Habang namamalengke ay wala ibang akong ginawa kung hindi ang isumpa si Mickey. Siya, ang nanay niya, ang tatay niya, ang kapatid niya… kung mayroon man. Sila at ang buong angkan niya! Pati ang magiging asawa at anak niya!
But… when I realized it, nagdahan-dahan ako sa panghuling sumpa. Mahirap na.
“Kapag mamamalengke ay mas magandang dito sa bagsakan ka bumili. Mas sariwa ang mga prutas at gulay,” ani Mickey habang sinusuri ang mga sibuyas.
E hindi naman prutas o gulay ang sibuyas. Or was it?
Ang dami-dami naming dinaanan. Minsan ay ang tagal pang makipag-usap ni Mickey dahil may nakita palang kakilala o ano.
Init na init na ako. Iyong mga binti ko naman ay naputikan na dahil madalas na basa ang sahig. I couldn’t bear the pungent smell or the wetness of the market. Kaya kong tiisin
