Walang katumbas ang sayang nararamdaman ko ngayon dahil maghapon kami magkasama ni skyler. Walang oras na hindi kami nagkakatuwaan at sa paraang iyon mas nakikilala ko siya.
Sobrang kwela pala nyang tao akala ko puro lang sya work at walang time to enjoy his life sa ibang bagay pero nung makita ko sila nila kuya how he laugh at ngayong magkasama kami ibang-iba sa skyler na nakilala ko kapag nasa trabaho kami.
Nakita ko rin yung soft side niya as a man simula nung madala niya ako sa sementeryo kung saan nakalibing ang mama at kapatid nya doon ko sya mas lalong hinangaan.
Despite of the pain he feels nagagawa niya pa rin magpakasaya and I adore him for that. Hindi niya hinahayaan na lamunin siya ng lungkot at sakit dahil sa pagkawala ng mga mahal niya sa buhay.
Andito na ako sa unit ko a
