Pagkatapos naming mag-usap-usap magkakapatid ay nagpaalam muna akong magpapahinga. I only then felt the exhaustion nang medyo humuhupa na ang aming kwentuhan. Indeed, six years was already too long. Andami kong na-miss sa kanilang mga buhay at sila rin sa akin.
But first, I really needed to nap. Wala pa akong matinong tulog simula nang magkaroon sa ng landslide sa bahay namin sa Cordillera.
My dreams were filled with that. Ako at ang simpleng buhay na pilit kong binuo. I dreamed of Belle's face, and also Nanay Juanita's and Tatay Nestor's. Then I dreamed about the landslide too ngunit sa halip na si Belinda, ako ang kinain ng lupa.
I was falling and falling... Like I had always felt before. Bago ko narating ang kung anong mayroon ako ngayon, naramdaman kong muli na nasa ere lang ako. Hi
