ALDEN POV
Habang nandito kami sa air plane pabalik sa aking probinsya, katabi lang halos ng upuan ko ang bintana.
Tanaw na tanaw ko ang makulimlim na kalangitan. It was against my will na umuwi sa probinsya pero wala din akong magawa kasi ito ang gusto ni Dad para sa akin.
I insist on staying because I feel like my memories will be back soon pero sya daw ang masusunod sa aming dalawa.
Sobrang stress na raw sya sa akin. He considered me na isang palamuning lalaki na walang ambag sa bahay at mas mas mabuti pa raw kung mag aani na lang ako ng palay sa probinsya.
Puro gulay na lang daw ang dapat kong kainin ngayon. Deserve ko daw ang nangyari sa akin. Tatay ko man sya pero bakit ganito? Hindi na anak ang turing nya sa akin. Sa paningin nya ay isa lamang akong pabigat.
Ganito din sigu
