MARKS
Napahalukipkip ako dahil sa lamig ng simoy ng hangin na nanunuot sa aking balat. The city lights are still evident. Umiingay na rin ang paligid dahil sa pagkagising ng mga tao.
I heard the sliding door open but I didn't bother to look. I felt a blanket on my shoulder, shielding me from the cold wind.
He sighed, "Kung hindi mo pa kaya, ayos lang maghihintay ako."
I remained silent. Is this the time Leah told me? to give him the chance to explain himself? Paano kung...walang magbago?
"She is your bestfriend..." I sighed heavily. "I was young, ang baba ng tingin ko sa sarili ko Marcus. Hindi ko alam kung ano ang dapat ko maramdaman sa tuwing nandyan siya. Sa tuwing ipinaparamdam niya na mas malapit kayong dalawa kaysa sa atin..."
I stop to gather the strength I needed to tell
