CONTRACT MARRIAGE

Chapter 4

'ah uhm did I say something wrong?'

'uh! wa-wala naman uhm kase wala na akong mommy ,my mom past years ago'

-panimula ko dito naiiyak na ako kase kapag naaalala ko si mommy parang nagfaflashback saakin lahat ng nangyare . sinisisi ko kase ang sarili ko kung bakit nawala si mommy sa amin ni daddy.

.

.

Flashback

.

.

'daddy mommy can we go to mama la and daddy lo's house ,i want to see them both and i miss them.uhmmm'

pagpapacute ni Kathlene sa kanyang ama't ina...

'baby can we go nalang the other day ,daddy and mommy need to go in the hospital because today is mommy check up , can't u remember sweetheart every week the doctor needs to see mommy's condition because if she didn't, mommy will become weak and her condition may become worst than before, you don't want that ryt?'

her daddy tried to approach and convince her but the little one started to cry and hide behind the closet.

'daddy okay pa naman ako, maayos pa condition ko sa susunod nalang tayo pumunta ng hospital ,text mo nalang si doktora na may emergency tayong pupuntahan ,ngayon nalang ulit maglambing yang unika ija mo tatanggihan mo pa eh alam mo din namang hindi ka mananalo jan '

'tsaka matagal tagal nadin tayong hindi nakakabisita kina mama , kaya pagbigyan mo na ang anak natin sige ka magtatampo yan sayo ,ayaw mo naman siguro yun diba ,daddy?'

pahayag ng ina ni kathlene sa kanyang asawa ..

'pero mommy kailangan mong magpatingin kay doktora lalo pa't madalas na namang sumpungin ka niyang sakit mo baka mamaya mas lumala pa yan ,mas hindi ko kakayanin na may masamang mangyare sayo mommy,bata pa si kathlene at kailangan ka niya kailangan ka namin '

'pwede naman tayong pumunta nalang kina mama after ng chemo mo ,diba?'

mahabang litanya ng ama ni kathlene .

'sabi ko naman sayo daddy okay ako .. sige na tawagin mo na ang anak mo at mag aayos nadin ako at ng mga gamit natin ,inuulit ko ayos lang ako daddy kaya wala ka dapat ipag alala '

sabay halik sa pisngi nang kanyang mister at nagsimula ng mag ayos ng kanilang mga kakailanganin sa kanilang pag alis .

walang nagawa ang ama ni kathlene kundi ang sundin ang asawa dahil alam din naman niyang hindi ito magpapatalo katulad ng kanyang anak , 'mana talaga ang anak ko sa asawa ko parehas na matigas ang ulo '

nawika nalang ng mister sakanyang isip .

matapos masuyo at makumbinsi ang kanilang anak agad na silang bumyahe patungong tagaytay kung saan naroroon ang mga magulang ng ina ni kathlene . habang nasa byahe hindi maipaliwanag ang saya at excitement ng batang si kathlene dahil sa hindi nito pagtigil sa kakangiti at halik sa pisngi ng kanyang ama't ina na animoy nanalo sa isang paligsahan. Hindi ngilid sa kaalaman ng mag amang kathlene at Mr. Henriko Montes ay nanghihina na ang kanyang ina/asawa dahil kanina pa siya sinusumpong ng sakit niya sumasakit ng sobra ang kanyang dibdib at pati ang kanyang ulo pero pilit nitong itinatago sa kanyang mag ama dahil ayaw niyang magtampo ang kanilang anak sakanilang mag asawa kung kaya't kahit masama ang kanyang pakiramdam pinilit parin nitong ngumiti at umaktong maayos sa harap ng mag ama .

Gabi na ng makarating sila sa bahay ng kanyang mga magulang at sa ilang oras na kanilang byahe mas lalong tumitindi ang sakit na nararamdaman niya dulot ng kanyang sakit na cancer. Matapos ang masaya nilang dinner nagpaalam Si Mrs. Katherine (ang ina ni kathlene) na magbabanyo lang saglit ngunit ang totoo ay iinom siya ng gamot at tatawagan ang kanyang doktor upang sabihin ang kakaibang sakit na nararamdaman niya ngayon ngunit hindi pa man siya nakakalayo sa may sala bigla nalang siyang natumba at bumagsak sa sahig ,nagulat naman ang kanyang mga magulang pati narin ang kanyang mag ama dali daling tumayo at tumakbo ang kanyang asawa upang sakluluhan siya dahil hirap na hirap na ito sa paghinga dahil nakahawak na ito sa kanyang dibdib at tila nabuhusan ng malamig na tubig ang kanyang asawa dahil sa huli nitong binitawang salita 'alagaan mo si kathlene daddy wag mo siya pababayaan ,hindi ko na kaya '

'hindi mommy wag kang magsalita ng ganyan ipupunta kita sa hospital , magiging okay ka ,gagaling ka honey pls wag kang bibitaw hindi ko kaya '

pakiusap ng ama ni kathlene sa kanyang ina habang siya tulala lang na nakamasid sa kanyang ina dahil hindi nito alam ang gagawin lalo pa't napakabata pa niya para masaksihan ang ganitong eksena lalo pa at ang kanyang mismong ina ang kanyang nakikita na nahihirapan at nag aagaw buhay .

Naisugod naman kaagad ni Henriko si Kathrine sa hospital at nasa ICU na ito ngayon para sa kanyang operasyon pinakalma lang nila saglit ang kanyang asawa para maihanda ang kanyang katawan para sa operasyon dahil nagdesisyon si Henriko na ipaopera na ang kanyang asawa at nagbabasakali na sana makayanan at makasurvive ito ,

naiwan naman si kathlene sa kanyang lolo at lola dahil ayaw ng kanyang ama na mas maguluhan at mahirapan pati ang kanyang anak dahil sa sitwasyon ng kanyang asawa.

Makalipas ang ilang oras na paghihintay at tuluyan nang lumabas ang doktor mula sa kwarto kung saan inoperahan ang kanyang asawa at nanginginig ang kanyang mga tuhod na tumayo at naglakad palapit sa doktor

'kamusta po ang operasyon ng asawa ko dok?'

'Im very sorry to tell you this Mr. Montes but your wife won't make it ,her body is so weak her condition is more worsen than before . Sorry for your lost , '

Yan ang huling salita na kanyang narinig na nagpaguho ng kanyang mundo pakiramdam niya nawalan na siya ng saysay sa mundo dahil nawala na ang taong pinakamamahal niya ng higit pa sa buhay niya . Habang pauwi siya hindi niya malaman ang kanyang gagawin naisipan niyang ibunggo nalang ang kanyang sasakyan sa kung saan at mawalan narin siya ng buhay ngunit napaayos siya ng upo at biglang nahinto ang sasakyan dahil naalala niya ang huling habilin sakanya ng kanyang pinakamamahal na asawa 'alagaan mo si kathlene daddy wag mo siya pababayaan ' at muli at pinagsusuntok niya at pinagsasabunot ang kanyang ulo ' nababaliw kana henriko tandaan mo meron siyang natira na alaala niya mula sayo kaya umayos ka at isipin mo ang kaisa isang anak niyo' yan ang mga salitang biglang nasingit sa kanyang isipan na nakapagpagising sa kanya sa realidad na hindi nawala ang lahat sakanya dahil ang bunga ng kanilang pagmamahal ng kanyang asawa ay siyang natitira sakanya na kailangan niyang alagaan kaya hindi niya dapat sirain ang buhay niya dahil hindi rin gugustuhin ng kanyang asawa kung sakali mang mawala din siya sa kanilang anak na musmos pa lamang.

Inandar niya ulit ang kotse at nagmaneho ng normal patungo sa kanyang anak ngunit ang kanya namang pinoproblema ngayun ay kung paano niya ito ipapaliwanag sa anak. malamang kung malalaman niyang wala na ang kanyang ina ay may posibilidad na sisihin nito ang kanyang sarili na ayaw naman niyang mangyare .

Nakalipas na ang ilang araw at nailibing na rin si katherine , naipaliwanang narin ni Henriko sa kanyang anak ang mga nangyare ngunit tulad nga ng kanyang inaasahan ay sinisisi niya ang kanyang sarili dahil siya raw ang nagpumilit umalis kahit kailangan nitong madala agad sa hospital. ngunit paulit ulit din pinapaintindi ng kanyang ama na wala siyang kasalanan sa nangyare sa kanyang ina dahil walang sino man ang may gusto na mangyare yun .

END OF FLASHBACK

..

PRESENT

'ahhhmm..sorry..Hindi ko alam na napakatragedy naman pala ang nangyare sa inyo'

paghingi ng pasensya ni Kyle rito

' no its okay , I know that wherever she is right now she's happy and I can assure that she never feel the pain that she always feel when she was still alive.'.

.

'You're so strong to overcome that kind of situation , '

'My dad is the one who's strong because after what happened to my mom he never tried to commit suicide or let himself suffer instead he prove and granted the last wish of my mom that he will take good care of me and love me like how she does to my mom '

'I salute the both of you because in your case losing a mother/wife is not easy '

'yeah but instead of suffering we choose to move on and keep going ,because Dad and I know that my mom won't be happy if we're just thinking the past again and again and again.'

'ofcourse she doesn't want that to happen,

so now may I continue and ask you about what we're talking earlier?'

'so ano nga pala ang hobby mo?'

'makinig ng music .magtravel.. mag exercise ..mag aral.. and mostly the talent that i got from my mother ,drawing'

' ahhh ..ok ,marami pala tayong similarities eh mahilig din kase ako magtravel,makinig ng music ,and mag aral ,btw may gagawin ka ba sa sabado ??'

pagtatanong ng binata kay kathlene

'...wala naman..bakit?? '

tanong ko rito kahit sa loob loob ko winiwish ko na sana yayain niya ako ng date ,charr!

'. yayain sana kitang lumabas ?? kung ok lang sayo?'

tanong niya ulit saakin , ABA! tatanggi pa ba ako like duh kahit yayain pa niya ako araw araw handa akong i cancel lahat ng gagawin o lakad ko... haha sorry na maharot lang este kinikilig leng se ekessh!

'uhhmmm..cge..ok lang .what time ?'

agad na tanong ko rito naku tandaan bawal tumanggi sa grasya ..uhm.uhm.!

'mga 9:00 am ganun basta sunduin nalang kita'

sabi niya yan ,hay naku kailangan kong mag exercise ,magdiet at mag beauty rest ng ilang araw para naman sexy at maganda ako sa date namin .OH mY I can't wait!

' sige ikaw ang bahala .. '

pasimpleng sagot ko rito kahit na hirap na hirap na akong magpigil ng kilig sa nilalang na ito.

Makalipas ang ilang minuto nasa tapat na kami ng bahay ni auntie nagpaalam na aku at nagpasalamat kay kyle ..then aftee nun umuwi nadin siya.. sobrang saya ko talaga ngayung araw na ito .. nang makarating ako sa sala nakita ko si auntie.

' parang masaya ka ngayun ah? '

tanong saakin ni ante.

'hindi naman po aunti...masaya lang ako kasi mqy friend na aku sa school kahit ganito itsura ko.'

masayang litanya ko kay ante .

. 'bakit ka nga ba nakaganyan kase e maganda ka naman? '

tanong saakin ni ante.

'ito po kase ang want kong style and komportable po ako sa ganito '

pagsisinungaling ko rito. eh ayoko naman sabihin ang totoo dipa ako ready

'aahh.okay ..okay narin yan para mabawasan ang mga lalaking naghahabol sayu . haha.'

'... haha...ikaw talaga aunti..di naman po'

syempre pahumble nemen eke haha charr! pero totoo naman kasing maraming lalaki ang naghahabol saakin pero sa itsura ko ngayon malamang sa malamang wala si kyle lang yata !

'hindi daw? oh siya sige na magbihis kana at mag dinner na tayo'..

'opo ante'

sagot ko bago ako tuluyang umakyat sa kwarto ko para magbihis at ayusin ang itsura ko after nun ay bumaba na rin ako para magdinner.

natapos na kaming magdinner ni aunti at umakyat na ulit aku at nahiga muli ay inalala ko yung mga nangyare kanina...ang gwapo niya talaga... sa kakaisip ko nakatulog na pala ako...