Revenge of the Broken Billionaire

Chapter 12

MJ

Nagising ako sa mabigat na bagay sa aking mga braso..medyo nakaramdam ako ng pangangalay..

Pagbukas ko ng mga mata ko..di ko alam kong ano ang iisipin ko..

Nakaunan sa braso ko si Mikaela..

Parang ayaw kong pumikit..

Shit!

She's the most beautiful woman I've ever seen while she's in deep sleep..

Her Angelic face was one of a kind..

Itinaas ko ang kanang kamay ko..gusto kong hipuin ang mukha niya..pero nagdadalawang isip ako..

No way! Di ko kailangang magpakita ng emosyon sa babaeng ito..

What happened last night between us was expectacular..

I'm totally satisfied with her.

Her innocent moves drives me insane..

Wala pang babaeng nagparamdam sa akin ng ganoong excitement..

Not even Clarisse..

Pagdating sa kama...Clarisse always working her tricks to satisfied my need in bed..

Napangiti ako habang naaalala ko ang kanyang mukha ng makita si General..

Pero ng maisip ko ang kanyang pag iyak kagabi..bigla uminit ang ulo ko..

It looks like she's in deep regret.. I thought she enjoy it..

Wow..For the first time..may umiyak na babae dahil may nangyari sa amin..

Samantalang ang mga babaeng naikama ko na before..halos maglupasay pa para lang umulit..

It was a big insult on my Ego..Akala ko napaligaya ko siya..

Dahan-dahan kong iniangat ang ulo niya at inilapag sa unan..

Nang tingnan ko uli ang mukha niya di ko mapigilan ang mapamura lalo na ng mapadako ako sa labi niya..

Shit!

I feel so hot again..

KISS HIM MAN! anyway she's yours...

Udyok ng isang bahagi ng isipan ko..

Kagabi..di ko maitindihan ang sarili ko.

When I've heard her sobbing like a baby in the pillow..I'm so pissed off..

I want to comfort her but I don't have any will to do it..

This woman giving me lot to think off..

I like her childish attitude..di ko mapigilang matuwa sa mga ginagawa niya..

Nang lumagpas na sa isang oras ang pagkukulong niya sa bathroom..bigla akong nakaramdam ng di maipaliwanag na takot..

Bigla akong nakaisip ng di magandang scenario..

What if nagpakalunod na siya sa bathtub?

Nung kinakatok ko siya at walang sumasagot at nagbubukas..bigla akong nag panic..Mabuti na lang may master key ang lahat ng pintuan sa resthouse ko..kung hindi mapipilitan akong gibain ang pintuan ng bathroom.

Kaya naman pagbukas ko..halos pilipitin ko ang leeg niya sa sobrang inis ko..

She was standing there..wearing a bathrobe..na para bang walang nangyari...pinigilan ko lang ang sarili kong kaladkarin siya at parusahan..

Ipinasya kong bumangon na lang at buksan ang kurtina..tiningnan ko ang wall clock..Its already 8:00 in the morning..

Kailangan na naming maghanda..after ng civil wedding namin..lilipad na kami pauwi ng Manila

Tinanaw ko ang malawak na karagatan..

Clarisse used to love this place..siya ang may idea kaya nabili ko itong property na ito..

Ngayon paano ko nagawang dalhin dito ang babaeng dahilan ng kanyang maagang pagkawala..

And worst..dito pa kami magpapakasal..

Hindi naman pang habang buhay ito..temporary lang..its a part of my revenge..

sigurado akong maiintindihan yun ni Clarisse saan man siya naroroon..

Nilingon ko si Mikaela..

Gising na siya at nakasandal sa headboard ng kama..

Hawak nito ang Cellphone niya..Nakangiti pa ito habang tinitingnan ang Screen ng iPhone nito.

I just wondering kaninong message ang binabasa niya..

Naglakad ako pabalik sa kama..ni hindi man lang ito sumulyap sa akin..

Blangko ang ekspresyon ng mukha nito..

I'm planning to greet her pero nagbago na ang isip ko.

"Fix your self Mikaela,I think the breakfast is ready.." Instead yun ang lumabas sa bibig ko..

Sumulyap lang ito sa akin saglit..at hinila nito ang comforter para takpan ang katawan..mabilis nitong pinulot ang Bathrobe sa sahig at isinuot yon..

Walang salita itong naglakad papunta sa Bathroom.

Di ko alam kong bakit nakakapag init ng ulo ang ginagawa niyang pambabalewala sa presensya ko..

Di lang kami ginagahol ng oras..baka pinasok ko na siya sa bathroom..

Biglang lumitaw sa imagination ko ang imahe niya habang naliligo sa shower na hubot-hubad..

Pakiramdam ko nanuyo ang lalamunan ko..at uminit ang boung silid..

Mabilis akong lumabas sa kuwarto baka ano pa magawa ko..

Dumeretso ako sa Valcony..

I really need an Air!

Sa tuwing nakikita ko si Mikaela..di ko maiwasang maalala si Mommy..

Mayroon silang common personalities..

Dad loves her so much..

Nang mamatay si Mommy when I was 17 years old..doon ko nasaksihan kung paano umiyak ang isang Mataas at makapangyarihang taong tulad ni Daddy..

Dad was my one and only role model in terms of Loving my mother

Hanga ako sa klase ng pagmamahal mayroon siya kay Mommy

He was powerful man.bawat salita niya ay batas na dapat sundin

Pero pagdating kay Mommy tiklop siya

Isang palaban at matapang na babae si Mommy at tanging siya lang ang nakakakontrol kay Daddy.

Nakakatuwa nga pag may cold war sila

Dad was always ended as a loser one.

Sa tingin ko noon kayang i-give up ang lahat ng meron siya for my mother.

Di naging hadlang ang agwat ng katayuan nila sa buhay para mahalin niya si Mommy.

Dad was Spanish-American descent.

My grand father was american business Tycoon and my grand Mother was pure spanish heiress..

According to my father..Sole heiress ng billionaire businessman si Lola...

Galing sa dalawang mayamang pamilya ang Daddy ko.

While my mom was Pure Filipina..lumaki siya sa isang Orphanage sa Amerika..

Nang makasal sila ni Daddy..hiniling ni Mommy na bumalik sila dito sa Pilipinas..

Dahil sa sobrang pagmamahal niya kay Mommy,nagtayo siya ng ibat-ibang klase ng business dito sa Pinas at inilipat niya dito ang Headquarters ng Lorenzo Empire para lang mapagbigyan ang kagustuhan ni Mommy.

My Mom was one lucky woman..

Hanggang sa dumating sa amin ang isang napakalaking pagsubok..

At the age of 43 she was diagnosed with bone cancer..

Halos di matanggap ni Daddy yun..

lahat ng paraan ginawa niya..halos malibot niya ang boung mundo para lang maipagamot si Mommy..pero bigo parin siya..After a year and a half of battling against her terminal illness

Mom passed away..

At the very moment nasaksihan ko kung paano umiyak si Daddy..

Pakiramdam ko halos boung buhay niyang natitira noon..

Ginulgol niya sa pangungulila at pagluluksa sa pagkawala ni Mommy...

Buhay nga siya pero parang kasama na rin siya ni Mommy sa hukay.

Sa nalalabing mga taon niyang buhay ikinulong niya ang sarili sa trabaho..wala siyang inatupag kong di mag expand ng mag expand ng negosyo..

Limang buwan ng magtake over ako bilang Chairman ng Lorenzo Empire ng mamatay siya.

At the age of 24 napilitan akong hawakan ang lahat ng negosyong pag aari ni Daddy..

Pagkatapos kung mag aral sa Oxford University pinauwi na niya ako agad..at pinilit na palitan siya sa pwesto niya...

Tatlong buwan din niya akong ginabayan sa opisina..

Hanggang isang umaga..natagpuan na lamang syang wala ng buhay sa sa kuwarto niya..

Itinago ko sa Media ang detalye ng dahilan ng pagkamatay niya..

Ang alam ng lahat namatay siya sa heart attack..pero ang totoo uminom siya ng maraming dosage ng gamot..

Alam ko pinatay niya ang sarili niya para lang makasama na niya si Mommy..

Nabalik ako sa kasalukuyan ng may marinig akong mga yabag na papalapit..

Paglingon ko..nakita ko si Mikaela..nakabihis na siya ng isang simpleng white tee- shirt at denim short..

Nakatingin lang siya sa akin habang inililipad ng hangin ang lagpas balikat niyang buhok..

We just looking to each other..without any words in our mouth..

Parang may sariling isip ang mga paa ko..dahan dahan itong humahakbang palalit sa kanya..

The moment is so magical..

I'm about to reach her face when my phone's ring..

Agad ko itong tiningnan..

It's Cathy..

Mabilis akong tumalikod at sinagot ito..

"Yes Cathy?"

"Good Morning Sir..I just called to remind your flight in New York on this evening Sir"

"Yah..i know Cathy..Ill be there at Manila by 2:00 pm..by the way Cathy nagawa mo na ba lahat ng ipinapagawa ko sayo?"

"Yes sir everythings was all settled"

"Good Job Cathy...anything else?

"No sir..thats all..have a nice day"

Nawala na ito sa linya..mabilis kung nilingon si Mikaela..

She wasn't there anymore..nagpalinga-linga ako pero wala na siya..Bigla akong nakaramdam ng disappointment..

Mabilis akong pumasok sa sala pero wala na siya

Bumaba ako sa kusina..nadatnan kung busy sa paghahanda ng agahan ang mag asawang katiwala..nandon din ang dalawang baklang mag aayos kay Mikaela dumating na sila at nagkakape

Agad nila akong binati..tumango lang ako at mabilis na lumabas sa bahay

Nakita kong nasa tabi na pala ng dagat si Mikaela..

Nakatayo siya sa dalampasigan habang hinahayaang hampasin ng alon ang mga paa niya..

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya ng di niya namamalayan..

"Care for your thought?"

Lumingon lang siya sa akin at nagpakawala ng malalim na buntong hininga..

"Pwede kang magsalita wala na mang bayad eh"

Bibiro ko siya para gumaan ang hangin sa pagitan namin..

Tiningnan niya ako at ngumiti ng maluwang..

For the first time..simula ng makilala ko siya ngayon ko lang siya nakitang ngumiti sa akin ng walang halong pagkukunwari..

"By the way dumating na iyong mag aayos sayo at ang damit na isusuot mo para sa kasal mamaya"

"Bakit kailangan pang mag ayos at mag suot ng magandang damit? Wala namang espesyal sa okasyon na ito ah..alam naman nating pareho na wala namang kwenta ito"

Nagtangis ang mga bagang ko sa sinabi niya.

"That's what I want! At sumunod ka na lamang dahil wala ka rin namang nagagawa eh"

"Ok sinabi mo eh"

Kibit-balikat nitong sagot at mabilis ng tumalikod papasok sa bahay..

Hinabol ko siya..at hinawakan sa braso ng mahigpit..

"One more thing Mikaela..ayaw kong basta basta mo na lang akong tinatalikuran habang may sinasabi pa ako sayo"

Mariin kong babala sa kanya..

Tiningnan niya ang kamay kong mahigpit na nakahawak sa braso niya..

"Why? Kasi natatapakan ang napakataas mong ego Mr.Lorenzo? Sorry to tell you this..pero i dont want to see your face in a long period of time.."

Sa sobrang asar ko sa sinabi niya..mabilis kong hinawakan ang magkabilang pisngi niya at hinalikan ko siyang bigla ng marahas..itinutulak niya ang dibdib ko gamit ng dalawang kamay niya..

Pero walang pamana ang lakas niya kumpara sa akin..

Natauhan lang ako ng malasahan ko ang medyo maalat sa labi niya..

Agad ko siyang binitiwan

Tama ako..Dumugo nga ang mga labi niya..

Itinaas ko ang kanang kamay ko para hawakan at punasan ang labi niyang may dugo pero mabilis siyang umatras..

Nakita ko ang mga luhang nag uunahan sa magkabilang pisngi niya..

SHIT!

She's Bleeding and Crying..

Patakbo itong pumasok

Pumasok sa bahay..wala akong nagawa kobg di sundan lamang ito ng tingin..

Muli akong bumalik sa dalampasigan at pumulot ng bato..ibinato ko ito ng sobrang lakas..

Kailangan kong irelease ng emosyon ko..

Sari-saring emosyon ang nararamdaman ko..

This is not included in to my Plans..

Pumulot uli ako ng isa pang bato at ibinato ng ubod ng lakas..

"Clarisse im very sorry..I didn't meant to feel this way.."

Mahina kong usal at pumikit ako..

Inipon ko ang lahat ng hangin sa baga ko at pinakawalan yun..

Nang nakaramdam na ako ng gaan ng kalooban..ipinasya kong pumasok na sa bahay..

Bumalik ako sa kusina pero wala doon si Mikaela..

Mabilis akong umakyat sa second floor pero wala siya sa living room..

Tiningnan ko sa Valcony pero wala parin siya..

Mabilis akong pumasok sa kuwarto..

Nakahinga ako ng maluwang ng makita kong nakaupo siya sa paanan ng kama at mukhang may kausap sa cellphone nito..

Nang makita niya ako..agad agad na siyang nagpaalam sa kausap niya..

"Gotta go James..I'll call you as soon as ill be in Manila ok..See you soon..take care... bye.."

Bumaba ito sa kama at Ngumiti sa ng tipid..

"I'm starving..ready na ba ang breakfast?

Tiningnan ko lang siya particular ang mga labi niyang dumugo kanina..

"Tama ka Mr.Lorenzo..kailangan kong sumunod sa lahat ng gusto mo dahil nakakontrata ako sayo.."

"Drop the f*****g Mr.Lorenzo thing! Dont call me that again!"

"Then tell me ano ba ang gusto mong itawag ko sayo huh?"

Ano nga ba Kahit ako di ko rin alam kung ano ang dapat na itawag niya sa akin..

"Hmmm..since ikakasal na tayo mamaya..pwede na siguro kitang tawagin sweetheart? Honey? Baby? Ano ba ang gusto mo sabihin mo lang.."

"Bahala ka basta huwag na huwag mo akong matawag na Mr.Lorenzo tapos!"

"Ok..Ill calk you John..Pwde na ba akong tumalikod at lumabas"

"Tayo na sabay na tayong bumaba sa dinning room"

Magkasabay kaming lumabas ng kuwarto at dumiretso sa Dinning Table..

Somethings Fishy?

Bakit biglang nagbago ang mood nito..

Baka nga sadyang Bipolar lang talaga ang babaeng ito..

Ang alam ko may malaking kinalaman ang taong kausap niya sa cellphone niya kanina sa biglang pagbabago ng mood nito..

❤️❤️❤️

MIKA

Kakalapag lang ng chopper na sinakyan namin sa rooftop ng Lorenzo Empire Building sa Makati.

Walang imik kong tinanggal ang headset na nakasabit sa ulo ko.

Kahit hilong-hilo na ako

I managed my self to stay still.

This wasn't my first time to ride a chopper.

Walang salitang tinanggal ni John ang seatbelt na nakakabit sa akin.

Nakita kong nakaabang na ang mga empleyado niya sa pagdating namin.

From his very efficient executive secretary Miss Cathy,the five assistants and his four bodyguards s***h drivers.

Sabay-sabay pa silang nagbigay galang..diko mapigilang matawa at the same time maimbyerna.

Walang kangiti-ngiti akong tumango sa kanila ng batiin nila ako

"Sir ready na po ang Conference room..para sa presentation..nandun na lahat ng mga CEO'S kayo na lang ang hinihintay"

Sabay-sabay kaming pumasok sa Elevetor pababa

"Mikaela sina Castro at Perez na ang bahala sayong magdala sa bahay ko sa Forbes Park,your Yaya Martha will be waiting for you there"

Di ako nagsalita may magagawa pa ba ako?

"Lahat ng mga gamit mo nandun na"

"Sasaglit ako sa bahay mamaya before my flight to New York mamayang gabi"

Itinirik ko ang mga mata ko sa taas at bumulong

"As if i cared"

"What did you said?"

Patay malisya akong nagkibit balikat

"Nothing..may sinabi ba ako?"

"I'm just informing you! and i dont care either,if you cared or not"

Kung nakakamatay lang ang tingin niya sa akin kanina pa ako nakabulagta..

Ngumiti ako sa mga empleyado niyang kasama namin sa elevetor..

Humakbang siya malapit sa pintuan ng elevetor at bigla nitong pinindot ang Forty-seven Floor..sa Penthouse niya yun..

"Cathy mauna na kayo sa Conference room..Kayo naman hintayin niyo si Mikaela sa basement"

"But Sir..masyado na po tayong late para sa presentation"

"Do i need your words Cathy?"

"Im sorry Sir"

"Do what ever I said period"

Maawtoridad nitong sabi sa napahiyang secretary..

Di ko mapigilan ang mapalatak. Typical bossy and arrogant rich employer!

Eksaktong bumukas ang elevetor sa 47 Floor..

Mabilis niya akong hinila sa pulso at sabay kaming lumabas..

Mabilis kong nilingon ang mga empleyado niyang laglag lahat ang panga..

Mabilis niyang binuksan ang pintuan ng Penthouse niya..

"Seriously...If you're planning to having s*x with me...think twice, the conference room is waiting for you"

"Shut Up!"

Pangisi niya akong tiningnan mula ulo hanggang paa..

"You know what.. I dont have any plan of having s*x with you not until you gave me the idea Mikaela..your such a genius"

Dahan-dahan niyang niluluwagan ang necktie niya..

Bakit ba kasi kong anu-ano ang lumalabas sa bibig ko..gusto ko tuloy sampalin ang sarili ko ng paulit-ulit ng dahil sa katangahan ko..

Mabilis kong pinagana ang mga mga mata..

I'm searching for place to escape with..

Tanging sa kuwarto at kusina ang alam kong ligtas na lugar..

But to my disappointment..mabilis siyang lumapit sa akin at hinila ako sa kuwarto..

Nabasa niya siguro ang nasa isipan ko..isa isa niyang tinatanggal ang butones ng long sleeve niya..

Oh! BOY! This isn't gonna end well..

Umatras ako pero nakasunod parin siya..hanggang ma-corner niya ako sa dingding..

"Next time my dear..pag isipan mo muna ang mga salitang bibitiwan ng bibig na ito para di ka mapahamak"

Bulong niyang sabi sa akin habang hinihimas ng daliri niya ang mga labi ko..

His husky voice makes me shiver..

"John....the conference room....is Waiting"

I can't help it.. my voice is trembling..and i can't find the right reason's why?

Humalakhak ito ng nakakaloko..

"Kahit ipa-cancel ko ngayon ang presentation pwedeng-pwede kong gawin Mikaela..remember I am the boss?"

At hinawakan niya ako sa baewang at hinapit palapit sa kanya..

Itinukod ko ang dalawang siko ko sa dibdib niya..

"Jerk! How could you do..that?"

Mukhang wala na akong magagawa..napasubo na naman ako...

Shut up! Aminin mo ito rin ang gusto mong mangyari..

Sabi ng kabilang bahagi ng isipan ko..

He's about to kiss me when his phone ring!

Save by the Bell! Dapat matuwa ako pero di ko maintindihan ang nararamdaman ko..bigla akong nadisappoint...dahil naudlot ang balak niyang paghalik sa akin..

Padabog niyang dinampot ang suit niya sa kama at kinuha sa bulsa nito ang walang tigil sa kakaring na cellphone..

"Yes Cathy?"

Konroladong boses na sagot niya..

"Tell them..if they can't wait..they are all free to leave!....what?!....Ok..fine! I'll be there in 5 minutes!"

Marahas niyang ibinalik sa bulsa ng suit niya ang cellphone at mabilis na ibinalik ang pagka butones ng damit niya..

"Don't Celebrate yet Mikaela..I'll be back after an hour..stay here and wait"

"What?! No way..i want to go home"

Kunwaring protesta ko pero ang totoo dismayado ako ng di ko alam ang dahilan..

Mabilis niyang binuksan ang pinto ng kwarto at hinila ako hanggang sa sala..

"When i said stay and wait, stay and wait..no more buts Mikaela...isasabay na lang kita sa pag uwi ko"

At hinigpitan niya ang necktie niya na para bang doon pinakakawalan ang inis na nararamdaman niya

Ang totoo ayaw kong maiwan sa penthouse niya ng mag isa..naninindig ang balahibo ko..Its creepy dahil nasa isang kwarto lang na studio ni John ang lifesize painting ni Clarisse..

"John"

Tawag ko sa kanya..napahinto siya sa paglalakad papunta sa pintuan..

"What? Gusto mo ng goodbye kiss?"

Akmang babalik ito sa kinatatayuan ko pero mabilis akong umupo sa sofa..

"Nothing..just go away"

Padabog kong sabi..binigyan ko siya ng nakamamatay na irap..

Muli itong tumalikod at binuksan ang pintuan..

"John"

Muli kong tawag sa kanya..nilambingan ko ang boses ko at ngumiti sa kanya ng matamis..

Naudlot ang paglabas niya at lumingon sa akin..

"What!?"

Alam kong kinokontrol lang niya ang sarili niyang di ako bulyawan..

"Ah..wala..huwag na lang"

Kunwari nag aalangan kong sagot..pero kahit ako di ko rin alam kung bakit ko siya tinatawag..

"Call my name again and I swear to god Mikaela Pipilipitin ko na ang leeg mo"

Kasabay noon pabagsak niyang isinarado ang pintuan..

Naiwan ako akong nakanganga..Pikon naman..sayang gusto ko pa naman siyang pagtripan.

Di ba may kasabihan,"Fight fire with fire"

If hahayaan ko siyang gawing mesirable ang buhay ko habang magkasama kami bibigyan ko lang siya ng satisfaction..I know..he's having his revenge on me for the death of his fiancee.. through replacing his fiancee's place and carrying his child from my tumb..I know its quite ridiculous but do i have any other choices?

After all he's not bad at all..siguro kung nagkakilala kami sa ibang bahagi ng buhay namin na hindi ganito ang sitwasyon baka ituring ko ang sarili kong isang pinaka maswerteng babae sa boung mundo..

Siya na siguro ang nangunguna sa "Man of my Dreams list ng bawat babaeng katulad ko sa kasalukuyan..

He have it all!

Looks!

Money!

Power!

And he's quite good in s*x!

Bigla kong natampal ang noo ko..ano ba itong pumapasok sa marumi kong isipan?

Kailan pa ako naging s*x addict?

Biglang lumitaw sa imahinasyon ko ang eksena sa pagitan naming dalawa sa cebu..

Mariin akong napapikit!

Ilang beses kong hinampas ng throw pillow ang mukha ko..para ng sa ganon mahimas-masan ako.. baka pinasok na ng pitong engkanto ang katawan ko..

Bumuntong hininga ako ng malalim..simula ng malagay ako sa sitwasyong ganito napapadalas na ang pagbuntong hininga ko ng malalim..

Pakiramdam ko kasi laging may mabigat na bagay na nakadagan sa dibdib ko..

Bigla akong nakaramdam ng pagod..kani-kanina lang nasa Cebu ako..at ikinasal sa lalaking tatlong araw ko pa lang nakikilala..parang di ako makahinga sa bilis ng mga pangyayari..

How i wish..this is only a simple dream..pag nagising ako..balik na ako sa reality..

Enjoying life with my friends..

Clarisse Santos is still alive..

And my father is not dead and he's still working..

But i know this isn't a dream..this is the reality.

Pag nagbiro nga naman ang tadhana.

Mabilis kong hinalungkat ang purse ko at kinuha ang Cellphone ko..

Bigla kong naisip si Nay Martha..dahil sa bilis ng mga pangyayari sa buhay ko pati si Nay Martha nakalimutan ko na..

Agad ko siyang tinawagan baka naihi na iyon sa underwear niya sa sobrang pag aalala..

Nakakadalawang ring pa lang,sumagot na siya kaagad..

"Hello Mikaela anak..nasaan ka na ba? Ano na nangyari sayo? Kailan mo ako pupuntahan dito?"

Natawa ako sa dami ng tanong ni Nay Martha

Sabi ko na nga ba eh..ganun siya pag balisa o di kaya nag aalala..

"Nay isa-isa lang po..first of all nandito na ako sa Manila..mamaya nandyan na ako sayo..at huwag kang mag alala, Ok lang ako..kayo po kumusta na dyan?"

"Mikaela anak..diyos ko ano ba tong lugar na pinagdalhan sa akin ni Mr.Lorenzo?"

"Po! Bakit po Nay nasaan kayo?"

Bigla akong nag alala sa sinabi niya..

"Di ko alam kong saan ako papasok o pupunta..sa sobrang laki ng bahay na ito pakiramdam ko mawawala ako dito"

Nakahinga ako ng maluwang.akala ko ipinatapon na ni John si Yaya sa pusod ng karagatan..

Natawa ako sa ideang pumasok sa isipan ko..

"Anak mag usap tayo pagdating mo dito..gusto kong linawin mo sa akin ang lahat-lahat,marami akong di maitindihan sa mga nangyayari..prang ang bilis naman yata"

"Sige po Nay"

"Anong oras ka ba darating dito..di ako komportable sa bahay na ito?"

"Basta hintayin nyo na lang ako..darating ako dyan Nay..saka na tayo mag usap pagdating ko dyan ha"

"Sige anak.."

Nagpaalam na ako kay Nay Martha..

I know something wrong thats why..she's not comfortable there..

Pati si Yaya nadamay na rin sa napasukan kong kompromiso..

Inikot ko ang mga mata ko sa living room..

Ngayon ko lang napag ukulan ng pansin ang interior design ng penthouse ni Lorenzo..

The combination of blue and white colors of the sofa and the wall is very manly..

Honestly.. this place is beautiful and amazing..

Kumpleto lahat sa modernong kagamitan..

Natuon ang pansin ko sa collection ng magazines na maayos na nakahilera sa cabinet..

Dahil nakakaramdam ako ng boredom kumuha ako ng ilang piraso para malibang naman ako..

Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong puro si Clarisse ang Cover ng apat na magazines na nakuha ko

Mabilis akong bumalik sa Cabinet at tiningnan ang lahat ng cover ng magazines at tama ang hinala ko..Collections nga ito ng mga magazines kung saan naging cover girl ang fiancee ni Michael John

Cosmo,Vogue,Harper Bazaar,Elle and many more.

She's so famous and well-known model not even here but international..

Binuklat ko ang isang magazine..May mga shots siyang kuha sa ibat ibang runaways sa ibang bansa..

Hanggang matuon ang pansin ko sa particular na picture.. It's Clarisse and Michael John..magkayakap silang dalawa sa harap ng Effiel Tower sa Paris,France..

They looked so Happy and inlove..

Di ko maintindihan ang nararamdaman ko..

Bigla akong sinalakay ng ibat-ibang klase ng emosyon na dati ko ng nararamdaman mula ng mangyari ang aksidente sa pagitan naming dalawa..

Guilt..

Regret..

And Insecurity!

Bago sa akin ang nararamdaman kong insecurity..

Kung ikukumpara ako sa kay Clarisse in terms of achievements ni hindi ako umabot sa kalingkingan niya..

I'm nothing..compared to her all achievements..

But physically..hindi ako patatalo sa kanya..

Natagpuan ko ang sarili kong binabasa na ang bawat article tungkol sa kanya at kay Michael John ng di ko namamalayan ang paglipas ng oras..

Nakaramdam ako ng lungkot sa lahat ng mga nangyari..I feel so sorry for everything...

Ilang beses akong napabuntong hininga..

Shit! Nagbabadya na namang pumatak ang luha ko...I can't help it!

Nang makaramdam ako ng antok at pangangalay ipinasya kong mahiga sa mahabang sofa.