"So... Ahh..." Bahagya akong umayos sa pagkakaupo.
Mga sampung minuto na siguro kaming nasa hapag, kaming tatlo nina Hilda at Lawrence, nagtititigan at walang kibuan. If it weren't for the waves crashing ashore, the air would be dead between us three. Si Hilda, nakatingin lamang sa pinggan at paminsan-minsang ngingisi sa akin. Si Lawrence naman ay laglag pa rin ang panga.
Kanina noong nagkita kami sa labas ay hindi na ito nag-atubiling paanyayahan ako sa loob. I swear to God, it was so weird being invited over to your own home. Pero dahil sa kasabikan ko na ring pumasok ay hindi na ako nagdalawang-isip pa. Lawrence was so over the moon, and his excitement really touched me. Si Hilda naman, pagkatapos ng ilang minuto naming reunion ay nakasunod.
Ngayon ay maggagabi na. Nag-text naman na
