**CHAPTER 28: (Compressed for 26)
NILUWANGAN NG BINATA ang pinto upang makapasok ng tuluyan sa loob, subalit mahahalata ang blangkong ekspresiyon nang kaniyang mukha. Hindi man lamang bumati at tahimik na tumuloy sa sala kaya walang mapagpipilian sapagkat kahit anong gawing iwas ay imposibleng 'di kami magkasabay sa daan.
"T-thank you, Sir Michael"
"Bakit ngayon ka lamang umuwi?"
"P-po?"
"Tinatanong kita nang maayos kung bakit ngayon ka lamang umuwi?" he seriously uttered.
"P-Pasensiya na, Sir Michael. Hindi ko po namalayan ang oras.”
"Psh. Ang sabihin mo wala ka talagang pakialam sa oras kung gabihan ka, ni hindi ka nahihiya? Kababae mong tao disoras ng gabi ka umuuwi?" pangaral ng binata.
"Pasensiya na kung naistorbo kita.”
"Pinipilosopo mo 'ko?" lumapit ang lalaki dahilan upa
