CHAPTER 10
476 Words
Samantha's point of view...
Until now I still don't know the reason why my mom send me here in this school and city.
I know she is up to something even our mades don't know what she is planing.
"Haish! Mama talaga hilig mo talaga patrill" Sabi ko habang nakatunganga sa langit what can I do? I missed my mom! I had a lot of questions for her but she won't be able to answer it because she is dead.
I always felt alone...
Even though na nandito yung mga pamilya ko tulad nina yaya I still felt alone.
Masakit isipin na ang ibang tao may kompletong pamilya samatalang ako nganga kahit parents wala.
Bukas...
"Okay, class! I am going to give all of you a projects" Sabi ni ma'am
"Kailangan niyong magtrabaho sa farm para malaman niyo kung paano maging isang farmer to those na ng anak ng may ari ng farm required kayong magtrabaho pa din sa farm" Sabi ni ma'am
"Bahala kayong maghanap ng farm na pagtratrabahuhan niyo but to those who own a farm will be an excemption" Sabi ni ma'am yesssssss!
"Raise your hands to those who own a farm! Magkakaroon kayo ng perfect score" Sabi ni ma'am kaya lang ako lang yung nagraise.
"And daya naman!"
"May exemption satin!"
"Since it was only ms. Deogracia owns a farm I hope you would help your classmates" Sabi ni ma'am tapos nagsulat ng score sa recorded book niya.
"By the way I change my mind! Kay ms. Deogracia lang kayo pwedeng magtrabaho tandaan niyo nakasalalay sa kaniya ang grade niyo" Sabi ni ma'am
"Ms. Deogracia ikaw na ang bahala na magbigay ng score sa kanila required ang lahat ng magtrabaho for 1 week and also remember guys! This 60 percent of your grades! If all of you won't do it I'm afraid all of you will fail this subject! Rquired din na gawin niyo kung ano ang inuutos ni Deogracia" Sabi ni ma'am at nagwalk out.
"O! Deogracia! Pakisuyo naman o! Baka pwedeng wag na akong magtrabaho! Bigyan mo na lang ako ng perfect score! Ililibre kita!" Sabi ni Kazehaya
"Masama magsinungaling! Yun ang sabi sakin ni mama at tsaka nangako ako sa kaniya b-bago siya mawala na hin-di ako magsisinungaling at magpapakaait ako sana maintindihan mo" Sabi ko
"Payn! Pero teka saan yung farm mo? Magsisimula na lang ako ngayon para matapos agad" Sabi niya
"Sumabay ka na lang sa akin maglalakad tayo" Sabi ko
"What?! Para saan ang pagiging mayaman mo kung maglalakad tayo" Sabi ko
"Bilang magsasaka required ang magpakapagod lalo pa't nilalakad nila ang libo-lobong kilometro bago makarating sa pinagtratrabahuan para lang makapagtipid at makabili ng gastusin para sa pamilya" Sabi ko
"Strikto mo naman" Sabi niya sabay pout
"Maswerte na ngalang tayo medyo malapit tayo sa farm" Sabi ko
"Sama us!" Sabi ng sabay ng kaklase ko
- Writer
