Behind His Tattoos

KABANATA 9

Tinanggap niya ang maliit na tube at sinuri. It's an ointment for swollen parts

of the body.

Magagamit niya iyon ng husto dahil madalas siya magkaroon ng minor brushes. Mga paltos na maliliit at sugat sa paa. Kahit naman bihasa na ito sa runway. Hindi parin siya nakakaligyas sa paltos ng paa.

Napailing-iling siya habang nakatitig sa hawak niyang ointment. Why is that man doing this? I never know him. But his face seems familiar. Parang may kamuka siya na hindi ko na maalala.

Oh. Yeah. It's for the project next week for sure. Sabi niya nga, hindi ako makakalakad ng maayos kung ganito pa rin ang sitwasyon ng paa ko. Yon ang dahilan kaya ginagawa nito ito.

Habang pinagluluto siya ng agahan ni Nay Corason, pinahiran niya ng ointment

ang mga talampakan niya hanggang sa bukung-bukungan.

While she's applying the ointment, she can't help thinking about Law. She's curious about him. Anong klaseng tao ba ito? Sa isiping 'yon, paika-ika siyang naglakad patungo sa kusina para kausapin si Nay Corason.

"Kamusta po pala?" Bati niya sa ginang na nagluluto.

Kaagad naman siya nitong binalingan at ngumiti.

"Malapit na pong maluto itong niluluto ko." Imporma nito sa kaniya at ibinalik ang atensiyon sa niluluto.

"Ahm," umupo siya sa bakanteng silya at lakas-loob na nagtanong.

"Nay Corason?"

"Yes, ma'am?"

"How many years have you been working for Law?

"Excuse po Ma’am?"

"Oh, I forgot."

"Ilang taon ka na pong nagtatrabaho para kay Law?"

"Naku, ma'am, matagal na." Sagot nito habang nagluluto pa rin.

"Bata pa si Sir Law, katulong na ako sa bahay nila." Napatango-tango siya.

"Babaero ho ba yong boss niyo?"

Mahinag tumawa si Nay Corason at humarap sa kaniya.

"Hay, naku malamg, lapitin talaga si Sir ng mga babae. E syempre, palay na ang lumalapit sa manok, aayaw pa ba?"

Umingos siya. "Typical of men."

Sabi na nga ba, walang pinagkaiba si Law sa lahat ng lalaki na manloloko at manggagamit.

"Pero nitong mga huling taon, parang wala na akong nababalitaang girlfriend ni Sir." Kunot-nuo nitong sabi.

"Mga three years na rin siyang

walang girlfriend."

She doubts it. No man can survive without a girlfriend to fool that long.

"Paano naman niyo nasabing wala? For sure mayroon 'yon, mga lalaki pa."

"Yan si Sir, kapag may girlfriend 'yan, hindi yan umuuwi sa bahay. Kilala ko na po si Sir Law. Sa tagal ko ng kasambahay. Kapaga hindi ito umuwi ng isang linggo or dalawa. Paniguradong may girlfriend siya o kaya naman ay may mahalagang tatapusing trabaho. Pero ngayon po kasi ay madalas na siyang umuuwi sa bahay."

"Saka nitong nakalipas na tatlong taon, pagpatak ng alas-sais nasa bahay na si Sir, doon kumakain at natutulog. Nakapagtataka ngayon noong una pero ng lumaon, nasanay na rin kami."

Nakapagtataka nga 'yon ah? Baka naman

wala lang siyang mahanap pa na lalandiin. Hmm...

"Baka naman lumalabas siya ng hindi niyo alam."

"Hindi naman ganun si Sir." Depensa nito.

"Kapag 'yon lumalabas, nagpapaalam yon samin at nagsasabi kung kailan uuwi."

Napatango-tango siya at tumahimik. Hindi pa rin siya kombensido sa mga

nalaman. Lahat ng lalaki, hindi makakatagal ng walang babae at s*x. That's their nature. Yong mga puso nila, nasa puson. Tapos minsan gustong sumabog ana lang.

Ilang minuto rin siyang nakaupo ng walang imik bago inilapag ni Nay Corason sa ibabaw ng mesa, sa harapan niya, ang kaniyang agahan.

"Heto ho, ma'am." Anito.

Nginitian niya ito. "Salamat."

Tinuro niya ang Ref. "Puwede po bang pakuha ng Milk Tea po diyan? Nasa may lower level po, kasama ang straw."

Kaagad namang tumalima si Nay Corason at kinuha ang Milk Tea niya kagabi na binili ni Law.

"Pwede po bang gawan niyo ako ng kape?" Nakangiting suyo niya kay Nay

"At pagkatapos po ay kumain na rin kayo." Ani Maxine.

"Pasensiya na ho talaga, ha? Hindi kos kasi akalaing ipapadala niya kayo dito."

"Ano ka ba, ma'am, ayos lang 'yon."

Nakangiti nitong tugon habang

gumagawa ng kape sa coffee maker.

"Kain ka po, Nay Corason." Anyaya niya rito habang nag-uumpisa nang kumain.

"Sige lang po, ma'am, kumain na po ako sa bahay." Anang ginang.

"Ah. Pero kapag na gutom ho kayo. Kain lang kayo diyan." 'Yon lang ang nasabi niya at nagpatuloy sa pagkain.

After she ate her breakfast, she sipped her coffee and went to her room. Hinayaan niya lang si Nay Corason sa ibaba na maglilinis daw.

Maxine rested her feet just like what Law said. Hindi niya iyon inapak hanggang sa mag-tanghalian. Dinalhan lang siya ng pagkain ni Nay Corason at hanggang dumating ang gabi, nandoon lang siya sa kuwarto niya, nag-i- internet o kaya naman nagbabasa mga action-erotic romance books na nabili niya sa isang book store at nakatengga lang sa kuwarto niya dahil palagi siyang abala.

Ngayon lang siya nagkaroon ng oras para basahin 'yon dahil sa tagal niyang naging busy. Napatigil siya sa pagbabasa ng tumunog ang message alert tone niya.

Tiningnan niya kung nasaang page na siya sa binabasang libro saka isinara

iyon ay inabot ang cellphone na nasa gilid ng unan niya at binasa ang text.

'Cream cheese milktea? Or the black forest one? Let me know kung may ipadaragdag ka pa."

Hindi niya mapigilang mapangiti sa text na 'yon ni Law. Then she replied,

'Okay, both.'

'Okay.' He replied then another text came in that says, 'Do you like plain banana cake? I saw one here.'

Mahina siyang natawa saka ni-reply-yan ang binata.

'Yes. Na walan ako ng time mag bake ngayon eh.'

Naalala niya tuloy na ipagluluto niya ito ng ganun.

'Okay. Wait for me there.'

Naisip niya na saka na lang niya ito gawan. She feel na kailangan niyang magaral pa ng ibang sweets na hindi naman talaga katamisan dahil ayaw nito ng matatamis.

Napakurap-kurap siya ng mabasa ang text nito saka umawang ang labi niya.

"He's really coming over again?"

Hmm… he often visit me… again for the work?

Namimilog ang matang tanong niya saka

napabuntong-hininga nalang. What's with that guy? Is this because of the Project again next week? Naiiling na bumangon siya sa kama saka nag-tooth brush. Hindi na siya nagpalit ng damit, hindi naman importante ang pupunta sa bahay niya.

She was wearing a large shirt, sweatpants and her hair is in a very messy bun. Nang makababa siya, tamang-tama namang nagpaalam na si Nay Corason na uuwi na daw.

"Babalik din ho ako bukas." Anito.

Tumango siya at nginitian ito.

"Maraming salamat po, Nay Corason. Pero kapagmarami kayong gagawin. Wag na ah. Ingat po kayo at salamat."

"Walang anuman ho, ma'am."

Nawala ang ngiti niya ng makaalis ang ginang. Nagpakawala siya ng malalim

na hininga saka umupo sa sofa at hinintay na dumating si Law. It didnt

takes a long time though. Her doorbell rang minutes after Nay Corason left.

Hindi na siya masyadong umiika-ika habang naglalakad patungo pinto. Nang

buksan niya iyon, kaagad na pumasok si Law at dumeretso sa kusina niya.

"Great." Sarkastiko niyang sabi.

"He felt at home."

Nakataas ang kilay na isinara niya ang pinto at sinundan ang lalaki sa kusina.

Naabutan niya itong inilalagay sa ref ang isa sa dalawang klaseng Milk Tea na

nakapagpatubig ng bagang niya ng makita niya ang isa naman ay nasa mesa

at nakatusok na ang straw. At parang at home na at home ito habang isinasalin ang Banana cake sa plate at sumasandok ng kanin sa rice cooker. May dala rin pala itong spicy chicken wings na masarap ulamin.

"Here you go." Anito. At tulad kagabi, ito ang naghanda ng makakain niya.

"Banana cake for dessert. Rice. Chicken wings And then Milk tea."

Umupo siya sa silya at napatingin sa pagkaing nasa harapan niya saka nag-

angat ng tingin dito.

"Hindi ka kakain? Marami iyang dala ko."

Lumiwanag ang mukha nito. "Puwede akong sumabay sayo?"

"Yeah. Sure."

Mabilis itong kumuha ng sariling pinggan at kutsara saka tinedor

kapagkuwan ay inilapag ang mga 'yon sa

mesa.

"Ahm, do you mind if I take off my polo?" Tanong nito.

Nag-angat siya ng tingin dito, "what?"

"My polo." Inumpisan na nitong buksan ang butones ng polong suot.

"Mas komportable kasi ako kapag naka boxer shirt."

"Seriously? Tsk. But… ah… wala naman akong pake kahit maghubad ka diyan." Confident na sabi niya at tinikman ang dala nitong banana cake. Pretty Similar sa gawa niya.

Tumango siya na para bang wala lang 'yon sa kaniya pero ang utak niya ay

sumisigaw ng huwag. Ayaw niyang makita nitong apektado siya, tiyak na

gagamitin nito 'yon laban sa kaniya. That's men. Gamers and users. Fuck

them! Maxine simply gulped when Law takes off his polo showing his tattoos

from his arms to his shoulder blades. Pinaghalo iyong tribal design at mga

iba pang bagay na siguro may halaga

dito.

Darn it. He looks like a badass businessman. Dayum Hot, DAMN.

Pasimple siyang napalunok ng makita ang mamasel nitong braso. Heavens!

Is this man tempting her? Napailing-iling siya saka binalik ang tingin sa pinggan niyan.

Kita niya ang mamahaling boxer nito.

Pareho silang walang imik habang kumakain. And just like yesterday, ito na

naman ang naghugas ng pinagkainan nila pagkatapos ay walang sabi-sabing pinangko na naman siya ay inupo sa mahabang sofa.

"Stay here." Anito saka bumalik sa kusina. Nagsalubong ang kilay niya ng bumalik ito na may dalang parang karton ng lalagyan ng Pizza at dala nito ang Milk Tea na nilagay nito sa Ref kanina.

"Ano 'yan?" Tanong niya ng ilapag nito ang box sa may round table. Hindi siya nito sinagot sa halip ay binuksan nito ang box. Bigla siyang naglaway ng makitang carrot cake ang laman niyon.

"Oh my god." mahina niyang sambit saka kaagad na kumuha ng isang slice

at kumagat.

"hmm... ang sarap." Binalingan niya si Law na nakamasid lang sa kaniya, "paano mo na lamang gusto ko ng Carrot cake?"

"Nuong binuksan ko kasi kahapon ang Ref mo, ang daming strawberry do'n, so i assumed that you'll like Carrot cake too." Wika ni Law habang sinusuot ang polo na na hinubad nito kanina.

Maxine felt disappointment coating her being. Nagagandahan pa naman siya sa tattoo nito. She felt like staring at it closely

.

"Aalis ka na?" Tanong niya ng makitang binutones nito ang polo.

"Yeah. I have to." He gives her a tight smile then he put his hands on his pocket.

"Anyway, enjoy the cake."

"Okay."

Ngumiti ito saka tumango. Humakbang ito patungo sa pinto. Tumayo naman siya para ihatid ito at i-lock ang pinto pagnakalabas na ito.

"Bye." Aniya ng makalabas ito sa condo niya. "Salamat sa Carrot cake."

Yes, she hates men but she does know how to be grateful to someone.Namulsa ito saka matiim na tumitig sa kaniya.

"Bye."

Tumango siya. "Okay."

Law was looking at her like he was holding on to something; like he was

reining himself to do something that he really wants.

"Okay ka lang?" Tanong niya kapagkuwan ng hindi pa rin ito umalis sa

harapan niya.

"May kailangan ka pa?"

"Yes." Law answered.

"What is it?"

"I do need something." Mahina pero nakakabinging sabi nito.

"Huh?"

"I do need something." With that, he steps closer to her, leaned in and claimed her lips.