CHAPTER 37

2306 Words

GHOST  I bit my lips unconsiously na hindi ko dapat ginawa dahil mas lalo lang natuon ang atensyon niya sa labi ko. "Marami pa akong gagawin, Sir Marcus." Tinulak ko siya ulit at sa pagkakataong ito ay nagwagi ako kahit na alam ko na kaya niya akong ikulong sa pwesto na iyon kung gugustuhin niya. "Don't call me that," wika niya sa matigas na ingles. "Why? You're my boss and I am just an employee." I turned off my laptop and fixed the charger this time. "You don't call me that before," iritado niyang sabi. "That was before, hindi na ngayon." Bitterness and irritation crept through my heart. I fixed my things and ready to leave. Walang patutunguhan ang usapan namin ngayon. Isa pa ayokong may makakita sa amin sa ganitong ayos. Baka kung anong isipin nang iba lalo na ikakasal na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD