alas-kuwatro ay tumuwad si Peter sa ibabaw ng lamesa. Si Lush sa likod ng binata ay pinaghahampas ang magkabilang pisngi ng p***t nito. Bawat hampas ay napapaungol sa sarap ang lalaki, bawat hampas ay napapaliyad ito. Dahil din sa kaputian ni Peter ay mabilis iyong namula. Hindi na rin alam ni Lush kung bakit nilaplap niya ang pisngi ng pang-upo ng nakababata at kinagat-kagat ito. Nag-iwan pa siya ng mga marka na mas lalong nagpapula rito. "Stay still, baka masira ang lamesa." Pinatihayang muli ni Lush ang kapatid. Nakahiga na muli si Peter at nakataas ang paa sa ere. Bahagyang masakit ang pang-upo niya, pinapahanginan niya lang. Walang kung anu-ano'y hinablot ni Lush ng kaniyang bewang at ipinatong ang kaniyang paa sa mga balikat ng lalaki. Ipinasok na rin ni Lush ang kaniyang katigasan sa pinaluwag niyang rurok ni Peter. "OOOH FUUUCK!" Halos mabalian na ng buto si Peter sa deliryong dala ng mahapding pang-upo at malaking kaangkinan ni Lush na wumasak sa kaniyang kalooban. Mabilis siyang pinagpawisan at napagod. Hindi pa gumagalaw ang kapatid pero nanghihina na agad siya. Malaki at mataba ang palakol ni Lush, nang wawasak, nang-aararo. Nang maramdamang unti-unti nang gumagalaw si Lush ay pinasakalangitan na lang ni Peter ang kaniyang buhay. Tila hinahalukay siya ng ulo ni Lush hanggang sa bituka, paos na paos na siya. "Hahaha, gusto mo ng marahas 'di ba?" May balak na naman ang lalaki. "Oh please, do it." Kagat-labing tugon ni Peter. Mas dumiin pa ang kaniyang kagat nang bumilis at mas lalong bumabaon ang bawat ulos ni Lush. "Oh f**k! Tang ina! Rapiduhin mo ako, Kuya!" Sigaw ni Peter habang nayayanig ang lamesa. "Gusto mo ba 'to, Bunso?" Hinawakang mabuti ni Lush ang bewang ni Peter. Abot na abot niya ang binata kahit nakahiga ito sa lamesa. "Bayo pa! Tang ina! Huwag mo akong palakarin bukas, Kuya!" Ungol ni Peter kasabay ang paglaglag ng mga baso at flower base mula sa lamesa. Nayayanig na nila ang kinahihigaan ni Peter pero wala silang pakialam. Hawak na ni Peter ang kaniyang sariling u***g, malapit na rin siyang pumutok "AHHH! HNGGGH! AHHH! TANG INA BUNTISIN MO AKO—" Sumirit ang napakaraming katas sa ere papunta sa dibdib ni Peter. Hindi niya napigilan ang agos at pinutukan na siya. Tuwang-tuwa naman si Lush dahil mukhang nalugi ang mukha ni Peter sa maagang pagpapalabas. "Paano ba 'yan, hindi pa ako nilalabasan." Muling umakyat sa mesa si Lush, pumunta siya sa bunbunan ni Peter. "Akina, subo ko 'yan. Tsupain kita, Kuya." Kusang tumuwad si Peter, si Lush naman ay nakaluhod. Hindi alintana ang lamesa, sinisid ni Peter ang kahabaan ni Lush. Basang-basa ito ng paunang t***d at pawis. Mabuti na lang at nakasuot ito ng c****m kanina dahil ayaw rin naman ni Peter na malasahan ang kaniyang kalooban. Nawala sa ulirat si Lush sa banayad at masarap na tsupa ni Peter. Magaling ang dila nito at malikot. Bawat sulok ng kaniyang naninigas na armado ay nagawang dilaan ni Peter. "Barurutin mo ulit ako." Huni ni Peter, bahagya pang hinihingal ang lalaki at tumutulo ang pawis sa pisngi. Mabilis na kinabig ni Lush ang batok ni Peter at ipinasubong muli si lalaki. Nakayuko lang siya habang nakikipagtitigan sa kapatid na kinakantot. Kahit pa nakaluhod lang si Lush ay nagawa niyang bayuhin nang bayuhin si Peter, namumula na si binata at ganoon din siya. Mula naman sa puwesto ni Peter ay bahagya siyang nahihirapan. Hirap siyang itindig ang tuhod dahil sa pananakitt ng pang-upo—mula pisngi, at kaniyang butas. Idagdag pa ngayon ang kaniyang lalamunan na iniulusan. Lahat na ata ng maaraming pasukan na butas kay Peter ay nakayod na ni Lush. "Tang ina, sarap mo!" Mahigpit na tinanggal ni Lush ang pagkapasak ng kaniyang batuta sa bigbig ni Peter. Pulang-pula na ito at lalo pang nag-init nang magpakawala siya ng puting likido. Tumulo ito kasabay ng mga pawis at gatas sa katawan nila. "Tang ina, unang gabi, nagamit na lahat ng butas." Bulong ni Peter habang bumababa sa lamesa. "Unang gabi, nagpapasubo ka kaagad? Haha!" Inalalayan ni Lush ang kapatid sa pag-akyat nito. Plano niyang bukas na lang pagkagising ayusin lahat ng nasira, titignan niya rin kung natanggalan ba ng turnilyo ang lamesa. "Saan ka matutulog?" Tanong ni Peter habang paika-ikang naglalakad. "Sa kuwarto ko malamang! Baliw ka ba?!" Giit ni Lush habang pinupunasan ang kamay at dibdib gamit ang kaniyang damit. Wala silang damit parehas, naglakad sila parehas sa second floor ng bahay ng walang kahit na anong saplot. Hindi naman sila natatakot dahil bahagyang madilim naman sa pasilyong nilalakaran. Sigurado rin silang tulog na si Princess. "Sama ako? Tabi tayo? Gusto kitang makatabi ngayong gabi." Titig na titig si Peter kay Lush kahit madilim. Hindi malaman ni Lush ang nararamdaman at dapat na isagot. Napatitig na lang din siya sa mga mata ni Peter na kumikislap sa dilim habang nag-iisip ng dapat itugon. "A-Ah—if you don't want, it's okay with me." Sabay bawi ni Peter sa kaniyang sinabi. Malaki ang pasasalamat niya sa dilim dahil naitatago nito ang kaniyang pagkapahiya—ayaw niya ring makita siya ni Lush na naiilang na siya. Para kay Lush, naiilang na rin sa kaninang tanong ni Peter. Mabuti na lang ay binawi rin ng kapatid ang sinabi nito. Nagpapasalamat din siya sa dilim na nagtaklob ng kaniyang naiilang na reaksiyon. "A-Ah... Ikaw bahala. G-Good night, Pedro. Ha Ha." Sabay tumalikod si Lush at umakyat na sa kuwarto. Pagkapasok niya sa kaniyang silid ay naiuntog niya pa sa pintuan ang kaniyang ulo. Hindi niya alam kung ano reaksyon ang ipapakita niya kanina. Parehas ang magkuya na binabago ang paniniwala niya pagdating sa kaniyang pangkasarian. Noon ay si Pancho lang ang gumugulo sa isip niya, ngayon, pandagdag pa sa agam-agam si Peter na kapatid nito. Kahit naguguluhan ang kaniyang kukote ay pumasok na siya sa kaniyang banyo at naglinis ng katawan. Nananalig na mawaksi ng tubig lahat ng kaniyang isipin. Habang naliligo ay naisip niyang umalis muna sa mansiyon. Baka, marahil, iyon ang paraan na makapag-isip siya nang mabuti—walang Pancho sa paligid, walang Peter na umaaligid, walang Protacio na kaunti niya pang kinagagalitan. Pagkatapos maligo ay nagsuot na lamang siya ng shorts at saka nahiga na. h***d-baro siyang niyakap ng kumot at malamig na simoy ng kaniyang kuwarto. Kamamatay pa lang ng kaniyang ina, bakit ganito agad ang bungad sa kaniyang muling binubuong mundo. ・・・ Maagang nagising si Lush at plano na niya talaga iyon. Babalik muna siya sa kanitayang condo at magpapakalayo sa dalawang magkapatid. Naisip niyang alamin at kilalanin ang sarili—sa ganoong paraan, mababawasan ang mga agam-agam sa kaniyang isipan. Nagsuot lang siya ng jacket na maluwag at saka maikling shorts. Nagsuot din siya ng relo at nagpabango. Wala siyang dadalhing damit dahil karamihan pa naman sa kaniyang saplot ay naiwan pa sa kaniyang condo. Hindi pa siya nakababalik mula noong sinugod ang ina sa ospital, ito muli ang unang araw na tatapak siya roon. Pababa na siya nang magtagpo muli sila ni Peter. Nakasuot na ito ng longsleeve at hindi basta sando lang na palaging suot ng kapatid. "Oh, you again. Mayroon kang lakad?" Tanong ni Peter. Badya sa kaniyang lukso ang pagkamaligalig ni Peter. Tila isa itong isdang nagniningning sa tapat ng tanghaling araw. Napakaposibo ng aura ni Peter, parang hindi nanggaling sa unos kagabi. Wala na siya marahil nararamdamang sakit, andoon pa rin naman sa kaniyang paglalakad ang kaunting pagkaika-ika pero hapyaw na lang iyon dahil hindi naman na ganoon kasakit ang nararamdaman ngayon ni Peter. "A-Ah... Hmm..." Tanging sagot ni Lush. Iniisip niya kung bakit ganoon ang bungad sa kaniya ni Peter. Ibang-iba ang kilos at emosyon nito. Magaan, banayad, masaya. Higit sa lahat, nakakahawa iyon. "Hmm... Kain ka muna, nagluto raw si Papa. Sabay ka na sa'min." Pag-aaya ng lalaki. "Ah... Huwag na, nagmamadali rin ako eh." Kaniyang pagtanggi. "Peter! Baba na riyan! Kakain na!" Sigaw ng kaniyang stepfather mula sa baba. "Oh Ikaw ba 'yan Lus, Anak? Baba ka na rin at sumabay ka na sa pagkain." Nakita pa ni Lush mula sa hagdanan ang ngiti ni Arthur habang nakasuot pa ng apron. Bahagya na itong tumanda, ngayon lang niya ito namalayan. Hindi na ito nakakapag-ahit ng balbas, pero mas kinaguwapo niya ata iyon. May lalim man ang mata nito at bahagyang nangangayayat, mas maganda ang resulta niyon sa kaniyang anyo at pangangatawan. "See? Tara na! Kapag hindi ka sumabay sa almusal, baka ikaw ang kainin ko." Ngisi nito. "Gago! Bahala ka riyan!" At nagmadaling bumaba si Lush. Bumulong pa si Lush sa kaniyang isipan, "Soon, kapag kilala ko na ang sarili ko." Hindi maganda ang simula ng kaniyang umaga. Sa kabila ng kaniyang isip ay plano niya nga na umiwas muna sa pamilya pero sila mismo ang lumalapit. Mukhang mahihirapan siya sa kaniyang hakbang. "G-Good morning, Lush. Sabay ka nang kumain sa amin." Bumalik na naman sa pagkaseryoso si Pancho. Kumpleto na. Si Arthur na nasa gitna, sa kaliwa ay si Pancho, Peter, at Princess. At sa kanan ay si Lush. Hirap man umupo ay kinaya ni Lush iyon kahit pa nakalolokong tumingin si Pancho na nasa kaniyang harapan. "S-Salamat..." Tanging sagot niya at inilapag na lang muna ang palad sa lamesa. "Good morning, Kuya Lush!" Si Princess iyon na may hawak na tinidor at pancakes. "Eat ka ng pancakes! Nakakataba ng puso!" sigaw pa ni Princess na nakasuot ng kaniyang uniporme. "Good morning din, Princess! Nako, hindi ako kumakain ng pancakes. Bawal sa diet ko 'yan." Paliwanag ni Lush—patungkol ang kaniyang sinabi sa patakaran sa paggi-gym. "Mataba na kasi ang puso ni Kuya Lush mo! Haha!" Sigaw pa ni Peter kay Princess at sabay bumaling kay Lush at kumindat. Napalingon naman si Pancho sa katabing kapatid. Batid niya ang kagalakan sa boses nito. Hindi naman sila gaanong close ni Lush pero bakit ngayon ay matalak na ang kapatid. Nagtataka siya kung bakit ganoon ang asal ni Peter kay Lush. Tumahimik na lang ang lalaki at si Pancho dahil nag-iisip. Pero ang masaklap ay hindi pa rin sila nakakapag-usap. Dalawa, tatlo, lima? Hindi mabilang ni Lush kung kailan sila nakapagusap ni Pancho. Ang tanging maingay lang sa hapag ay si Princess na nagkukuwento ng karanasan sa eskuwela. "Kuya Lush! Mayroon ka na bang mahal? Kasi sabi ni teacher kapag love mo ang language mapapadali ang pagkatuto mo!" Tanong ni Princess habang sumusubo sa kaniyang pagkain. "Nako ikaw talaga, Princess!" Natatawang singit ni Peter sa tanong ng bata. Tumahimik naman si Lush habang kumakain. Biglang tumikhim si Pancho at tumingin sa kaniya. Nangungusap, naghahanap ng sagot. Ganoon mailalarawan ni Lush ang pagtitig ni Pancho sa kaniyang mga mata. Habang mas lumalalim ang kanilang tinginan, mas nagbabago ang paraan kung paano nakikita ng lalaki ang kaniyang kapatid. Mas gumuwapo ito, mas lumaki ang tindig at pangangatawan. Mas naging maskulado at seryoso. Maruming malinis kung tignan, banal na bastos kung susuriin. "Ano? Sagutin mo naman si Princess. Baka hanggang mamaya ay mag-isip ang bata." Uminom muna si Pancho. "Meron na ba?" Seryosong tanong ni Pancho habang nakatitig sa kaniya. Pinilit niyang hugaw kumawala ang ubo at pagkasamid. Hindi niya naisip na ganoon ibabalik ni Pancho ang lahat. Nagulat si Lush sa biglang sinabi nito. "H-Ha?! Lahat naman tayo ay mayroong mahal na tao." Nag-aatubiling sagot ni Lush. "Oo nga, so sino ang sa'yo? Sinong mahal mo?" Kunot na ang noo ng kapatid. Binaba pa ni Pancho at kutsara't tinidor at saka kumalumbaba habang hinihintay ang kaniya muling pagsagot. "A-Ah... Family! Family, saka—" Nakatitig pa rin kay Lush ang lalaki. Nakabantay rin si Princess, Peter at tatay nila. "At saka?" Naiinip na tugon ni Pancho. Halatang naghihintay ng kaniyang sagot sa tanong. "A-Ah... At saka si God!" Malakas na pagkakasabi niya. Mabilis siyang yumuko at napakawak sa kaniyang baso. Nabulunan naman si Peter sa isang tabi. Muntikan na niyang mabuga ang kanin na nasa kaniyang bibig. Umubo rin siya nang marahan at tila pinipigilan ang ingay na nililikha. Bumagsak ang balikat ni Pancho sa kaniyang sagot. Tila may inaasahan, pero hindi iyon nakamit. Samantalang tumango-tango pa si Princess sa gilid, nakangiti lang naman ang ama nila at tumuloy na rin sa pagkain. "Kamusta ka namab Lush? Hindi ka na namin naaabutan sa bahay dahil gabi na kami makauwi o kaya minsan ay kinabukasan na." Singit ng ama na nagpawala ng tensyon sa hapag. "O-Okay naman po. Naghahanap na po ako ng bagong trabaho." Hindi makatingin si Lush sa lalaki dahil batid niya pa rin ang pagkapahiya niya noong nakaraang araw. "Hmm... Huwag kang mag-alala at irerekomenda kita sa iba ko pang kakilala. Huwag ka ring tumanggi, hindi porket nirekomenda kita ay tatanggapin ka nila dahil anak kita. Tatanggapin ka nila dahil maganda ang skills, background, at history mo. Inuunahan na kita dahil iyon ang iniisip mo kapag nirerekomenda ka eh." Nakangiti pa nitong sabi. "T-Thank you po." Napangiti naman siya habang inuubos ang itlog sa kaniyang plato. "Aalis ka ba?" Muling tanong ng matanda sa anak. "O-Opo, mayroon lang po akong aasikasuhin. Hindi rin po ako makakauwi mamaya." Tugon ni Lush kay Arthur. "Saan naman ang punta mo?" Singit ni Pancho. Bahagyang napatalon sa kaniyang kinauupuan si Lush. Medyo lumalim din ang boses ni Pancho na mas nagpagulat sa kaniya. "A-Ah—diyan-diyan lang, sa tabi-tabi." Napakamot pa si Lush sa kaniyang ulo. "Ha? Saang diyan? Saang tabi? Sa mall? Sa labas ng bahay? Sa kapitbahay? Saang diyan?" Pag-uusisa pa nito. Base sa inaakto ni Pancho ay tila may hinuhuli siyang bubwit. "A-Ah... Sa—" Napatingin naman siya kay Peter na naghihintay rin sa kaniyang pagsagot. "Kasama ko siya! Huwag na kayong mag-alala dahil kasama ko naman siya. Ako ang maghahatid sa kaniya." Sabay singit ni Peter. Dama nito ang pagkaipit niya sa sitwasyon. "So? Saan nga? Saan k-kayo pupunta?" Pandidiin ng kuya sa kanilang kapatid. "Bakit ka ba nagtatanong Kuya? Siyempre maghahanap ng trabaho! Ng mapagkikitaan! Maglilibot-libot habang hinihintay pa ang sagot ng kompaniya," palusot ni Peter. "Nakasuot lang ng shorts at jacket? Mag-aapply ng trabaho?" Tumaas na ang kilay nito. "Bakit? Ano masama? Teka nga—bakit nagkakaganiyan ka?" Balik na pag-uusisa ni Peter. "W-Wala. Magpalit ka na lang, Lush. Magsuot ka ng slacks para pormal at para... para hindi ka lamigin..." Huminahon na ito. Hindi rin naman nagtagal ay natapos na sila. Pinauna pa nilang umalis ang mag-aama. Kasama niya pa rin ni Lush si Peter sa kanilang bahay. Si Arthur ang maghahatid kay Princess sa eskwelahan samantalang si Pancho ay diretso sa opisina. Nagkulasan na sila at papuntang garahe na rin si Lush. "Saan ka nga ba pupunta?" Tanong din ni Peter nang makaalis ang mga kasama. "Nothing. Somewhere. Una na ako." Akmang papasok na siya nang hinarang ni Peter ang pinto ng kotse. "Saan? Saan ka naman puwedeng hanapin? Please? Kahit sa akin mo na lang sabihin? Wala ka bang tiwala sa akin?" Taas-kilay na tanong ni Peter. "Mayroon akong tiwala sa inyo pero choice kong hindi sabihin? Right?" Paliwanag pa ni Lush. "Paano kapag na-miss kita? Saan kita puwedeng puntahan?" Lumikot pa ang mga kilay ng lalaki, bumalik ito sa pagkapilyo. Sa isip ni Lush ay kung makaasta si Peter ay parang siya ang kumakambyo, pero kapag nasa kama—lamesa na ay ito naman ang tumutuwad at bumubukaka. "f**k-off! Alis na ako! Ingat ka rin sa biyahe! Ikaw na mag-lock ng bahay ah! Bye!" Saka isinara ni Lush ang pinto ng kaniyang kotse. Huminga pa muna siya nang malalim bago pinaandar ang kotse patungo sa kaniyang condo. Huminto rin siya sa isang grocery store upang bumili ng kaniyang mga pagkain. Rekados para sa lunch at dinner niya, mga pampalasa, at pagkaing hindi niya naman talaga makakain. Bumili rin siya ng kaniyang snacks at beers kung sakaling hindi siya makatutulog nang mabilis. Sinulit niya ang pagpunta roon sa grocery at bumili pa ng pang-shave at bagong labas na shampoo. "A-Ah! Tang inang condo 'to!" Reklamo ni Lush paakyat sa hagdanan dahil sira ang elevator ng gusali. Marami siyang napamili kaya naman nahirapan din siyang maglakad paakyat. Nang makarating sa tapat ng kaniyang silid ay ibinaba niya agad ang lahat ng dala-dala. Ilalabas na sana niya ang card ng kaniyang condo nang mayroong makita na package sa harapan ng pintuan. Kinuha niya ito at sinuri kung ano ang laman at kanino galing ang padala. Base sa impormasiyon ay mga gamit ito ng kaniyang ina noong ito'y naaksidente. Siguro ay alam ng mga pulis na rito pa rin siya nakatira. Siya rin ang pinagbigyan nito dahil siya mismo ang anak. "Hmm?" Habang hawak ang katamtamang laki na kahon. Pinasok niya ang lahat ng kaniyang pinamili pati ang iniwang padala. Bago niya binuksan ang kahon ay inayos na muna niya ang mga pagkain at iba pang gamit. Kailangan itong i-ref at baka masira. Matapos ang pag-aayos ng pinamili ay tumungo na siya sa kaniyang kama. Pinagpagan niya rin muna ito bago pa siya umupo. Dala na niya ang gunting at saka binuksan iyon. Marami-raming zip lock din ito at mayroon pang mga label ang bawat isa. Sa kaniyang isip ay nagpaalam pa siya sa kaniyang ina sa langit na gagalawin na niya ito upang suriin at malaman kung paano itatabi at kung saan dapat ilagay. Una niyang binuksan ang bag nito. Wala na iyong laman dahil napaghiwa-hiwalay na nila. Sinunod niya ang mga make-ups, suklay at pabango ng ginang. Kinuha niya rin ang wallet nito at sinuri ang loob. Mayroon itong laman na walong libo, maraming cards at mayroong mga litrato. Kinuha niya ang isa at kinilalan kung sino iyon. Halong pagkagulat at kagalakan ang kaniyang emosyon nang makita ang litrato niya noong bata pa siya. Pero nang rumehistro sa kaniya ang larawan na nasa kuwarto, malaking katanungan sa kaniya kung sino ang mga iyon. "The f**k, sino kayo?" Nagtataka siya habang kausap ang sarili. Kinuha niya rin ang telepono ng kaniyang ina at binuksan. Mayroon itong lock kaya hindi na rin niya nagawang usisain. Itinabi na lang niya ito sa loob ng bag at inilapag sa lamesita. Ang kahuli-hulihang nabuksan niya ay ang notebook nito. Mayroon itong pabalat na kulay itim at pula. Binuksan iyon ni Lush at isa-isang binasa ang bawat pahina. "What the f**k, Mom! Ang pangit pala ng sulat niyo—hahaha!" Tawa pa ng lalaki habang pinagpapatuloy ang kaniyang pagbabasa. Ang unang pahina ay mga birthday ng mahahalagang tao para sa kaniyang ina. Nandoon ang kaarawan niya, ang kaarawan ng daddy niya, ang stepfather niya, mga kapatid, at mga kaibigan din ng ginang. Sumunod na papel ay mga mahahalagang araw naman na. Death anniversary ng ama ni Lush, araw ng kasal nila noon at pati ang anniversary din nila. Nandoon din ang araw ng kasal nila ng bago niyang asawa at mga detalye ng kanilang pagkikita. "Talagang pinagsama niyo si Dad at Papa sa iisang page? Hay nako, Mom!" Humilot pa si Lush sa kaniyanf sentido. Bahagya pa siyang naguhilamanan sa kapilyahan ni Grace. Napunta si Lush sa huling pahina at doon ay grabe na talaga ang sulat at hindi niya na ito maintindihan. Pinilit niyang basahin iyon at tatlo lamang ang kaniyang naunawaan. Una ay pangalan ng lalaki, Mr. Nicanor Abad. Pangalawa ay address, Khalil's Orphanage of Angels. Panghuli ay pangalan ng law office, Ynarra's Law Firm. Mayroon pang dalawang nakasulat pero hindi na niya talaga mabasa. Kinuhanan niya na lamang ang mga sulat ng litrato—isinabay niya na rin ang larawan niya noon. Isinilid muli ni Lush sa bag ng ina ang mga gamit na hinalungkat at itinago sa ilalim ng kaniyang kama. Pumunta siya sa kusina upang kumuha ng maiinom. Nanuyot ang kaniyang lalamunan sa kaba habang iniisip ang kaniyang mga nabasa. Ilalagay niya na sana sa lababo ang baso nang tumunog ang kaniyang telepono sa bulsa. From: Unknown Number I miss you. I'll meet you later. Wait for me. To: Unknown Number Who the f**k are you?! From: Unknown Number Pan-Pan. Hehe! To: Unknown Number What?! Wala akong kilalang Pan-Pan?! From: Unknown Number Pancho = Pan-Pan. Hehe! Hindi malaman ni Lush ang kaniyang mararamdaman—nalilito siya sa lalaki. Kanina ay matigas ito pero ngayon ay masayahin at ramdam ang kagaangan sa pakiramdam. Hindi niya alam kung bakit kapag nasa harap ng mga tao ay seryoso at payak ang tindig nito pero kapag si Lush na ang kausap, nagiging maamo si Pancho.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD